Η στήριξη στον Ράντονιτς ήταν μονόδρομος

Η χθεσινή στήριξη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου προς τον Ντέγιαν Ράντονιτς είναι μια απόφαση για την οποία δεν μπορούν να συμφωνήσουν όλοι. Ηταν προφανές και από τις αντιδράσεις στα social media και στο Διαδίκτυο όταν έγινε γνωστή η απόφαση χθες το μεσημέρι: οι μισοί φίλοι του Παναθηναϊκού συμφώνησαν, οι άλλοι μισοί ήθελαν αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της ομάδας. Ομως η ομάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ένα πολύ δύσκολο σταυροδρόμι και οι διοικούντες την ομάδα έπραξαν με βάση την επόμενη μέρα. Την αμέσως επόμενη μέρα.

Το να αλλάζεις τον προπονητή μέσα σε λίγους μήνες κάθε λίγο και λιγάκι δεν μπορεί να σε οδηγήσει πουθενά. Οχι τυχαία, οι αλλαγές προπονητών σε ομάδες της Euroleague είναι από ελάχιστες έως μηδαμινές κάθε χρόνο. Δεν είναι… άσχετοι όσοι βαδίζουν στον δρόμο της στήριξης. Ιδιαίτερα σε ομάδες που είναι φανερό πως χρειάζονται χρόνο. Και ο Παναθηναϊκός είναι μια τέτοια ομάδα. Δεν μπορεί να αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη, ούτε από τον έναν… μήνα στον άλλον. Δεν μπορεί να κερδίζει παντού και πάντα μόνο και μόνο επειδή ήρθε ένας παίκτης σαν τον Μπέικον, που είναι ένα επίπεδο πάνω από τους υπόλοιπους.

Ο Ράντονιτς έχει μεγάλη εμπειρία, έχει δείξει έργο τα προηγούμενα χρόνια, γνωρίζει τις συνθήκες του πρωταθλητισμού και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο επιλέχτηκε το περασμένο καλοκαίρι. Γιατί ξέρει πώς να κατακτά τίτλους. Ο βασικός στόχος του Παναθηναϊκού τη φετινή σεζόν είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και είναι ένας στόχος εφικτός, παρά την πρόσφατη βαριά ήττα από τον Ολυμπιακό που δείχνει πως τούτη την ώρα είναι αρκετά πίσω από τον αντίπαλό του. Ετσι κι αλλιώς πολλές επιλογές ελεύθερων και έτοιμων προπονητών δεν υπάρχουν τούτη την ώρα, αλλά και να υπήρχαν δε θα τους ήταν εύκολο να διαχειριστούν μια τέτοια κατάσταση. Ο Ράντονιτς γνωρίζει, τουλάχιστον, καλά τους παίκτες του και πλέον του δίνεται η ευκαιρία να διορθώσει την κατάσταση. Στο χέρι του είναι αν θα τα καταφέρει.