Επίδειξη ισχύος από την Πρέμιερ Λιγκ

Σε δυναστεία εξελίσσεται η Πρέμιερ Λιγκ για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο λόγω της τεράστιας οικονομικής ισχύος της που συνεχώς μεγαλώνει έναντι των σημαντικότερων ανταγωνιστών της.

Η επίδειξη δύναμης που πραγματοποίησαν οι αγγλικές ομάδες στο μεταγραφικό μέτωπο του Ιανουαρίου και η τελευταία έκθεση της Deloitte για τις πλουσιότερες ομάδες του κόσμου επιβεβαιώνουν τους φόβους των ανταγωνιστών τους για πλήρη κυριαρχία της Πρέμιερ Λιγκ.

Μόνο η Τσέλσι δαπάνησε 329 εκατ. ευρώ στο χειμερινό μεταγραφικό παράθυρο, ποσό που ξεπερνά όλα τα υπόλοιπα πρωταθλήματα του Big 5 (Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία).

Η δαπάνη του συνόλου των αγγλικών ομάδων για το ίδιο διάστημα έφτασε τα 923 εκατ. ευρώ, ποσό ρεκόρ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, όπως επίσης ρεκόρ είναι τα 2,7 δισ. που ξόδεψαν για νέους παίκτες σε όλη τη διάρκεια της φετινής σεζόν.

Πηγή της οικονομικής ισχύος της Πρέμιερ Λιγκ αποτελεί ο πακτωλός χρημάτων από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.

Από την πρώτη ζωντανή μετάδοση αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ ανάμεσα στη Νότιγχαμ Φόρεστ και τη Λίβερπουλ, το 1992, μέχρι σήμερα, η αξία των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του αγγλικού πρωταθλήματος έχει εκτοξευτεί σε πάνω από 4.000%. Παρά το γεγονός ότι οι ειδικοί προειδοποιούν πως η Πρέμιερ Λιγκ έπιασε «ταβάνι», τα έσοδα εξακολουθούν να αυξάνονται, καθώς στον τελευταίο τριετή κύκλο οι συμφωνίες με το εξωτερικό ξεπέρασαν για πρώτη φορά αυτές του εσωτερικού. Για να φτάσουμε στο σημείο οι σύλλογοι να μοιράζονται σε τρία χρόνια πάνω από 11,3 δισ. ευρώ, μόνο από τα τηλεοπτικά έσοδα, όταν στην Μπουντεσλίγκα η «πίτα» είναι 4,4 δισ. για τέσσερα χρόνια, στη Λα Λίγκα πέντε δισ. για πέντε χρόνια, στη Serie A 2,8 δισ. και στη Λιγκ 1 1,7 δισ. ευρώ.

Εξωπραγματικό
Η κυριαρχία των Αγγλων αποτυπώνεται και στο money league της Deloitte.

Στην πρώτη της έκθεση, μεταξύ των είκοσι πλουσιότερων, βάσει εσόδων, ποδοσφαιρικών κλαμπ υπήρχαν πέντε αγγλικές ομάδες, έξι ιταλικές αλλά και σύλλογοι από την Ολλανδία (Αγιαξ), τη Σκωτία (Ρέιντζερς) και τη Βραζιλία (Φλαμένγκο).

Στην τελευταία της έκθεση που δημοσιεύτηκε πριν από δύο εβδομάδες από τις είκοσι πλουσιότερες ομάδες οι έντεκα είναι αγγλικές, υπάρχουν μόλις δύο ιταλικές και βεβαίως καμία από τα μικρομεσαία πρωταθλήματα ή εκτός Ευρώπης.

Είναι επίσης εντυπωσιακό πως από τις 30 πλουσιότερες ομάδες οι 16 αγωνίζονται στην Πρέμιερ Λιγκ, δηλαδή το 80% του πρωταθλήματος.

Η επίδειξη οικονομικής ισχύος έγινε φυσικά και στη μεταγραφική περίοδο που μόλις ολοκληρώθηκε.

Από τις δέκα ομάδες που δαπάνησαν τα περισσότερα χρήματα για την ενίσχυσή τους οι εννέα είναι αγγλικές και η μόνη εξαίρεση ήταν η Μαρσέιγ.

Ωστόσο το ποσό που ξόδεψε η Τσέλσι, 329,5 εκατ. ευρώ, θεωρείται εξωπραγματικό, αφού αν προστεθούν και τα χρήματα της καλοκαιρινής περιόδου, η δαπάνη εκτοξεύεται στα 611 εκατ. ευρώ που είναι υψηλότερη ακόμα και από μεγάλα πρωταθλήματα.

Το τρικ των Μπλε
Τα νέα αφεντικά του συλλόγου που διαδέχτηκαν τον Ρόμαν Αμπραμόβιτς ξεγελούν το Οικονομικό Ευ Αγωνίζεσθαι κατανέμοντας το κόστος των μεταγραφών σε μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα με συμβόλαια που μοιάζουν ασφάλειες ζωής, αφού η διάρκειά τους φτάνει τα επτά και οκτώ χρόνια.

Οι κανόνες της FIFA συστήνουν μέγιστη διάρκεια τα πέντε έτη, αλλά η Τσέλσι τους παρακάμπτει ενεργοποιώντας από τώρα μονομερείς ρήτρες ανανέωσης που συμπεριλαμβάνονται στα συμβόλαια. Με αυτό το κόλπο κατάφερε να πραγματοποιήσει την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του βρετανικού ποδοσφαίρου, αποκτώντας από την Μπενφίκα τον Αργεντινό Εντσο Φερνάντες έναντι 121 εκατ. ευρώ. Το ίδιο έκανε και με τον Ουκρανό Μιχάιλο Μούντρικ για τον οποίον πλήρωσε τη Σαχτάρ με 70 εκατ. ευρώ.

Τα συμβόλαια και των δύο παικτών λήγουν το καλοκαίρι του 2031, ενώ μικρότερο κατά δύο έτη είναι του γάλλου αμυντικού Γούσλεϊ Φοφανά που απέκτησε το καλοκαίρι από τη Λέστερ έναντι 80,4 εκατ. ευρώ.

Φυσικά οι μεταγραφές των Φερνάντες και Μούντρικ είναι οι δύο ακριβότερες του Ιανουαρίου, όταν η τρίτη στη λίστα, του Αγγλου Αντονι Γκόρντον από την Εβερτον στη Νιούκαστλ κόστισε σχεδόν το ένα τρίτο απ’ ό,τι του Φερνάντες (45,6 εκατ. ευρώ).

Απέναντι σ’ αυτή τη μεταγραφική λαίλαπα έρχεται η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης και απαντά «ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε». Δεν έδωσε ούτε σεντ για παίκτη τον Γενάρη. Το ίδιο έκανε και πέρυσι και κατέκτησε Τσάμπιονς Λιγκ και Λα Λίγκα. Το ίδιο και πρόπερσι. Γιατί ο Φλορεντίνο Πέρεθ έπαθε και έμαθε, όπως θα συμβεί μετά από λίγα χρόνια και με τους όψιμους αμερικανούς ποδοσφαιροπατέρες της Τσέλσι που νομίζουν πως με τα χρήματα μπορούν να κατακτήσουν τα πάντα. Και δεν είναι οι μόνοι.