Ο πόνος δεν έχει εθνικά χρώματα

Η τραγωδία δεν έχει τέλος στην Τουρκία (και τη Συρία) από τους καταστροφικούς σεισμούς και δυστυχώς και ο αθλητισμός έχει τις δικές του απώλειες.

Η 30χρονη διεθνής μπασκετμπολίστρια Νιλάι Αϊντογκάν ήταν η τελευταία που ανασύρθηκε νεκρή μέσα από τα χαλάσματα στην πόλη Μαλάτια, όπου είχε πάει για να επισκεφθεί τη γιαγιά της.

Στη Βόρεια Κύπρο έγιναν οι πρώτες κηδείες των παικτών από την ομάδα βόλεϊ της Αμμοχώστου η οποία ξεκληρίστηκε όταν το ξενοδοχείο τους στο Αντιγιαμάν κατέρρευσε από τον καταστροφικό σεισμό.

Νεκρές παίκτριες είχε και η ομάδα βόλεϊ της Χατάισπορ, ενώ νεκρός κάτω από τα συντρίμμια βρέθηκε και ο τερματοφύλακας της Μαλάτιασπορ Εγιούπ Τουρκασλάν, την ώρα που η γυναίκα του ανασύρθηκε ζωντανή.

Ανθρώπινες τραγικές ιστορίες για χιλιάδες Τούρκους και Σύρους που έχασαν τις ζωές τους και άλλοι τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους, με την Ελλάδα να είναι και πάλι από τις πρώτες χώρες που στάθηκε δίπλα και είδαμε Τούρκους να χειροκροτούν τα συνεργεία της ελληνικής ΕΜΑΚ που έβγαλαν ζωντανούς από τα συντρίμμια τουλάχιστον 25 ανθρώπους.

Ακόμα και ο «στρυφνός»  υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου μετά τα δημόσια ευχαριστήρια προς την Ελλάδα παρουσία του ομολόγου του Νίκου Δένδια έγραψε στο Τwitter:

«Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που προσέφεραν βοήθεια στην Τουρκία. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, ένας γείτονας που τείνει χείρα βοηθείας, είναι ένας πραγματικός γείτονας».

Ανέκαθεν η χώρα μας είχε αυτή τη συμπεριφορά κάνοντας πράξη το απόλυτα λογικό γνωμικό ότι στον πόνο και στη θλίψη δεν υπάρχουν εθνικά χρώματα.

Ολοι ελπίζουν οι τούρκοι ηγέτες (γιατί ο κόσμος έχει πάρει ξεκάθαρα θέση) να τα θυμηθούν αυτά και έπειτα από κάποιους μήνες. Και να ασχοληθούν καλύτερα με τους εργολάβους (ο Θεός να τους κάνει) που έχτιζαν πολυκατοικίες χωρίς θεμέλια (!) και με τους ανθρώπους που σε αυτή την τραγική στιγμή δεν διστάζουν να κάνουν πλιάτσικο στα ερείπια αλλά και ακόμα και στα σωστικά συνεργεία.