Το επίκεντρο του COVID επέστρεψε στην Κίνα

Υστερα από σχεδόν τρία χρόνια η Κίνα προσπαθεί «να συμβιώσει με τον COVID-19». Τα τεστ δεν είναι πλέον υποχρεωτικά και οι επίσημοι αριθμοί κρουσμάτων, κάπου 4.000 ημερησίως, έρχονται σε αντίθεση με τις επιστημονικές εκτιμήσεις, που κάνουν λόγο για περίπου ένα εκατομμύριο. Η αδιαφάνεια από την πλευρά της κινεζικής κυβέρνησης και η έλλειψη εμπιστοσύνης σε αυτά που λέει για την «έκρηξη» στο εσωτερικό της έχουν προκαλέσει ανησυχία σε όλον τον κόσμο, με αρκετές χώρες να έχουν ήδη επιβάλει αυστηρούς ελέγχους στις εισερχόμενες πτήσεις από την Κίνα.

Αυτές οι πολιτικές της Δύσης έχουν προκαλέσει μια αντιπαράθεση αναφορικά με το κατά πόσο η διεξαγωγή τεστ στους ταξιδιώτες συνιστά μια χρήσιμη ή έστω αποδοτική στρατηγική. Τα βασικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι τα εξής: Ποιο είδος ελέγχων είναι χρήσιμο και ποιον σκοπό υπηρετούν;

Η πρώτη χρησιμότητα των τεστ είναι να εντοπίσουν τα θετικά κρούσματα προκειμένου να αποτρέψουν περαιτέρω μετάδοση. Ομως, τα εισαγόμενα κρούσματα μπορούν να κάνουν τη διαφορά μόνο εάν τα κρούσματα στο εσωτερικό είναι λίγα. Σήμερα, ο COVID-19 είναι ενδημικός στη Βρετανία και τις ΗΠΑ. Αυτό μπορεί να μη σημαίνει πως είναι ακίνδυνος, έχει όμως ως συνέπεια ότι ο αριθμός των κρουσμάτων είναι μάλλον απίθανο να επηρεαστεί από τα εισαγόμενα. Υπό αυτό το πρίσμα, ο έλεγχος στους επιβάτες των πτήσεων δεν βγάζει νόημα.

Ο δεύτερος στόχος των τεστ είναι ο εντοπισμός νέων στελεχών του ιού που θα μπορούσαν να είναι πιο μεταδοτικά, παρακάμπτοντας την υπάρχουσα ανοσία και προκαλώντας πιο σοβαρές νοσήσεις. Ωστόσο, δεν είναι αναγκαίο να ελέγχονται όλοι οι ταξιδιώτες για να επιτευχθεί αυτό – ο δειγματοληπτικός έλεγχος στις τάξεις εκείνων που φτάνουν από την Κίνα θα ήταν επαρκής. Επίσης, ο έλεγχος θα μπορούσε να γίνει και μέσω της εξέτασης των αποβλήτων στα αεροσκάφη που εκτελούν διεθνείς πτήσεις.

Εχουν περάσει τρία χρόνια από τότε που ο ΠΟΥ σήμανε συναγερμό στον κόσμο για την εμφάνιση σημαντικού αριθμού κρουσμάτων στην Ουχάν και οι περισσότερες χώρες βρίσκουν ένα τρόπο συνυπάρξουν με τον COVID-19 μέσω ενός συνδυασμού εμβολιασμού και διαδοχικών κυμάτων νόσησης. Παρά δε το γεγονός ότι η νόσος παραμένει ανάμεσα στις δέκα πρώτες αιτίες θανάτου στη Βρετανία, οι περισσότερες χώρες έχουν αποδεχθεί το κόστος στον βαθμό που τα νοσοκομεία τους δεν καταρρέουν.

Σήμερα, δεν μπορούμε να ζούμε σε έναν διαρκή πανικό και ανησυχίας. Μπορούμε όμως να προετοιμαστούμε, να σχεδιάσουμε και να θέσουμε τις βάσεις για μια ταχεία απάντηση σε μελλοντικές υγειονομικές κρίσεις.

Καθώς το 2023 προχωρά, το επίκεντρο της πανδημίας έχει επιστρέψει στην Κίνα. Ο COVID-19 υπήρξε ένας παγκόσμιος τυφώνας που προκάλεσε καταστροφές καθώς έπληττε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή είναι η Κίνα που δέχεται ισχυρό πλήγμα. Αν και η κυβέρνησή της προσπαθεί κυρίως να προστατεύσει τη φήμη της και να προωθήσει πολιτικούς στόχους αντί να προσφέρει διαφάνεια, οφείλουμε να θυμόμαστε πως η Κίνα δεν είναι μόνο η κυβέρνησή της: Ο λαός της βρίσκεται αντιμέτωπος με το χειρότερο κύμα COVID-19 μέχρι σήμερα και οι επιστήμονές της παρέχουν στον υπόλοιπο κόσμο αξιόπιστα στοιχεία, συχνά με μεγάλο κόστος για τους ίδιους.