«Συνδέομαι με την Ελλάδα μέσω της μουσικής»

Στο μυαλό της, οι αναμνήσεις από τη βραδιά της 5ης Φεβρουαρίου είναι κάπως συγκεχυμένες. Οταν οι παρουσιαστές των βραβείων Grammy ανακοίνωσαν το όνομά της ως νικήτριας για τη μουσική επένδυση του βιντεοπαιχνιδιού «Assassin’s Creed Valhalla: Dawn of Ragnarok», ο ενθουσιασμός την κατέκλυσε αφήνοντάς λίγο χώρο για πιο μετρημένες αντιδράσεις. Οταν λίγες ημέρες αργότερα μιλήσαμε μαζί της μέσω Zoom, η Στεφανί Οικονόμου είχε μόλις αρχίσει να αντιλαμβάνεται την επιτυχία της. Η ελληνικής καταγωγής συνθέτρια και βιολονίστρια με έδρα στο Λος Αντζελες πέρασε στην ιστορία των Grammy ως η πρώτη νικήτρια της νέας κατηγορίας για soundtrack σε videogame και άλλα διαδραστικά μέσα. Αυτό είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο μουσικό της επίτευγμα μέχρι στιγμής, σε μια καριέρα που περιλαμβάνει συνεργασίες όπως με τον υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα συνθέτη Χάρι Γκρέγκσον-Γουίλιαμς σε πρότζεκτ όπως το ριμέικ της Disney «Μulan» και το φιλμ του Ρίντλεϊ Σκοτ «The Martian» αλλά και δικά της ανεξάρτητα έργα όπως για τη σειρά «Jupiter’s Legacy» του Netflix και τη σειρά ντοκιμαντέρ του Disney+ «Marvel 616».

Πώς νιώθεις που κέρδισες το πρώτο Grammy για video game;

Δεν το σκεφτόμουν πραγματικά όταν ήμουν υποψήφια. Είναι πραγματικά ξεχωριστό αφού ήμουν η μόνη γυναίκα υποψήφια στην κατηγορία μου. Πιστεύω, ή τουλάχιστον ελπίζω, ότι θα δημιουργήσει προηγούμενο ώστε να υπάρξουν πολλές συνθέτριες που θα εργάζονται σε αυτόν τον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών και δεν θα προτείνεται για βράβευση μόνο μία κάθε χρόνο.

Ως μόνιμο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού The Alliance for Women Film Composers, πόσο σημαντικό είναι για τις γυναίκες όχι μόνο στη μουσική αλλά σε ολόκληρη την πολιτιστική βιομηχανία να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί; Ειδικά τώρα στη μετά το #MeToo εποχή;

Νομίζω ότι το κίνημα #MeToo ήταν ένας μεγάλος καταλύτης για να ανάψει αυτή τη φωτιά σε πολλούς ανθρώπους για να προσλάβουν σκόπιμα γυναίκες, γιατί νομίζω ότι όλοι ήταν κάπως εφησυχασμένοι πριν. Σε κάθε κλάδο, όχι μόνο στις τέχνες. Πραγματικά νιώθω ότι το κίνημα #MeToo ήταν μια πραγματικά σημαντική αλλαγή. Ηταν σαν ένα σημείο καμπής για να το καταλάβει ο κόσμος. Αυτές είναι οι συνθήκες για τις γυναίκες και είναι έτσι για τόσο καιρό πια που δεν πάει άλλο. Ηρθε η ώρα να αλλάξουν πλέον όλα. Στις τέχνες, μπορώ να πω ότι σίγουρα πολλά στούντιο προσπάθησαν σκόπιμα να συνεργαστούν περισσότερο με συνθέτριες και καλλιτέχνιδες για να δημιουργήσουν μια σχέση εργασίας, να τις προσλάβουν για έργα, να δοκιμάσουν ίσως κάποιες νεότερες συνθέτριες που δεν θα είχαν διαφορετικά την ευκαιρία, αλλά σίγουρα μόνο για το μεγαλύτερο εργατικό δυναμικό. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να έχουμε αυτές τις φωνές στην πρώτη γραμμή των πραγμάτων.

