Ολοι θέλουν να ανέβουν στο τρένο του Μίτσελ…

Ας συμφωνήσουμε προκαταβολικά: Δεν… βαραίνουν όλα τα ματς στη ζυγαριά της σεζόν το ίδιο. Και φυσικά δεν είναι λογικό να προσπαθείς να τα λογαριάσεις όλα με τον ίδιο τρόπο. Το προχθεσινό ας πούμε για τον Ολυμπιακό στο Περιστέρι με τον Ατρόμητο ήταν μια ρεβάνς Κυπέλλου… τυπική διαδικασία με την πρόκριση εξασφαλισμένη. Μια παρτίδα από εκείνες που δεν είναι εύκολο να υποσχεθούν κέρδη πέρα από το «τσεκάρισμα» του εισιτηρίου για την επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Το γεγονός λοιπόν ότι ο ερυθρόλευκος οργανισμός μπόρεσε να την αξιοποιήσει σε τέτοιο βαθμό που από χθες μετρά οφέλη, αν μη τι άλλο επιβεβαιώνει πως κάτι καλό συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στον Ρέντη. Διότι ο πρωταθλητής το βράδυ της Τετάρτης δεν έκανε αγγαρεία: Κάλεσε σε επιστράτευση το… άλλο του μισό ρόστερ. Και ο Μίτσελ έχει κάθε λόγο να νιώθει ικανοποιημένος από την ανταπόκριση, βλέποντας μια σειρά από έμπειρους ποδοσφαιριστές που για διάφορους λόγους δεν χωρούν στο πρώτο πλάνο, να ανταποκρίνονται. Και να διεκδικούν μια θέση στις επιλογές του. Ποδοσφαιριστές σαν τον Μαρσέλο, τον Ανδρέα Μπουχαλάκη, τον Ντιαντιέ Σαμασέκου αλλά και σαν τον Παναγιώτη Ρέτσο, τον Παπ Αμπού Σισέ. Ακόμη και σαν τον Ματιέ Βαλμπουενά και τον Μάριο Βρουσάι – που μόλις επέστρεψαν από τραυματισμό.

Το μήνυμα
Ναι, πραγματικά η «αποκωδικοποίηση» αυτού του μηνύματος σίγουρα πρέπει να ικανοποιεί το τεχνικό τιμ ειδικά σε μια συγκυρία που το πρόγραμμα μοιάζει με ναρκοπέδιο με πέντε αναμετρήσεις (για πρωτάθλημα και Κύπελλο) σε δεκαπέντε βράδια (15-29/1): Τώρα που ο μεγάλος κύκλος του rotation πρέπει όχι μόνο να μπει σε λειτουργία αλλά και να προσφέρει ουσιαστικά προκειμένου ο Ολυμπιακός να συνεχίσει σε δύο ταμπλό. Εχουν μοιραστεί πλέον οι ρόλοι στο μεγάλο λιμάνι. Υπάρχει όμως χώρος στη second unit, αλλά και σε μια σειρά από σχέδια που μπορεί να προκύψουν από τον πάγκο. Για παράδειγμα την Τετάρτη στο Περιστέρι ο Μίτσελ αφιέρωσε ολόκληρο το παιχνίδι στον «πώς μπορώ να εκμεταλλευτώ τις ικανότητες του Μαρσέλο» γρίφο.

Δοκιμή για Μαρσέλο
Για χάρη του το 3-4-3 με τη μετάθεση ενός deep lying playmaker στην πρώτη γραμμή της άμυνας (Μπουχαλάκης) προκειμένου να ξεκινά από εκεί το build up. Για χάρη του ένας αριστερός στόπερ (Ρέτσος) αλλά και ένα κλασικό 6άρι (Σαμασέκου) αγκυροβολημένοι γύρω από τον χώρο δράσης του Βραζιλιάνου για να συνδράμουν στο ανασταλτικό κομμάτι. Για χάρη του η ειδική εντολή του δεξιού full back (Ανδρούτσος) να μην ανεβαίνει ψηλά στο γήπεδο ώστε να μπορεί να βοηθήσει και εκείνος στο αμυντικό transition. Ενα ολόκληρο «φρούριο» γύρω από τον Βραζιλιάνο που με την μπάλα στα πόδια από τον αριστερό διάδρομο μπορεί να δώσει ένα σωρό λύσεις απέναντι σε κλειστές άμυνες. Και στη δημιουργία αλλά και στο γκολ όπως απέδειξε στα δύο ματς με τους Περιστεριώτες. Το προχθεσινό μάλιστα ακόμη κάνει τον γύρο του κόσμου… Δεν θα τον δούμε εύκολα σε μια αρχική ενδεκάδα (με τις απαραίτητες προσαρμογές φυσικά σε πρόσωπα): Μπορεί εύκολα όμως να προκύψει σαν σενάριο σε κάποιον επίλογο των 30΄ μιας αναμέτρησης με αυτά τα χαρακτηριστικά που ακόμη δεν έχει ξεκλειδώσει.

