Είναι επιτυχημένος ο Ντεσάν;

Αν το ένα ερώτημα των ημερών σχετίζεται με το δίπολο Μέσι -Μαραντόνα και την αξία ή τα κατορθώματά τους, το άλλο έχει να κάνει με το κατά πόσο ο Ντιντιέ Ντεσάν έφτασε την Εθνική Γαλλίας στο απόγειο της δόξας της. Για την ακρίβεια, αν ο γάλλος τεχνικός μπορούσε να κάνει ακόμη περισσότερα πράγματα κατά τη διάρκεια της πολυετούς θητείας του στον πάγκο των Τρικολόρ. Οχι, ας μην είμαστε αυστηροί. Δεν έκανε λίγα. Τουναντίον, συμμετείχε σε έναν τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, πήρε έναν παγκόσμιο τίτλο στη Ρωσία και τώρα έφτασε ξανά μέχρι το φινάλε μιας διοργάνωσης Μουντιάλ, έστω κι αν έφυγε με άδεια χέρια. Ολα αυτά έχουν να κάνουν με το «μισογεμάτο ποτήρι» που βλέπουν αρκετοί και αποθεώνουν τον Ντεσάν για όσα αυτός πέτυχε και έδωσε σε μια ομάδα που έχει απίστευτη δεξαμενή ποδοσφαιριστών και άρα τις δυνατότητες για κάτι αληθινά σπουδαίο ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Και όσοι επιλέγουν το «μισοάδειο ποτήρι», τι υποστηρίζουν αλήθεια; Λοιπόν: σύμφωνα με την άποψη τη δική τους, ο άλλοτε κάπτεν της ομάδας ως συγκρουσιακός τύπος ήθελε να κάνει το κουμάντο με τρόπο που απέκλειε από το τιμ ποδοσφαιριστές με ισχυρή προσωπικότητα. Συνέβη αυτό για χρόνια με τον «πολύ» Καρίμ Μπενζεμά. Επιπρόσθετα, έχασε τον τελικό του Ευρωπαϊκού στη Γαλλία το 2016 απέναντι στην Πορτογαλία, δηλαδή όχι μια ομάδα με τη λεγόμενη «βαριά φανέλα» στη Γηραιά. Στη Ρωσία «πάτησε» στο τρίγωνο των χαφ Ματουιντί – Καντέ – Πογκμπά, ελλείψει αυτών όμως στο Κατάρ εμφάνισε δυνατό σύνολο, πλην όμως δίχως να ξεπεράσει τον σκόπελο της Αργεντινής στον τελικό. Και όχι μόνον αυτό, αλλά στο κρίσιμο ραντεβού οι ποδοσφαιριστές του μάλλον ήταν ανέτοιμοι πνευματικά και έτσι χρειάστηκε να φωνάξει, να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου, θέλοντας προφανώς να λειτουργήσει ως… ξυπνητήρι! Να τους αφυπνίσει.

Συμπέρασμα και μάλλον αυτό που απηχεί την πραγματικότητα: η Γαλλία διάγει μια δεκαετία διακρίσεων και φτάνει ψηλά. Οπως ακριβώς τα χρόνια του ’80 με μια κατάκτηση Ευρωπαϊκού και δύο ημιτελικούς Μουντιάλ – τότε της έλειπε ένα… κλικ. ‘Η και αργότερα όταν μέσα σε μια διετία πανηγύρισε Παγκόσμιο (’98) και Euro (2000). Δηλαδή, με θαυμαστή συχνότητα έχει γενιές παικτών που γράφουν ιστορία. Το ίδιο και στις μέρες μας. Στα συν του Ζιντάν περιλαμβάνεται αυτή η καταπληκτική σταθερότητα. Στα πλην, το αδιαμφισβήτητο πως οι Πετεινοί του πρόσφατου τελικού ήταν αόρατοι…