Τα Γλυπτά και οι προβοκάτσιες

Τα Γλυπτά και οι προβοκάτσιες

Ενα παιχνίδι για γερά νεύρα είναι, στην πραγματικότητα, αυτό που αφορά την «επιστροφή» των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Ενα παιχνίδι που τα έχει σχεδόν όλα – διπλωματία, επικοινωνία, χειρισμούς που θυμίζουν χειρουργικές επεμβάσεις υψηλής τεχνικής, κόντρες για γερά νεύρα, διαπραγματεύσεις που θυμίζουν ανατολίτικο παζάρι, και προβοκάτσιες, πολλές προβοκάτσιες. Να φάνε και οι κότες, κατά το κοινώς λεγόμενο.

Από αυτές τις τελευταίες θα ξεκινήσω. Τις εκ της αλλοδαπής προερχόμενες προβοκάτσιες. Ξαφνικά, «έτσι ξαφνικά» που έλεγε κάποτε κι ο φίλος μου ο Αντωνάκης ο Ρέμος, όλες οι μεγάλες εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης της Βρετανίας, που κάποτε χλεύαζαν τη Μελίνα και τον αγώνα της για τον επαναπατρισμό των Μαρμάρων του Παρθενώνα, ανακάλυψαν το «δίκαιο» της Ελλάδας να απαιτεί την επιστροφή τους! Και πως κάποτε αυτό που οι Βρετανοί ούτε να ακούσουν ήθελαν, τώρα όχι μόνο το ακούν, αλλά και το εξετάζουν σοβαρά. Τόσο σοβαρά δε, που η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά σε συμφωνία με το Βρετανικό Μουσείο για την επιστροφή τους. Και ακόμη ότι η συμφωνία δεν αφορά ακριβώς επιστροφή, αλλά επιστροφή με αστερίσκους, υποσημειώσεις και ανταλλάγματα. Τρελά ανταλλάγματα, αν πρέπει κανείς να αξιολογήσει αυτά που επικαλούνται τα δημοσιεύματα ως δήθεν «έγκυρες πληροφορίες».

Ανταλλάγματα που δεν μπορούν να υλοποιηθούν – ιδού η προβοκάτσια: δεσμεύεις τους δύο συνομιλητές, ελληνική κυβέρνηση και Βρετανικό Μουσείο, ώστε η συζήτηση περί των ανταλλαγμάτων για την επιστροφή των Μαρμάρων να ξεκινήσει από εκεί που εσύ την ορίζεις. Ετσι που να μην υπάρχει πεδίο για διαπραγμάτευση. Και που να μην μπορεί κανείς εκ των δύο να το χειριστεί. Ούτε να ελιχθεί, διατυπώνοντας μια αντιπρόταση…

Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό που ορίζουν τα δημοσιεύματα (λ.χ., ας πούμε, να διατεθεί στο Βρετανικό Μουσείο η χρυσή μάσκα του Αγαμέμνονα ή ο έφιππος του Αρτεμισίου) θα είναι μια ήττα της μιας ή της άλλης πλευράς…

Το παιχνίδι του «Λεγάμενου»

Ωραία πράματα, και καλοστημένα – οι Βρετανοί, άλλωστε, είναι μανούλες στις προβοκάτσιες. Γνωστό τοις πάσι. Εδώ θα σταματούσαν;

Και ήδη είχαμε τις πρώτες «επιπτώσεις». Του Αϊ-Γιάννη του Προδρόμου προχθές, μεγάλη η χάρη Του, και ο «Λεγάμενος», αντί να πάρει τα παιδάκια του να τα πάει καμιά βόλτα στην ηλιόλουστη Αθήνα, θυσίασε την ευκαιρία για να επισκεφθεί το σωματείο των Ελλήνων Αρχαιολόγων και να συζητήσει μαζί τους τις εξελίξεις. Είχαν προηγηθεί βεβαίως δηλώσεις της πρωθιέρειας του (συριζο)πολιτισμού, κυρίας Σίας (Αναγνωστοπούλου), η οποία είναι, όπως όλοι γνωρίζουμε, με τη ρομφαία ανά χείρας (φρίκη…), έτοιμη να αποκεφαλίσει, κάθε φορά, τη Λίνα Μενδώνη, ως συνεργάτιδα… αρχαιοκάπηλων και λοιπών βδελυρών στοιχείων. Και στο καπάκι, και επίσημο αίτημα στη Βουλή για να υπάρξει ενημέρωση εκ μέρους της κυβέρνησης για το τι συμβαίνει στη διαπραγμάτευση με το Βρετανικό Μουσείο.

