Ελλείψεις φαρμάκων και με υψηλές τιμές

Το επιχείρημα της χαμηλής τιμής ως αιτία για τις ελλείψεις φαρμάκων θα ευσταθούσε εάν δεν είχαν παρατηρηθεί ακόμα μεγαλύτερες ελλείψεις σε εκατοντάδες καθημερινά σκευάσματα σε ευρωπαϊκές χώρες, όπου πωλούνται με υψηλές ή με τις υψηλότερες τιμές στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οπως για παράδειγμα, οι μεγάλες ελλείψεις φαρμάκων στη Γερμανία, τη Γαλλία, ή και εκτός ΕΕ, όπως στη Βρετανία. Συνεπώς, το θέμα της τιμής δεν αποτελεί το μοναδικό πρόβλημα και, ίσως, δεν είναι – και δεν πρέπει να είναι – το βασικότερο, όταν μιλάμε για φάρμακα και για δημόσια υγεία.

Συνήθως, όπως λένε και οι μηχανικοί, πίσω από μία αστοχία ή ένα ατύχημα κρύβονται πάνω από δύο αιτίες που λειτούργησαν συνδυαστικά. Στην περίπτωση της έλλειψης φαρμάκων, οι συνδυαστικές αιτίες θα πρέπει να αναζητηθούν στην αποβιομηχανοποίηση της Ευρώπης, η οποία εξαρτάται ακόμα και για την παραγωγή της παρακεταμόλης (ανιπυρετικό, αναλγητικό) από την Κίνα και την Ινδία. Οπου η παραγωγή μειώθηκε κατά 70% λόγω του Covid. Θα πρέπει, ίσως, να αναζητηθεί και στην κακή πρόβλεψη για τα αποθέματα και την παραγωγική δυναμικότητα αποθηκών και φαρμακοβιομηχανιών εντός της ΕΕ και εντός Ελλάδας. Για παράδειγμα, τηρήθηκε το ελάχιστο απόθεμα για κάθε φάρμακο που είναι τρεις μήνες ή το απόθεμα αρκούσε μόνο για 10 ημέρες;

Τα προβλήματα παραγωγής από το ενεργειακό κόστος και από τις εφοδιαστικές αλυσίδες είναι υπαρκτά. Οπως είναι και τα ειδικά τμήματα και τα εξειδικευμένα στελέχη που υπάρχουν και είναι υπεύθυνα για να υπολογίζουν την παραγωγή και τα αποθέματα προκειμένου να ικανοποιείται η ζήτηση ώστε να βελτιστοποιούνται τα έσοδα από τις πωλήσεις, σε σχέση με τα έξοδα από τα αποθέματα και την ανικανοποίητη ζήτηση.