Εσύ πλέον γράφεις μουσική για βιντεοπαιχνίδια, τηλεοπτικές εκπομπές, ντοκιμαντέρ και ταινίες. Τι σε ελκύει σε αυτά τα είδη;

Τα βιντεοπαιχνίδια είναι ένας εκπληκτικός χώρος. Ενας παίκτης μπορεί να έχει μια εμπειρία παίζοντας ένα παιχνίδι ενώ άλλος παίκτης να έχει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Και είναι απλά τόσο πολύ βυθισμένοι σε έναν κόσμο και μια ιστορία που αυτό δεν συμβαίνει στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οι αφηγήσεις είναι πολύ πλούσιες. Οι παίκτες είναι σαν να ζουν πραγματικά σε αυτούς τους χώρους. Οταν η μουσική δεν είναι γραμμική, χρωματίζει και εντείνει την εμπειρία. Ουσιαστικά λοιπόν δεν είναι απλώς ένα κομμάτι που ξεκινά και τελειώνει όπως στην τηλεόραση. Και μερικές φορές πρέπει να έχει επίπεδα που ενεργοποιούνται ανάλογα με το τι κάνει ο παίκτης. Είναι πολύ ζωντανή η μουσική και τα βιντεοπαιχνίδια. Και είναι μια πραγματικά διασκεδαστική ευκαιρία για τους συνθέτες να γίνουν δημιουργικοί.

Εχεις χρησιμοποιήσει ελληνικές μελωδίες ή ήχους στις συνθέσεις σου;

Αυτή τη στιγμή δουλεύω πάνω σε μια παρτιτούρα για κάτι που είναι κατά βάση ελληνική. Ελληνική έμπνευση, αντλώντας από ελληνικές λαϊκές μελωδίες και ανακαλύπτοντας πολλά από την οργανική παλέτα της Ελλάδας. Πρόσφατα αγόρασα ένα ελληνικό λαούτο και πειραματίζομαι σε αυτό και ηχογραφώ πολλά μπουζούκια, πολλά ελληνικά κρουστά. Αισθάνομαι πολύ ωραία που μπορώ να εξερευνήσω τις ρίζες μου εκεί. Ειδικά επειδή είμαι Ελληνοαμερικανίδα και δεν έχω έρθει ποτέ στην Ελλάδα δυστυχώς. Αλλά αισθάνομαι ότι συνδέομαι με ένα μέρος της κληρονομιάς μου εξερευνώντας αυτή τη μουσική και αισθάνομαι πολύ ωραία.

Πες μου λίγο περισσότερα πράγματα για τις ελληνικές σου ρίζες.

Οι παππούδες μου μετανάστευσαν στη Νέα Υόρκη και μετακόμισαν στην Αστόρια του Κουίνς, όπου γεννήθηκα. Είναι από τη Σύμη. Ο προπάππους μου ήταν σφουγγαράς. Η γιαγιά μου ήταν νοσοκόμα στον πόλεμο. Και έχτισαν μια ζωή στην Αστόρια, οπότε η οικογένειά μου είναι γεμάτη Νεοϋορκέζους. Αλλά η κουλτούρα μας ήταν πάντα πολύ σημαντική για εμάς και ακόμα είναι. Οι γονείς μου μετακόμισαν εδώ στην Καλιφόρνια πριν από μερικά χρόνια. Και μόνο το να έχεις την οικογένεια κοντά και να μπορείς να γιορτάζεις μαζί το Πάσχα και άλλες γιορτές και να διατηρείς ζωντανό αυτό το είδος της παράδοσης και του πνεύματος του πολιτισμού είναι πραγματικά σημαντικό. Νομίζω ότι έκανε τη ζωή μου πολύχρωμη. Και με βοηθά να συνδεθώ με άλλα άτομα της ελληνικής κοινότητας και να συμμετάσχω σε αυτήν. Εχω έναν ξάδερφο που ήταν περιοδεύων μπουζουξής.