Οι δύο… κρυφοί {LF}κόκκινοι άσοι!

Κάθε ομάδα, κάθε θρίαμβος που μένει στην ιστορία, έχουν τους δικούς τους πρωταγωνιστές. Συμβαίνει αυτό και στην ομάδα του Ολυμπιακού στο βόλεϊ που γράφει ιστορία. Οχι μόνο γιατί φτάνει ξανά σε έναν ευρωπαϊκό τελικό, αλλά και διότι το έκανε με εκκωφαντική νίκη και εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό. Δεν είναι σύνηθες σε ματς εκτός έδρας κάποια ομάδα στο βόλεϊ να παίρνει τέσσερα (!) κολλητά σετ και να θέτει νοκάουτ τον ισχυρό αντίπαλο. Μένει, όπως και να έχει, στη μνήμη όλων για ένα σπουδαίο κατόρθωμα. Ολοι θα μιλήσουν για τον μπόμπερ Ιντάλγκο ή τον υπέροχο Κουμεντάκη. Εκαναν, όντως, τα πάντα. Ελαμψαν, κατά το κοινώς λεγόμενο και μπράβο για την εκτόξευσή τους στα αστέρια.

Ωστόσο, ο χθεσινός Ολυμπιακός είχε δύο κρυφούς άσους και αξίζει να τους δούμε γιατί έχουν την ιστορία τους. Αρχικά, ο Ντράγκαν Τράβιτσα. Ο ιταλός πασαδόρος με ρίζες από τη Σερβία, γιος του άλλοτε κόουτς του Ολυμπιακού στο βόλεϊ (2002-04 με κατακτήσεις τίτλων), του Λιούμπομιρ Τράβιτσα. Ηρθε το περασμένο καλοκαίρι γιατί στον Ρέντη αντιλήφθηκαν πως η… πάσα παίζει πάντα ξεχωριστό ρόλο. Ο Τράβιτσα ήταν καταλύτης χθες και μολονότι βαδίζει στα 37 του χρόνια, είχε σθένος και παλμό στις κινήσεις του. Αποτέλεσμα; Εκανε σκόρερ τους συμπαίκτες του και μάλιστα πέντε από αυτούς είχαν διψήφιους πόντους. Ο Παγένκ 18, ο Στερν 15, ο Γκουσταβάο 12, ο Ιντάλγκο 23 και ο Κουμεντάκης 17. Δεν είναι σύνηθες. Την ίδια ώρα, για να αντιληφθούν όλοι τη διαφορά, ο ΠΑΟ είχε… διψήφιους μόνον τους Κόβαρ (22) και Φράγκο (12). Θα μπορούσε μάλιστα κάποιος να πει ότι όταν ο Ολυμπιακός πάει ψηλά (και) στην Ευρώπη, έχει στις τάξεις του πασαδόρους ολκής. Τον θαυμάσιο Γιάννη Λάιο. Τον, με το χέρι-αλφάδι, Νίκο Ηλιόπουλο. Τον μαγικό Σάκη Μουστακίδη. Ή τον αξιόπιστο Βασίλη Κουρνέτα.

Να πάμε και σε άλλη θέση κομβική στο σύγχρονο βόλεϊ; Είναι αυτή του λίμπερο. Χθες, στην εξάδα εμφανίστηκε ο άγνωστος σε πολλούς Δημήτρης Τζιάβρας. Η (αθλητική) ζωή τού έκανε ένα ωραίο δώρο, αφού χθες ο παίκτης έκλεισε τα 24 χρόνια του, είχε γενέθλια! Ο Τζιάβρας δεν είχε ρόλο βασικού στην ομάδα. Παλαιότερα ήταν στη σκιά του Κοκκινάκη. Φέτος προοριζόταν για δεύτερος πίσω από τον Γκαρά που ήρθε από τους Πράσινους. Ενας τραυματισμός του «πρώτου» έφερε στον αφρό τον Τζιάβρα. Και να που άρπαξε την ευκαιρία, κάνει πολύ καλές εμφανίσεις, κερδίζει έδαφος και κρατά την υποδοχή δίνοντας την πάσα σωστά, εκεί ακριβώς όπου τη θέλει ένας άριστος πασαδόρος. Τα υπόλοιπα για τον Τράβιτσα και την ομάδα του Ολυμπιακού είναι (μάλλον) απλά…