Στο καζάνι μιας χαοτικής αντιπαράθεσης

Μάιος 1975: Απολαμβάνουμε – και με το παραπάνω – την ελευθερία μας, πριν καλά-καλά κλείσει ένας χρόνος από την πτώση της χούντας. Βρίσκομαι στην (τότε) Πάντειο, στο πρώτο Πανσπουδαστικό Συνέδριο της ΕΦΕΕ, εκπροσωπώντας τον σύλλογο φοιτητών του Φυσικού στο Πανεπιστήμιο Πατρών και την πανίσχυρη τότε Πανσπουδαστική. Στην Πάτρα, ζούμε τη δική μας άνοιξη. Συνελεύσεις στο αμφιθέατρο της οδού Κορίνθου – συνήθως χωρίς κατάληξη – μέχρι τα ξημερώματα. Πολιτικοποίηση μέχρι εκεί που δεν πάει, αναζητήσεις, συγκρούσεις. Κνίτες, Ρηγάδες, ΑΑΣΠΕ, ΠΠΣΠ και ο γενειοφόρος Παυλίδης, οπαδός του Βιλχελμ Ράιχ – όλα στο καζάνι μιας χαοτικής αντιπαράθεσης. Αιτήματα μαξιμαλιστικά – απεριόριστη μεταφορά μεταφερομένου μαθήματος, προγραφές καθηγητών στο όνομα της αποχουντοποίησης. Αλλά και συναυλίες, ρεμπετάδικα, κρασοκατανύξεις, Μίκης και ξερό ψωμί.

Ηρθα στην Αθήνα για το Συνέδριο… παράνομα. Είμαι τριτοετής και οι γονείς μου πασχίζουν να με στηρίξουν οικονομικά για τις σπουδές μου. Πού να τους πω ότι είμαι Αθήνα! Επαιρνα από τηλεφωνικό θάλαμο έξω από την Πάντειο τη μητέρα μου και της έλεγα «όλα καλά, μάνα, διαβάζω φουλ για τις εξετάσεις». Και μετά γύριζα στο κεντρικό αμφιθέατρο για να λύσουμε τις διαφορές μας με τους άλλους για το ποιος έχει τον σωστό σοσιαλισμό, η ΕΣΣΔ ή η Κίνα…

Το πρώτο πανσπουδαστικό συνέδριο της ΕΦΕΕ ήταν ο καθρέφτης μιας εποχής κοινωνικών και πολιτικών κραδασμών. Η χούντα είχε πέσει, η δημοκρατία είχε αποκατασταθεί, οι ελευθερίες μάς δίνονταν απλόχερες κι εμείς ήμασταν έτοιμοι για την έφοδο στους ουρανούς. Το πώς θα γινόταν αυτό όμως – εκεί ήταν που άρχιζαν οι επικές συγκρούσεις, που δεν άφησαν ανεπηρέαστους όλους όσοι συμμετείχαν στο συνέδριο. Ο καθένας είχε το δίκιο με το μέρος του. Η ορμή και η όρεξη για δημιουργία βραχυκυκλωνόταν στα γρανάζια της κομματικής γραμμής και πειθαρχίας. Ηταν ένας σταθμός σε μια αλυσιδωτή μεταπολιτευτική συνέχεια, με όλες τις αντιφάσεις και κρίσεις που σήμερα μπορούμε από απόσταση να στοιχειοθετήσουμε.

ΥΓ 1: Οι γονείς μου έμαθαν για την κοπάνα του Συνεδρίου, όταν πήρα το πτυχίο μου.

ΥΓ 2: Γιώργο Σταματάκη, μίλησα στο συνέδριο για την αντιπαράθεση Χρουστσόφ – Μάο στις αρχές του ’60…

Ο Χρήστος Τσάμης και ο Ευτύχης Παλλήκαρης διετέλεσαν μέλη του πρώτου Κεντρικού Συμβουλίου της μεταδικτατορικής ΕΦΕΕ