Λαϊκισμός μέχρι μνημόνιο μια κάλπη δρόμος

Χρειάστηκαν μόλις λίγες εβδομάδες για να βρεθεί ένα από τα ισχυρότερα κράτη στα γόνατα μπροστά στις αγορές. Η πρωθυπουργός του μεγάλου Συντηρητικού Κόμματος (όχι κάποιας «προοδευτικής» διακυβέρνησης) έκανε το τραγικό λάθος να εμφανίσει έναν παράδοξο μίνι προϋπολογισμό στην αγωνία της να αντιμετωπίσει, ταυτόχρονα, την ενεργειακή, νομισματική και ανθρωπιστική κρίση. Οι προβλέψεις της Λιζ Τρας ήσαν εσφαλμένες, η εμπιστοσύνη χάθηκε και η πρωθυπουργός υποχρεώθηκε, με πρωτοβουλία των ίδιων των Τόρυδων, σε ταπεινωτική παραίτηση.

Αν λοιπόν αυτά συνέβησαν στη Γηραιά Αλβιώνα, τι θα συμβεί στη λατρεμένη μας Ελλάδα σε μια ανάλογη συγκυρία; Μη βιαστείτε να σκεφτείτε καν ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο. Αν κρίνουμε από τις μέχρι στιγμής «εξαγγελίες» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, χτίζεται ξανά και με απερισκεψία άκρως επικίνδυνη αυτό ακριβώς το σενάριο δημοσιονομικής ασυδοσίας, που προκαλεί ανατριχίλα στις αγορές. Για να τα πούμε σωστά, αν δεν υπήρχαν οι αμφιβολίες που προκαλεί η εφαρμογή της απλής αναλογικής, η Ελλάδα θα είχε στην τσέπη την αναβάθμιση του αξιόχρεου. Ο δρόμος μπροστά θα ήταν καθαρός. Τώρα οι αγορές περιμένουν την ετυμηγορία των πολιτών.

Η απλή αναλογική είναι ένα προμελετημένο έγκλημα. Προφανώς και είχε σκεφτεί η τότε διευρυμένη, επί του εκλογικού συστήματος, πλειοψηφία τα «φίδια», που θα έβγαζε η εφαρμογή του, ειδικά σε μια χώρα που την ίδια εκείνη περίοδο μόλις που έκανε τα πρώτα βήματά της έξω από την στενή μνημονιακή εποπτεία. Οδεύουμε παρά ταύτα στην οδό της αυξημένης πλειοψηφίας και, πιθανότατα, της αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος. Αυτό επιθυμεί η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, η οποία θα έχει την ευκαιρία να το εκφράσει και στην πρώτη και, σίγουρα, στη δεύτερη κάλπη. Θα πράξει σοφά.

Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Την άνοιξη, ο διεθνής ορίζοντας θα παραμένει σκοτεινός. Ακόμη κι αν ο πολεμικός κίνδυνος σταθεροποιηθεί. Ακόμη κι αν η πανδημική αναταραχή απορροφηθεί. Ακόμη κι αν η Ευρωπαϊκή Ενωση συντονίσει, επιτέλους, καλύτερα τον βηματισμό της. Το παραμικρό παραπάτημα θα γίνει κουτρουβάλα και ο κίνδυνος νέας πτώσης, όμοιας με εκείνες του 2010 και 2015, θα αποτιμηθεί αμέσως στις αγορές. Το πρώτο μήνυμα θα (μας) έρθει με την αναβολή της, κλειδωμένης αυτή τη στιγμή, επενδυτικής βαθμίδας. Μια ζημιά εκατοντάδων εκατομμυρίων, που θα συνεχιστεί σε βάθος. Το δεύτερο μήνυμα θα έρχεται πάντα από όσους σχεδιάζουν ή εκτελούν επενδύσεις, πεδίο στο οποίο σημειώσαμε ρεκόρ εφέτος, παρά την κρίση. Η ζημιά σε θέσεις εργασίας και νέο εισόδημα, σε απομείωση της παραγωγικότητας (που αποτελεί εθνική προτεραιότητα) θα είναι επίσης πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων. Το τρίτο μήνυμα θα έρθει από τις ευρωπαϊκές δομές, που θα έχουν κάθε λόγο (ή πρόφαση) να καθυστερήσουν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.

Συμποσούμενα τα παραπάνω ισοδυναμούν με «βόμβα» αποσταθεροποίησης και, τελικά, νέο «μνημόνιο». Πάντα η αποσταθεροποίηση της οικονομίας φέρνει πολιτειακό σεισμό. Είναι ακόμη καιρός η μείζων αντιπολίτευση να συγκρατήσει την ορμή με την οποία οδηγεί τα προεκλογικά πράγματα στον βούρκο του λαϊκισμού.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής