Τα σύμβολα δεν πεθαίνουν

Την αριστοτέλεια συμβουλή, πως η αποχώρηση από τη ζωή πρέπει να μοιάζει με αποχώρηση από συμπόσιο, ακολούθησε ο Πελέ. Ο Βασιλιάς του ποδοσφαίρου δεν διψούσε για αναγνώριση, την είχε κατακτήσει. Μα ούτε μέθυσε από το νέκταρ της δόξας που ήπιε άφθονο στη διάρκεια της έντονης ζωής του. Εφυγε νηφάλιος, με πίστη στον Θεό και στο μικρό του κασελάκι που δεν ξέχασε ποτέ, όσο χρυσάφι κι αν πέρασε από τα χέρια του.

Στα 82 του χρόνια κάποιοι θα πουν πως έφυγε πλήρης ημερών. Ποτέ δεν θα ήταν πλήρης ημερών ο Πελέ, γιατί είχε πάψει από τα νεανικά του χρόνια, τότε που κράτησε για πρώτη φορά στα δυνατά του χέρια το Ζιλ Ριμέ, να θεωρείται απλός άνθρωπος: ήταν το σύμβολο μιας χώρας, ένα ένσαρκο μετακινούμενο τοπόσημο. Οποια γη πατούσε ο Πελέ ήταν η Βραζιλία και το ποδόσφαιρο.

Με τον θάνατό του το ποδόσφαιρο έχασε τον Βασιλιά του και το Jogo Bonito απέκτησε επίσημα το μεγαλύτερο μύθο του.