Η μοιρασιά
Επέμενε ο Μίτσελ από την αρχή πως θέλει ένα μικρότερο ρόστερ στη διάθεσή του προκειμένου να μοιράσει την τράπουλα σε όλους. Πλέον φαίνεται πως μπορεί να το κάνει. Και μάλιστα με τους ποδοσφαιριστές που στέκονται κάποια βήματα πίσω να το αποδέχονται και να θέλουν να δείξουν την προσαρμογή τους. Ο Ολυμπιακός του Γενάρη έχει πλέον μια ξεκάθαρη εντεκάδα (Πασχαλάκης, Ροντινέι, Σωκράτης, Ντόι, Ρέαμπτσιουκ, Εμβιλά, Χουάνγκ, Χάμες, Μπιέλ, Φορτούνης, Μπακαμπού). Εχει οκτώ παίκτες που σχηματίζουν τον μικρό κύκλο του rotation (Ρέτσος, Σαμασέκου, Ανδρούτσος, Μαρσέλο, Κασάμι, Μασούρας, Γκάρι Ροντρίγκες, Ελ Αραμπί). Και πλέον σκάβει και βαθύτερα προκειμένου να μπορέσει να κερδίσει και τους άλλους. Αν μη τι άλλο ο Ισπανός δείχνει πως πλέον έχει τακτοποιήσει την ομάδα του.

Πολυτέλεια
Το να διαθέτει μια ομάδα μετά το Νο19 στο rotation και να αξιοποιεί ποδοσφαιριστές όπως ο Σισέ, ο Μπα, ο Μπουχαλάκης, ο Βρουσάι, ο Βαλμπουενά (κάποιους δηλαδή που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο three peat της εποχής Μάρτινς) μοιάζει με πολυτέλεια. Φυσικά θα μπορούσε να πει το ίδιο και για τον Αγκιμπού Καμαρά αλλά μοιάζει πολύ πιθανό να αποχωρήσει με δανεισμό, όπως πιθανό είναι κάπου εδώ να κλείσει και ο κύκλος του Ουί Τζο Χουάνγκ (υπάρχουν για εκείνον δύο προτάσεις από το MLS στη Νότιγχαμ Φόρεστ όπου και ανήκει) αλλά και του Ντορόν Λάιντνερ που μάλλον θα παραχωρηθεί ως το τέλος της σεζόν (Αυστρία). Ο Ολυμπιακός θυμίζουμε πως από τον Νοέμβρη και πέρα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχει αποχαιρετήσει (ή έστω δεν υπολογίζει) τους Σίμε Βρσάλικο, Γκονζάλο Αβιλα, Αμπουμπακάρ Καμαρά (Αρης), Τζο Μπόουλερ (Μπλάκπουλ), Κόνραντ Ντε Λα Φουέντε, Πιερ Κούντε (Μπόχουμ), Αμπντουλαγιέ Νταμπό (Λεβαδειακός), Κένι Λαλά (Μπρεστ), Λεονάρντο Κούτρη (Πόγκον), Γιάννη Μασούρα (Μιέντζ). Αθόρυβα και με υπομονή.

Τα μεταγραφικά
Φυσικά παραμένει ενεργός στο μεταγραφικό παράθυρο. Εκεί όμως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Ενας αριστερός μπακ (Τόνι Λάτο ή Γκάμπριελ Σουάζο) αντί του Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ αν υποθέσουμε ότι όντως ο Μολδαβός θα βρει την πρόταση που ψάχνει στην Ιταλία. Και υπό προϋποθέσεις ένας winger σε μια ιστορία που εάν και εφόσον αναμένεται να εξελιχθεί στο τελευταίο δεκαήμερο του Γενάρη. Αν βεβαίως μέχρι τότε όλα τα γρανάζια δουλεύουν σωστά στη μηχανή μπορεί και αυτό να μην προκύψει. Χθες πάντως στο προσκήνιο ήρθε το όνομα του 26χρονου Σαμουέλ Γκραντσίρ που αγωνίζεται στη Λος Αντζελες Γκάλαξι.

Στο μεταξύ, οι Ερυθρόλευκοι ουσιαστικά έπιασαν από χθες δουλειά για το ματς της Κυριακής με τον Αρη (σ.σ. υπάρχει μεγάλη ζήτηση για τα εισιτήρια του ματς). Τους Κιτρινόμαυρους θα τους υποδεχθούν και μεσοβδόμαδα στον προημιτελικό (ακόμη δεν έχει οριστεί ημερομηνία).