Δημοκρατία

Η συριζαϊκή εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Χρήστος Σπίρτζης είπε ότι το κόμμα του θα επαναφέρει τη δημοκρατία «είτε με το καλό είτε με το άγριο» είχε τίτλο «Εκπτωση θεσμών – Κατάλυση κοινωνικού κράτους – δημοκρατική εκτροπή: Η επόμενη μέρα, δικαιοσύνη παντού». Οφείλω να του αναγνωρίσω προσκοπικού επιπέδου προσήλωση στο πολίτευμα. Απλά, ο ίδιος κι οι σύντροφοι του είναι από εκείνους τους προσκόπους που περνάνε τις γριούλες απέναντι ακόμη κι όταν αυτές δεν θέλουν.

Κολλητός

Στο ίδιο αριστερό κομματικό event ο Παύλος Πολάκης ενημέρωσε το κοινό ότι αν αποτύχουν να σχηματίσουν την περιλάλητη προοδευτική κυβέρνηση, θα φταίνε οι πασόκοι που είναι «πιασμένοι» ή το ΚΚΕ που είναι «κολλημένο». Οι κομμουνιστές τον χαρακτήρισαν σχεδόν αμέσως «κολλητό της καπιταλιστικής σαπίλας, των μνημονίων, της ΕΕ, των δολοφόνων του ΝΑΤΟ και κυρίως των μεγάλων αφεντικών». Δεν θέλω να διαφωνώ με τον Περισσό, αλλά ο εν λόγω δεν είναι κολλητός ούτε καν με τ’ άντερά του.

Σκέψη

Η όξυνση με το ΠΑΣΟΚ είναι λογική επειδή βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, αποφάνθηκε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος. Αυτό που είναι παράλογο, στην ανάλυσή του, είναι ο «ανιστόρητος και απολιτικός διμέτωπος του ΠΑΣΟΚ». Σε ελεύθερη απόδοση από τη θεοχαροπουλική σκέψη: οι συριζαίοι νομιμοποιούνται να λένε τους κεντροαριστερούς εκβιαζόμενους για να τσιμπήσουν καμιά ψήφο, κι οι κεντροαριστεροί πρέπει να ευχαριστούν τους εξ αριστερών τους εκβιαστές.

Ιδεολογία

Ο Γιάννης Μοίρας, πρώην γραμματέας των Ανεξάρτητων Ελλήνων – αν, δικαιολογημένα, τον αγνοείτε – έβγαλε ανακοίνωση προκειμένου να απαντήσει στον Ανδρουλάκη πως το καμμενικό κόμμα δεν ήταν ακροδεξιό. Για να στηρίξει το επιχείρημά του απαρίθμησε τα στελέχη του που προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ κι από τη ΝΔ. Πάντως, αφού αρκετοί από αυτούς μετακόμισαν τελικά στον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει υπερβολή τη σύνδεσή τους με οποιαδήποτε ιδεολογία. Γιατί αποδείχθηκαν βασικά ανησυχούντες για τη βουλευτική τους έδρα.