Θα ξεκινήσω από αυτό, το τελευταίο. Είναι δυνατόν να υπάρξει ενημέρωση δημόσια, δε, για ένα τόσο λεπτό θέμα, το οποίο μάλιστα είναι ακόμη στο επίπεδο των συζητήσεων; Δεν είναι. Μόνο στα μυαλά των συριζαίων, του «Λεγάμενου» συμπεριλαμβανομένου, θα μπορούσε να βρει χώρο μια τέτοια σκέψη.

Πάμε τώρα στο άλλο, με την επίσκεψη του «Λεγάμενου» στα γραφεία του Συλλόγου των Αρχαιολόγων: γιατί το κάνεις αυτό ακριβώς; Για να ενημερωθείς από τους συριζοαρχαιολόγους, οι οποίοι προφανώς δεν έχουν και δεν μπορεί να έχουν γνώση του τι παίζεται; Ή γιατί έπρεπε να στηθεί το σκηνικό για μία ακόμη άθλια παρέμβαση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, το οποίο εξελίσσεται και βρίσκεται σε κρίσιμη φάση;

Απάντηση δεν περιμένω, θα τη δώσω μόνος μου: θα αθροίσω τη στάση αυτή μαζί με τα δημοσιεύματα των βρετανικών μέσων. Προβοκάρει ο αρχηγός. Ξεκάθαρα…

Ο θάνατός σου, η ζωή μου…

Ας δούμε τώρα γιατί προβοκάρει ο «Λεγάμενος». Για το προφανές. Τη θέλει την επιστροφή των Μαρμάρων; Οχι, δεν τη θέλει. Για την ακρίβεια, δεν τη θέλει τώρα, και δεν θέλει να την πιστωθεί ο Μητσοτάκης ως δική του επιτυχία. Αν ήταν αυτός πρωθυπουργός, θα έκανε σαν τρελός για κάτι τέτοιο. Τώρα που είναι πρωθυπουργός ο άλλος, σιγά να μην τον χειροκροτήσει κιόλας που βρίσκεται κοντά να επιτύχει αυτό που επί 200 χρόνια επιζητεί η πτωχή πλην τιμία Ελλάς – την επιστροφή στον Παρθενώνα των λεηλατηθέντων από τον λόρδο Ελγιν Γλυπτών του αιώνιου μνημείου.

Θα κάνει – και άρχισε ήδη να το επιχειρεί – ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην τα καταφέρει ο άλλος. Και μάλιστα τώρα, επαναλαμβάνω. Τώρα, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Οταν, ας πούμε, καταγγέλλεις τον Μητσοτάκη ότι έχει εγκληματήσει εις βάρος της χώρας και βαρύνεται με τρομακτικά εγκλήματα εις βάρος της πολιτιστικής της κληρονομιάς (υποθέτω, ενθυμούνται οι επιμελείς αναγνώστες μου την ελεεινή παραφιλολογία περί καταστροφής των αρχαίων του σταθμού Βενιζέλου, της Θεσσαλονίκης…), πώς να κλείσεις τα μάτια στην πιθανή επίτευξη μιας συμφωνίας για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα; Δεν θα τα κλείσεις. Αντιθέτως. Τα τέρατα θα επικαλεστείς για να πείσεις τον κόσμο ότι η συμφωνία δεν είναι επωφελής για τη χώρα.

