Να επεκταθεί η τουριστική περίοδος από τους τρεις στους οκτώ μήνες
Για τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού μιλούν στα «ΝΕΑ» {CR}οι δήμαρχοι Σερίφου Κωνσταντίνος Ρεβύνθης, Τζιας Ειρήνη Βελισσαροπούλου και Πάρου Μάρκος Κωβαίος
Ειρήνη Βελισσαροπούλου
Η Ελλάδα βρίθει από φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα. Ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα, μοναδικά τοπία και ονειρεμένες παραλίες, με εκατομμύρια τουρίστες να συρρέουν κάθε χρόνο, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, για να απολαύσουν όσα προσφέρει. Το «φάντασμα», ωστόσο, του υπερτουρισμού πλανάται πάνω από τα μικρότερα αλλά και τα μεγαλύτερα νησιά ή τις τουριστικές περιοχές της ηπειρωτικής χώρας. Τα «πλημμυρισμένα» με τουρίστες σοκάκια που παραπονιούνται για… τους τουρίστες, η ηχορύπανση, τα κυκλοφοριακά προβλήματα και η έλλειψη στέγασης συνθέτουν το σκηνικό, με τους ντόπιους κατοίκους και τις δημοτικές Αρχές να φτάνουν στα όριά τους.
«Τα νησιά έχουν φτάσει στα όριά τους»
«Η Σέριφος αδυνατεί να φιλοξενήσει τον κόσμο που ήδη δέχεται. Πόσω μάλλον να δεχτεί κι άλλους επισκέπτες. Κάθε χρόνο ο τουριστικός κόσμος βαίνει αυξανόμενος αλλά το νησί πλέον έχει φτάσει στα όριά του. Ο μαζικός τουρισμός είναι καταστροφή» λέει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Ρεβύνθης, εξηγώντας ότι το δημοφιλές νησί των Δυτικών Κυκλάδων στερείται υποδομές, δημόσιες και ιδιωτικές. «Διέξοδος για το λιμάνι δεν υπάρχει και δημιουργείται κυκλοφοριακό κομφούζιο, ενώ πιέζονται η υπηρεσία καθαριότητας, ο ΧΥΤΑ και το σύστημα του βιολογικού καθαρισμού» συμπληρώνει. Μάλιστα, όπως περιγράφει, το υφιστάμενο κύτταρο είχε σχεδιαστεί το 2011 για να έχει ζωή 25 ετών και σήμερα, 12 χρόνια μετά, βρίσκεται σε οριακό σημείο. Παράλληλα, βάζει στην εξίσωση το ζήτημα της ύδρευσης. Η Σέριφος προμηθεύεται νερό από γεωτρήσεις, πηγές και από ένα μικρό φράγμα. Ωστόσο, η στάθμη του πέφτει συνεχώς και ελλείψει βροχοπτώσεων το νερό δεν αναπληρώνεται. «Πώς θα καλύψουμε τις ανάγκες του θέρους;» αναρωτιέται και πιθανολογεί ότι θα χρειαστεί μονάδα αφαλάτωσης.
«Ο κόσμος δεν έχει κάπου να κοιμηθεί»
Στην ίδια εκτίμηση προχωρεί και η δήμαρχος της Τζιας Ειρήνη Βελισσαροπούλου. «Αφαλατώσεις και έργα οδοποιίας θα βοηθήσουν τόσο τουριστικά όσο και τη διαβίωση των μόνιμων κατοίκων» σημειώνει. Το νησί με τους 2.394 κατοίκους βρίσκεται μια ανάσα από την Αθήνα, όμως δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένο τουριστικά. Γι’ αυτό και η δήμαρχος σημειώνει ότι δεν θα μπορέσει να φιλοξενήσει περισσότερους επισκέπτες από αυτούς που δέχτηκε το 2022:
«Οι κλίνες είναι περιορισμένες. Δεν έχουμε πολλά ξενοδοχεία ή πολλά καταλύματα. Συνεπώς είναι δύσκολο να έρθει κι άλλος κόσμος, εφόσον δεν υπάρχει η δυνατότητα να… κοιμηθεί κάπου».
«Σημασία έχει η ποιότητα και όχι η μαζικότητα»
Πενήντα δύο ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Τζιας, στην Πάρο, κάθε καλοκαίρι επικρατεί επίσης το αδιαχώρητο. Μόνο τον Ιούνιο του 2022 αφίχθησαν αεροπορικώς 23.305 άτομα, ενώ περί τις 100.000 ήταν οι ακτοπλοϊκές αφίξεις. «Η σκέψη της δημοτικής Αρχής είναι να υπάρχουν οι υποδομές και εκεί δίνουμε βάση» τονίζει ο δήμαρχος Μάρκος Κωβαίος. Στο πλαίσιο αυτό, αναβαθμίζονται οι μονάδες βιολογικού καθαρισμού, ενισχύεται η αποκομιδή των απορριμμάτων με νέα οχήματα, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη και μελέτη για νέο επιβατικό λιμένα. Πάντως, όπως παραδέχεται ο ίδιος, «η Πάρος έχει τη δυνατότητα να υποδεχτεί περισσότερο κόσμο, αλλά όχι στην αιχμή της σεζόν. Στόχος μας είναι να επεκταθεί η τουριστική περίοδος από τρεις μήνες σε οκτώ». Οπως λέει, άλλωστε, σημασία δεν έχει η μαζικότητα αλλά η ποιότητα του τουρισμού. «Ονειρευόμαστε να παραμείνουμε ένα παραδοσιακό Κυκλαδονήσι» σημειώνει.
Στο ζήτημα αυτό στέκεται και η Ειρήνη Βελισσαροπούλου, η οποία τονίζει ότι «κύριο μέλημα των κατοίκων της Τζιας είναι να διατηρήσουν την ταυτότητά τους». «Ο τουρισμός έφερε ζωή στη Σέριφο, όμως για να μην οδηγηθεί το νησί σε κορεσμό πρέπει να υπάρξουν αυστηρές λύσεις» συμπληρώνει και ο Κωνσταντίνος Ρεβύνθης.














