Των φρονίμων τα παιδιά

Ο καθένας μας μπορεί να φανταστεί ότι θα ήταν κάπως δύσκολο να βρεθεί βουλευτής πρόθυμος να καταθέσει ερώτηση για λογαριασμό των ταχυδακτυλουργών. Αφενός, επειδή είναι μια ασήμαντη – ας μη κρυβόμαστε – επαγγελματική ομάδα. Πόσοι να είναι; Αμφιβάλλω αν ξεπερνούν τους 70, το πολύ τους 80. Αφετέρου, επειδή ο όρος «ταχυδακτυλουργός» είναι ένας ευφημισμός για τους πολιτικούς που υπόσχονται μαγικά πράγματα. Επομένως, ποιος πολιτικός θα επεδίωκε την ταύτισή του με τους ταχυδακτυλουργούς; Ο πολύ απελπισμένος, είναι η απάντηση. Ευτυχώς για το Πανελλήνιο Σωματείο Επαγγελματιών και Ερασιτεχνών Ταχυδακτυλουργών, βρέθηκε ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος ο Πυλωρός, ο οποίος προφανώς δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει και έσπευσε να αγκαλιάσει τα αιτήματα του κλάδου.

Συγκεκριμένα, με επίκαιρη ερώτησή του προς τον υπουργό Εσωτερικών Μάκη Βορίδη, ο ανεξάρτητος βουλευτής ζητεί να εξαιρεθούν «τα κουνέλια και τα περιστέρια» από τις διατάξεις του νόμου 4830/2021 (για την ευζωία των ζώων συντροφιάς) και, ειδικά, από τις προβλέψεις του άρθρου 23, με το οποίο απαγορεύεται η συμμετοχή ζώων σε «κάθε είδους θεάματα και συναφείς δραστηριότητες». Δεδομένου ότι, κατά παράδοση, οι ταχυδακτυλουργοί βγάζουν από τα ημίψηλα καπέλα τους κουνέλια ή περιστέρια, αντιλαμβάνεστε ότι η απαγόρευση που επιβάλλει ο νόμος ουσιαστικά καταργεί το σχετικό νούμερο. Στο σημείο αυτό, ως από μηχανής θεός, εμφανίζεται ο Πυλωρός και αιτείται ειδική μέριμνα της Πολιτείας, ώστε οι ταχυδακτυλουργοί να συνεχίσουν να βγάζουν από τα καπέλα τους κουνέλια και περιστέρια.

Παραθέτω την τελευταία παράγραφο της ερώτησης, αν μη τι άλλο για να εκτιμήσετε το ύφος του: «Τέλος, ο Κλάδος έχει πληγεί πιο πολύ από ποτέ από την υγειονομική κρίση και την οικονομική κρίση που ακολούθησε εξ’ αιτίας (sic) του COVID 19, καθώς και τη συνεχιζόμενη ύφεση εξ’ αιτίας (sic) του πολέμου στην Ουκρανία. Μαζί του πλήττονται συναφή επαγγέλματα και επιχειρήσεις που συνεργάζονται με τους Ταχυδακτυλουργούς, όπως παιδότοποι, εταιρείες διοργάνωσης παιδικών εκδηλώσεων, κλόουν, ανιματέρ, που πανελλαδικά ξεπερνούν τους 2.000 εργαζόμενους». Αναρωτιέμαι γιατί γράφει τους ταχυδακτυλουργούς με το αρχικό γράμμα κεφαλαίο (Ταχυδακτυλουργοί), ενώ τους φουκαράδες τους ανιματέρ και τους κλόουν τους έχει με πεζά, αλλά τέλος πάντων…

Δεν αμφιβάλλω ότι τα κίνητρα του ανεξάρτητου βουλευτή, που είναι και πρόεδρος του κόμματος Πατριωτική Δύναμη Αλλαγής, είναι τα ευγενέστερα.
Οπωσδήποτε όμως εξυπηρετεί και το μακροπρόθεσμο συμφέρον του συμμαχώντας με τους ταχυδακτυλουργούς.
Δεν εννοώ τις ψήφους τους, που είναι ελάχιστες και αβέβαιες. (Αβέβαιες, διότι και αν η κυβέρνηση ικανοποιήσει το αίτημά τους, γιατί οι ταχυδακτυλουργοί να ψηφίσουν τον Κ. Μπογδάνο και όχι τη ΝΔ;) Οχι, δεν σώζεται από τις ψήφους των ταχυδακτυλουργών ο πρόεδρος του ΠΑΤΡΙ.Δ.Α., ακόμη και αν αυτές ήσαν δεδομένες.
Είναι μόνος, χωρίς πολιτικούς συμμάχους, τσακωμένος με όλους και ξέρει ότι οι διπλές εκλογές σημαίνουν τον οριστικό αφανισμό του. Κουτός δεν είναι, καταλαβαίνει ότι ως εδώ ήταν το ταξίδι και σύντομα θα βρεθεί εκτός πολιτικής, οπότε μαγειρεύει προτού τον πιάσει η πείνα: συνάπτει συμμαχίες αποβλέποντας στην επαγγελματική αποκατάστασή του μετά την πολιτική. Μπορεί ως ταχυδακτυλουργός; Μήπως ως κουνέλι; (Με την κατάλληλη στολή, εννοείται). Δεν μπορώ να πω…

Επανέρχομαι στο θέμα ενός μυστηρίου που είχε απασχολήσει τη στήλη προ ημερών, καθώς νέες θεωρίες έρχονται να προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες για την εξήγησή του. Γιατί, ενώ απέχουμε τρεις μήνες από τις εκλογές, ο Νίκος ο Ανδρουλάκης ακόμη παραμένει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και δεν έχει παραιτηθεί.
Στο παλαιότερο σημείωμά μου ανέφερα δύο λόγους: τις οικογενειακές υποχρεώσεις και, φυσικά, τις οικονομικές υποχρεώσεις που συνεπάγονται, καθώς επίσης ότι διατηρώντας την έδρα του κλείνει τον δρόμο στον επιλαχόντα, τον πρίγκιπα Νικόλαο των Παπανδρέου, τον οποίον δεν εμπιστεύεται.
Εμπειρότατος κοινοβουλευτικός παράγων μου επισημαίνει και έναν τρίτο λόγο: ίσως φοβάται ότι μπορεί να μην εκλεγεί εδώ, οπότε κρατά και την έδρα στο ΕΚ δια παν ενδεχόμενο,
όπως έλεγαν παλιά…