Οι δύο πλευρές του νομίσματος

«INACCEPTABLE!». Εχει δίκιο η «Εκίπ». Είναι απαράδεκτος ο ισχυρός άνδρας της γαλλικής ομοσπονδίας Νοέλ Λε Γκρε για τις απαξιωτικές δηλώσεις που έκανε για τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Δεν μπορείς να λες πως δεν θα σήκωνες το τηλέφωνο στον Ζιζού αν σε καλούσε ή να προτείνεις στον ραδιοφωνικό σταθμό που παραχώρησες τη συνέντευξη να αφιερώσει μία εκπομπή για να του βρει δουλειά.

Ο Ζιντάν ήταν αυτός που με τα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα έδωσε φωνή στον Λε Γκρε για να μπορεί σήμερα ο τελευταίος να βγαίνει στα κανάλια και τα ραδιόφωνα και να συμπεριφέρεται ως νέος Λουδοβίκος ΙΔ’.

Το νόμισμα ωστόσο έχει δύο πλευρές. Η «Εκίπ» και πολλοί από τους σωματοφύλακες του Ζιντάν που έσπευσαν να τον υπερασπιστούν, δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία όταν ο Ζιζού έστηνε για έξι μήνες την γκιλοτίνα στον αριθμό 87 της λεωφόρου Grenelle, στο Παρίσι, όπου στεγάζεται η γαλλική ομοσπονδία, για να αποκεφαλίσει τον άλλοτε αρχηγό του Ντιντιέ Ντεσάν.

Με τη σιωπή του ο Ζιντάν είπε περισσότερα απ’ όσα ο εκρηκτικός Λε Γκρε. Παίζοντας το παιχνίδι των διαρροών, κατέστησε σαφές πως είναι δυνάμει ομοσπονδιακός προπονητής της Γαλλίας. Κι αν κάποιος σπεύσει να το διαψεύσει, τότε όλοι οι έγκριτοι δημοσιογράφοι της χώρας του Βολταίρου θα πρέπει να παραιτηθούν για τις ανακρίβειες που έγραφαν τόσο καιρό.

Ο άλλοτε προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης συμμετείχε σε έναν ακήρυχτο πόλεμο εις βάρος του Ντεσάν που ξεκίνησε με την απόρριψη της πρότασης που του έκανε η Παρί Σεν Ζερμέν, κι ενώ οι Μπλε προετοιμάζονταν για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ακόμα κι όταν ολοκληρώθηκε το Μουντιάλ και το μέλλον του Ντεσάν τελούσε επί ξυρού ακμής ο Ζιντάν απέρριψε πρόταση της Εθνικής Βραζιλίας διαρρέοντας πως θέλει μόνο Γαλλία, ασκώντας ακόμα μεγαλύτερη πίεση στον Λε Γκρε και τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της γαλλικής ομοσπονδίας για να αποπέμψουν τον επί δέκα χρόνια ομοσπονδιακό προπονητή.

Επίσης, όλοι αυτοί που υπερασπίζονται τον Ζιντάν, ανάμεσά τους και η υπουργός Αθλητισμού Αμελί Ουντεά  Καστερά, «ξέχασαν» πως ήταν μία από τις προσωπικότητες που στήριξαν την υποψηφιότητα του Κατάρ για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Και όταν οι ψίθυροι έγιναν κραυγές για τους θανάτους των χιλιάδων εργατών, εξαφανίστηκε από το προσκήνιο και δεν πήγε ούτε στον τελικό. Τα λεφτά βέβαια τα είχε πάρει.