Εφυγε ο «θείος» του Αλέξανδρου

Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες από τον αδόκητο χαμό του Ολυμπιονίκη μας Αλέξανδρου Νικολαΐδη και τώρα έφυγε από τη ζωή ο… δεύτερος πατέρας του και ο «θείος» του, όπως τον φώναζε, ο προπονητής του Κώστας Τζιδημόπουλος σε ηλικία 67 ετών.

Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από τον λογαριασμό του Αλέξανδρου Νικολαΐδη στο Instagram, τον οποίο «τρέχει» πλέον η σύζυγός του.

«Η οικογένειά μας σε τόσο μικρό διάστημα αποχαιρετά με οδύνη και τον προπονητή του, τον Κώστα Τζιδημόπουλο, ξαφνικά και άδικα.

Εναν γλυκό, δοτικό και χαμογελαστό άνθρωπο με καρδιά μικρού παιδιού. Κίνησε να βρει εκεί ψηλά τον “γιο” του, να προπονηθούν ξανά, να κάνουν πλάκες και να γελάσουν.

Αντίο τσιφ, να προσέχεις τον άνθρωπό μας. Βιάστηκες να φύγεις, μόνο και μόνο για να τον ανταμώσεις νωρίτερα…» αναφέρει χαρακτηριστικά το όμορφο μήνυμα για ένα τόσο αγαπημένο πρόσωπο του Αλέξανδρου.

Η σχέση αυτή ξεκίνησε πριν καν γεννηθεί ο Αλέξανδρος (!) όπως είχε πει λίγο καιρό πριν στην κάμερα του Mega Stories και τη Δώρα Αναγνωστοπούλου, ο έμπειρος προπονητής.

«Είχαμε πολύ καλή σχέση με την οικογένειά του, τον πατέρα του. Αδελφικοί φίλοι. Στη συνέχεια και τα παιδιά μας είχαν πάρα πολύ καλή σχέση μεταξύ τους και βεβαίως με τον Αλέξανδρο ήταν κάτι διαφορετικό. Μέσα από τα άθλημα ζήσαμε πολλές στιγμές μαζί – και χαρές και λύπες.

Ηταν πάντα ένα χαρούμενο παιδί το οποίο δεν ήταν ποτέ κατσούφης και δεν νευρίαζε ποτέ. Ενας αγαθός ήρωας στην κυριολεξία» είχε πει μεταξύ άλλων ο Κώστας Τζιδημόπουλος σε αυτή τη συνέντευξη θέλοντας να ξεχάσει τη δραματική στιγμή στο Σίδνεϊ όπου ο Νικολαΐδης έσπασε το πόδι του ενώ νικούσε και έμπαινε στη ζώνη των μεταλλίων.

Ο κόουτς είχε μοιραστεί και μια από τις πιο αστείες ιστορίες που έζησαν μαζί στο Πεκίνο το 2008 στην καλύτερη του στιγμή (με ασημένιο μετάλλιο): «Το βράδυ επειδή εγώ ροχάλιζα, φρόντισε να μου βρει έναν αφρό που μου έβαζε στο στόμα για να τον αφήνω να κοιμηθεί» είχε πει στη Δώρα Αναγνωστοπούλου ξεσπώντας σε γέλια.

Ο Κώστας Τζιδημόπουλος ήταν γεννημένος στις 16 Δεκεμβρίου 1955. Ηταν ο προπονητής όλων των ολυμπιακών μεταλλίων του ελληνικού τάε κβον ντο. Μέλος της οικογένειας του ολυμπιακού τάε κβον ντο από την πρώτη μέρα ίδρυσής του (το 1980 όταν και μπήκε στον ΣΕΓΑΣ), ενώ ήταν ομοσπονδιακός προπονητής από το 1995 και τεχνικός σύμβουλος μέχρι σήμερα.

Ηταν προπονητής του Αλέξανδρου Νικολαΐδη από το 1996 έως το 2012. Εκτός από προπονητής του Νικολαΐδη, από την πρώτη έως την τελευταία του μέρα στην εθνική ομάδα, υπήρξε προπονητής και του αδελφού του, Ανέστη, καθώς και νονός της αδελφής του, Μαρίας.