Γνωστά είναι αυτά, αλφαβήτα στην πολιτική. Στην προεκλογική περίοδο, ο θάνατός σου, η ζωή μου είναι όλα…

Σύμμαχος ο… καιρός

Και πάμε τώρα στο καλύτερο: στο τι ακριβώς συμβαίνει. Υπάρχουν όντως διαπραγματεύσεις. Διεξάγονται από καιρό – έχει μετάσχει και ο πρόεδρος Κυριάκος σε αυτές απευθείας με τον φιλέλληνα πρόεδρο του ΔΣ του Μουσείου Τζορτζ Οσμπορν, πρώην υπουργό Οικονομικών της Βρετανίας. Είναι ο άνθρωπος που έχει προϊδεάσει τη βρετανική κοινή γνώμη με τη φράση του, πριν από ένα δίμηνο, σε μια ομιλία του σε δείπνο των ευεργετών του Μουσείου, «κάποια από τα σπουδαιότερα αντικείμενά μας μπορεί, για πρώτη φορά, να παρουσιαστούν στις κοινότητες από τις οποίες αρχικά προήλθαν».

Οχι, δεν υπάρχει ακόμη κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Υπάρχουν αντιδράσεις, ειδικά από το βρετανικό υπουργείο Πολιτισμού. Κυρίως από τον φόβο ότι αν επιστραφούν τα Μάρμαρα θα ξεκινήσει μια φάμπρικα, η οποία μπορεί να απογυμνώσει εντελώς το Βρετανικό Μουσείο. Ειδικά από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει θέσει ως βάση της διαπραγμάτευσης ότι δεν αναγνωρίζουμε νομή, κατοχή και νόμιμη μεταφορά στη Βρετανία των Μαρμάρων. Και υπάρχουν και σοβαρές δυσκολίες από ελληνικής πλευράς να αποδεχθεί ορισμένους από τους όρους μιας πιθανής συμφωνίας.

Το μόνο θετικό σε αυτή την υπόθεση είναι ο… καιρός στο Λονδίνο!!

Δεν είναι πλάκα, το Βρετανικό Μουσείο πιέζεται από τις… καιρικές συνθήκες της πρωτεύουσας της χώρας! Η στέγη των αιθουσών που στεγάζουν τα Μάρμαρα έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, τα συστήματα κλιματισμού επίσης, τα Μάρμαρα υφίστανται συνεχώς φθορές από την ατμοσφαιρική μόλυνση του Λονδίνου (Θεία Δίκη – μέχρι πριν από την κατασκευή του Μουσείου Ακρόπολης επικαλούνταν την ατμοσφαιρική ρύπανση της Αθήνας ως τον βασικότερο λόγο για τη μη επιστροφή των αρχαίων, διότι κινδύνευαν να φθαρούν ανεπανόρθωτα!!).

Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει ότι το Βρετανικό Μουσείο έχει λάβει την απόφαση να κλείσει τις αίθουσες με τα Μάρμαρα στο κοινό, προκειμένου να προχωρήσει στις αναγκαίες επισκευές. Οι επισκευές, που πρέπει να ξεκινήσουν το συντομότερο δυνατό, υπολογίζεται ότι θα διαρκέσουν τουλάχιστον τρία χρόνια.

Η κυβέρνηση γνωρίζει επίσης ότι τα Μάρμαρα θα απομακρυνθούν από τη σημερινή τους θέση, αλλά είναι άγνωστο πού θα μεταφερθούν. Είναι προφανές ότι το Βρετανικό Μουσείο πιέζεται για πρώτη φορά σοβαρά και δεν έχει λύση επί του θέματος. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τους παράσχει τη διευκόλυνση – να… μεταφερθούν στην Ελλάδα. Μέχρι να τελειώσουν οι επισκευές. Μετά, βλέπουμε. Αλλά στο μεταξύ θα έχει «εκπαιδευτεί» και το βρετανικό κοινό στην έλλειψη, αν με εννοείτε τι εννοώ…