Με το βλέμμα στους πρώην

Με το βλέμμα στους πρώην

Οπως δείχνουν τα πράγματα, η ωραία αυτή διαδικασία που ξεκίνησε με την υποβολή πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ θα κλείσει απόψε με την επαναβεβαίωση της δεδηλωμένης στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το γνωρίζουν αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ, εξού και έχουν στρέψει την προσοχή τους (για την ακρίβεια, προσπαθούν να στρέψουν τη δική μας προσοχή) στο πώς θα δημιουργηθεί ρήγμα στη ΝουΔου. Και πού εστιάζουν; Στο τι θα κάνουν σήμερα οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς, που προ μηνών είχαν πάρει ευδιάκριτες αποστάσεις για το θέμα των υποκλοπών. Θα λάβουν μέρος στην ψηφοφορία; Κι αν λάβουν μέρος, τι θα ψηφίσουν; Για να μιλήσουν, ούτε λόγος. Για την ψηφοφορία μιλάμε.

Για τον Καραμανλή δεν κατάφερα να μάθω κάτι σχετικά με τις προθέσεις του. Ο Αντώνης Σαμαράς όμως, έμαθα, δεν θα παραστεί. Θα τον κρατήσει στο σπίτι μία από τις ταχέως μεταδιδόμενες αυτή την περίοδο ιώσεις. Τον ταλαιπωρεί από την περασμένη Κυριακή και δεν πρόκειται να παραστεί στη συνεδρίαση, όπως δεν παρέστη και χθες και προχθές. «Δεν πρόκειται για διπλωματική ασθένεια», μου ανέφερε συνεργάτης του και μου πρόσθεσε προς ενίσχυση της αναφοράς του ότι εξαιτίας της ίωσης ο πρώην πρωθυπουργός δεν παρέστη στην εκδήλωση που έκανε πρόσφατα ο πρώην υφυπουργός και προσωπικός του φίλος Κώστας Βλάσης, βουλευτής Αρκαδίας.

Ο Αντώνης Σαμαράς θα δηλώσει δι’ επιστολής την ψήφο του απόψε, αλλά έχω την αίσθηση ότι αυτή δεν θα είναι η αποκλειστική του κίνηση. Ισως μια δήλωση να τη συνοδεύσει. Για να δούμε…

And the Oscar goes to…

Από όσους εκ των ομιλητών στη χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής κατάφερα να παρακολουθήσω, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, αποφάσισα να δώσω το βραβείο πρώτου ανδρικού ρόλου στον Νίκο τον Παππά. Ο Νίκος, που είναι βασικός κατηγορούμενος στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο με τις τηλεοπτικές άδειες, μας μίλησε για πολλά και διάφορα (έκανε βαθιά πολιτική ανάλυση για τη Δεξιά και τις μεταλλάξεις της, από τον Εμφύλιο και μετά, το θηρίο…), είπε και τρεις κουβεντούλες για τη δίκη του στο Ειδικό Δικαστήριο. Οπου – εξού και το βραβείο – ξεπέρασε κάθε προηγούμενο δοκησισοφίας… «αποδεικνύοντας» ότι ο Μητσοτάκης είναι… συνεργάτης του Χρήστου Καλογρίτσα!!! Τρομερή αποκάλυψη. Συγκλονίστηκα. Ειδικά όταν επιχείρησε να την τεκμηριώσει.

Σύμφωνα με τις δικές του επεξηγήσεις, η «εφεύρεση» Παππά βασίστηκε στο ημερολόγιο της ιδιαιτέρας του επιχειρηματία, της κυρίας Ευθαλίας (όπως ειρωνικά την αποκαλεί ο Μαντζουράνης – χωρίς περαιτέρω σχόλια αυτή η ελεεινή προσπάθεια απαξίωσης μιας γυναίκας). Στο ημερολόγιο αναγράφονται δύο ραντεβού του επιχειρηματία με τον Τ. Θεοδωρικάκο, ο οποίος, λέει, εκτός από συνεταίρος του Καλογρίτσα στην εταιρεία δημοσκοπήσεων GPO ήταν και σύμβουλος του Κυριάκου, προέδρου της Νέας Δημοκρατίας εκείνη την περίοδο!!

Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Ο άνθρωπος που μόνο ράντζο δεν είχε στο γραφείο του Καλογρίτσα, χρεώνει τον Καλογρίτσα στον Μητσοτάκη μέσω Θεοδωρικάκου. Απίθανος τύπος.

Η συλλογιστική είναι ακριβώς η ίδια με αυτή που λέγαμε πιτσιρικάδες, «ο μπάτσος είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο μπάτσος είναι μπουζούκι»!..

