Η μεγάλη παγίδα

Είκοσι μέρες μετά το προσκύνημα του ποδοσφαίρου στον εθνοκεντρισμό ήρθε η Ρεάλ Μαδρίτης να μας υπενθυμίσει το στρεβλό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι; Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για το contrast που δημιουργούν οι διοργανώσεις των εθνικών ομάδων με τις οποίες αγωνίζονται γηγενείς παίκτες έναντι των αντίστοιχων διασυλλογικών με την πληθώρα των ξένων. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα υπόλοιπα κοινωνικά κύτταρα όπως είναι η οικονομία και η σοβινιστική εθνική κουλτούρα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ παρατηρήσαμε πόσο πολύ μπορεί να ψηλώσουν τα σύνορα από μία νίκη και να εμφανιστούν όλοι οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούν ως πρώτο συνθετικό το «εθνο-».
Ο εθνικός φανατισμός και ο τρόπος που κάθε χώρα υποδεχόταν τις επιτυχίες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μας ανάγκαζε να αμφιβάλλουμε για το κατά πόσο είναι παγκοσμιοποιημένο το περιβάλλον που ζούμε. Για να έρθει η Ρεάλ Μαδρίτης και να μας επαναφέρει με μπρούτα τρόπο στην πραγματικότητα. Πολλές φορές στο παρελθόν η ισπανική ομάδα είχε ολοκληρώσει παιχνίδια έχοντας στη σύνθεσή της μόνο ξένους ποδοσφαιριστές.
Για πρώτη φορά όμως στα 121 χρόνια ιστορίας της και μετά από 4.436 παιχνίδια ξεκινάει αγώνα δίχως ισπανό ποδοσφαιριστή.
Η ιστορική απόφαση του Κάρλο Αντσελότι έθεσε διλήμματα. Οι ισπανοί παίκτες είναι τόσο κακοί για το επίπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης ή η Βασίλισσα δεν επενδύει πια στους γηγενείς αθλητές;
Οι αναγνώστες της «Μάρκα» κατέληξαν στο δεύτερο συμπέρασμα πέφτοντας στη μεγάλη παγίδα.
Συγκρίνουμε τις εθνικές ομάδες με την ποδοσφαιρική Βαβέλ της Ρεάλ Μαδρίτης όταν ένας στους έξι παίκτες που συμμετείχαν στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο είχε γεννηθεί σε άλλη χώρα απ’ αυτή που εκπροσωπούσε. Στο ρόστερ των Μαροκινών υπήρχαν 14 παίκτες που γεννήθηκαν και έμαθαν το ποδόσφαιρο στους τέσσερις ορίζοντες του κόσμου, οι Τυνήσιοι είχαν 12 εκ των οποίων οι δέκα διαθέτουν γαλλικό διαβατήριο, το ίδιο συνέβη με το Κατάρ, την Αυστραλία, το Καμερούν και άλλες χώρες. Πόσο υποκριτικό είναι λοιπόν να αποδοκιμάζουμε τη Ρεάλ γιατί αγωνίστηκε χωρίς Ισπανό, όταν η έννοια του γηγενούς έχει αλλοιωθεί ακόμα και από τις εθνικές ομάδες που αποτελούνται από ψηφίδες προγόνων;













