Εις διπλούν

Η παρουσία των πιο νεαρών προσώπων που πήγαν στη Μητρόπολη να αποχαιρετήσουν τον τελευταίο βασιλιά των Ελλήνων υποδηλώνει ιστορική άγνοια. Ομως και το σοκ όσων είδαν τον κόσμο που σχημάτισε ουρές για το παρεκκλήσι της Μητρόπολης άγνοια δείχνει: στην ελληνική κοινωνία υπήρχαν και θα υπάρχουν παντός είδους σταγονίδια – διασκορπισμένα, στο περιθώριο, αλλά παρόντα. Και ψηφίζουν, όπως (φάνηκε πως) γνωρίζουν καλά και στην κυβέρνηση.

Βασιλικά απομεινάρια

Τι «βασιλικό» έχει απομείνει στο Προεδρικό Μέγαρο από την εποχή που στεγάζονταν τα βασιλικά ανάκτορα; Τρεις πολυέλαιοι που «μετακόμισαν» από το Μον Ρεπό για τη δεξίωση προς τιμή της Σοφίας και του Χουάν Κάρλος, στον γάμο τους, το 1962. Το πιάνο της Ειρήνης, ένα πορτρέτο της βασίλισσας Αμαλίας και ένας μπουφές στην αίθουσα διαπιστευτηρίων, από την εποχή του Οθωνα. Στο πιο εμφανές σημείο, απέναντι από την εσωτερική, κεντρική σκάλα του Μεγάρου, βρίσκεται ένας εντοιχισμένος πίνακας του Μάικλ Σκοτ, που απεικονίζει τον Κωνσταντίνο τον Α’, την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων.

Ελληνικά regalia

Δεν ήταν λίγοι οι ιστορικοί που περίμεναν να δουν αν πάνω στο φέρετρο του τέως βασιλιά θα τοποθετηθεί στέμμα – και, κυρίως, ποιο στέμμα. Κι αυτό γιατί κανείς δεν έχει απαντήσει στις δημόσιες ερωτήσεις καθηγητών (όπως, π.χ. αυτή του Γιώργου Μαυρογορδάτου το 2017) για το πού βρίσκεται το στέμμα και το σκήπτρο του ελληνικού βασιλείου. Τα κειμήλια χρονολογούνται από την εποχή του Οθωνα, έφυγαν μαζί του μετά την ανατροπή του και επεστράφησαν στον βασιλιά Παύλο (τον πατέρα του τέως) το 1959, με το σκεπτικό πως αποτελούν ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους. «Αν όντως βρίσκονται στην κατοχή των Γλύξμπουργκ, έχουν τουλάχιστον την ηθική (αν όχι νομική) υποχρέωση να τα επιστρέψουν εκεί όπου πραγματικά ανήκουν», έγραφε έναν χρόνο πριν ο ιστορικός Αγγελος Χανιώτης («Lifo»).

«Βασιλέως ημών γενομένου»

Η φράση ακούστηκε κατά την εξόδιο ακολουθία του τέως βασιλιά και προκάλεσε αίσθηση: «…του κεκοιμημένου δούλου σου, Κωνσταντίνου, βασιλέως ημών γενομένου». Η απόφαση για το πώς ακριβώς θα προσφωνηθεί ο τέως είχε ληφθεί από νωρίς και είχε στόχο να προσδιορίζει πως ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε βασιλιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι ακόμη. Παρ’ όλα αυτά οι αντιδράσεις όσων  παρακολουθούσαν την κηδεία δεν περιορίστηκαν.