Οι κουμπαριές και οι ανοησίες

Να τη δούμε λιγάκι περισσότερο αυτή την ιστορία; Ο Θεοδωρικάκος είναι – αυτό δεν αλλάζει – κουμπάρος του Χρήστου Καλογρίτσα. Ο επιχειρηματίας έχει παντρέψει τον Θεοδωρικάκο και του έχει βαφτίσει και ένα παιδί. Είναι επιλήψιμο να συναντιούνται δυο κουμπάροι αλλά και συνεταίροι σε μια εταιρεία; Είχε εκδοθεί μήπως red flag, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, για τον Καλογρίτσα εκείνη την περίοδο και δεν έπρεπε να τον συναντήσει; Επίσης δεν ήταν εκείνη η περίοδος που ο ιδιοκτήτης κατασκευαστικών εταιρειών Καλογρίτσας αναλάμβανε δημόσια έργα – σαν την αλήστου μνήμης Πάτρας – Πύργου, η οποία όλως τυχαίως ως έργο κατατμήθηκε σε οκτώ τμήματα, από τα οποία όλως τυχαίως επίσης πήρε πέντε! Αν δηλαδή ενοχοποιεί ο Παππάς τον Θεοδωρικάκο για τη σχέση τους, την κουμπαριά δηλαδή, τι να πει κι ο Θεοδωρικάκος για τον τότε υπουργό Υποδομών Χρήστο Σπίρτζη, ο οποίος είναι επίσης κουμπάρος του Καλογρίτσα και κατείχε το πόστο αυτό όταν ο Καλογρίτσας έπαιρνε τα έργα;

Κατά τον Θεοδωρικάκο, χώρισαν τα «τσανάκια» τους, κατά το κοινώς λεγόμενο, με τον κουμπάρο όταν ο Καλογρίτσας εναγκαλίστηκε τα «παιδιά» του ΣΥΡΙΖΑ και πορεύτηκε μαζί τους.

Πραγματικά πρέπει να αισθάνεται σοβαρά στριμωγμένος ο Νίκος Παππάς. Αλλιώς θα τις απέφευγε στοιχειωδώς τέτοιες ανοησίες…

Μαθήματα «ήθους»

Παρακολούθησα και Κυριάκο Βελόπουλο, εμένα που με βλέπετε – ναι, μάλιστα, Βελόπουλο. Και τι αποκόμισα από την ομιλία του; Οτι το βασικό του μότο ήταν «όλοι ίδιοι είσαστε», ο Κυριάκος όχι. Είναι άλλος. Τόσο άλλος που παρέδωσε μαθήματα… κοινοβουλευτικής ευπρέπειας και ήθους… βρίζοντας σκαιότατα τον Αδωνη που προχθές είχε αποκαλέσει εμμέσως τον Πολάκη… Ραν Ταν Πλαν. Κατά τον Βελόπουλο, λοιπόν, σε μια άψογη επίδειξη ήθους, ο Πρόεδρος της Βουλής έπρεπε προχθές να διώξει τον Αδωνη, διότι… βρωμίζει το κοινοβούλιο!

Είπε κι άλλα πολλά κατά του Αδωνη, τα οποία μάλλον θα πρέπει να αποδοθούν στην περίοδο που βρίσκονταν και οι δύο στον ΛΑΟΣ κάτω από τις στοργικές φτερούγες του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Επίσης συγκράτησα και την ανάλυσή του, ότι μετά τις εκλογές θα συνεργαστούν οι της ΝουΔου με εκείνους του ΣΥΡΙΖΑ – άρα, συνάγω ότι ο ίδιος που δεν είναι… ίδιος με αυτούς δεν πρόκειται να στηρίξει κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Α, και κάτι ακόμη – δεν είμαστε φίλοι ως λαός με τους Ρώσους, είπε!

Το βλέπω, στο τέλος μόνο ο Δημοσθένης Λιακόπουλος θα του απομείνει του Βλαδιμηράκου του Πούτιν! Ας πρόσεχε, δεν τον λυπάμαι…

«Ανώνυμοι» βουλευτές

Κατά τα λοιπά, παρακολουθώντας τη συζήτηση, ομολογώ ότι γνώρισα και άγνωστα, σε εμένα, πρόσωπα – βουλευτές χαμένους στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες και των δύο μεγάλων κομμάτων. Ανθρωποι που θα μπορούσαν αυτοδικαίως να πάρουν το βραβείο του «ανώνυμου» βουλευτή και που η μόνη συνεισφορά τους στον δημόσιο βίο είναι η συμμετοχή τους σε ψηφοφορίες ή στην εκφώνηση ομιλιών κατά τη διάρκεια αυτής της μορφής συζητήσεων. Η αλήθεια είναι ότι ακούγοντας τέσσερις πέντε από αυτούς κατέληξα στο συμπέρασμα ότι… μια χαρά τα γράφουν οι λογογράφοι τους – όλοι διάβαζαν από κείμενο την ομιλία τους. Μου δημιουργήθηκε όμως ένα υπαρξιακό ερώτημα: τι «πετριά» πρέπει να έχεις φάει κατακέφαλα, προκειμένου να εγκαταλείψεις αυτό που με επιτυχία κάνεις στην περιφέρειά σου για να έρθεις να υποδύεσαι τον «ανώνυμο» βουλευτή; Να είσαι γιατρός, επιχειρηματίας, νομικός, καθηγητής Πανεπιστημίου στα μέρη σου και να περιμένεις στη Βουλή τη σειρά σου να μιλήσεις για επτά λεπτά, να βρίσεις τους απέναντι και εν συνεχεία να ξανακαθίσεις στο έδρανο και να μην ξανασηκωθείς μέχρι σήμερα το απόγευμα που ολοκληρώνεται η διαδικασία και θα πρέπει να ψηφίσεις. Πραγματικά, απορία το έχω – και δεν είναι σημερινή η απορία, όχι. Χρόνια την έχω. Απλώς χθες επανήλθε, παρακολουθώντας τη συζήτηση…