Διατηρεί την παιδικότητά του

Ακόμη και στη χειρότερη των περιπτώσεων, δηλαδή ακόμη και αν ο πόλεμος με την Τουρκία είναι αναπόφευκτος, εμείς οφείλουμε ως την τελευταία στιγμή να συνομιλούμε μαζί τους, πάντα επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Οχι επειδή θα υπήρχε η πιθανότητα να τους πείσουμε με τον διάλογο, αλλά επειδή, χωρίς την έξωθεν καλή μαρτυρία των τρίτων, απλώς γινόμαστε άθυρμα στα χέρια Ερντογάν. Για κάθε ψεύδος λοιπόν και κάθε πρόκληση της Τουρκίας, πρέπει να υπάρχει ελληνική απάντηση. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή εφαρμόζαμε αυτό που προτείνει ο Αντώνης Σαμαράς («δεν μιλάμε με πειρατές»), το μόνο που θα πετυχαίναμε θα ήταν να παραχωρήσουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων στην Τουρκία, επιτρέποντας την ανενόχλητη διάδοση των τουρκικών θέσεων χωρίς αντίλογο. Αν αυτό θέλουμε, τότε ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή του Σαμαρά.

Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη τάση της περήφανης αδιαλλαξίας δείχνει να κερδίζει έδαφος τελευταία στους κύκλους της Λαϊκής Δεξιάς ή γαλάζιας πασοκαρίας. Δεν είναι μόνον ο Σαμαράς που τη διαλαλεί ανοικτά, η τάση καθοδηγείται υπογείως από τον Προκόπιο (Πάκη) Παυλόπουλο, που παρέχει το ιδεολογικό υπόβαθρο με τις περισπούδαστες αναλύσεις του. Εκδηλώνεται επίσης από τα φιλικά τους ΜΜΕ, που πρόσφατα σκαρφάλωσαν στα κάγκελα εξ αφορμής της συνάντησης του Ιμπραήμ Καλίν με τη διπλωματική σύμβουλο του Πρωθυπουργού Αννα Μαρία Μπούρα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της θέσης που προτείνουν οι αδιάλλακτοι είναι ότι η άρνηση του διαλόγου δεν προσφέρει τίποτε στην υπόθεση των ελληνοτουρκικών, εκτός από την αμφίβολη ηθική ικανοποίηση της άρνησης, την ικανοποίηση δηλαδή ότι τους κλείνεις την πόρτα στα μούτρα και τους στέλνεις στον αγύριστο. Πρόκειται για μια στάση που τη χαρακτηρίζει η παιδικότητα, την οποία ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται ότι δεν έχει χάσει ούτε στα 70 του. Είναι κάτι που ομολογουμένως θαυμάζω στον πρώην πρωθυπουργό, μολονότι είναι καταστροφικό για την εξωτερική πολιτική.

Προσέξτε, π.χ., με πόση αφέλεια έθεσε το ζήτημα στην εκδήλωση για την παρουσίαση του Ιδρύματός του: «Θαυμάζουμε τους Ουκρανούς που πολεμάνε πεισματικά για την πατρίδα τους. Πολύ καλά κάνουν. Αλλά εμείς για τη δική μας πατρίδα; Να κάνουμε πάντα πίσω; Προφανώς καταγγέλλουμε τη Ρωσία που εισβάλλει στην Ουκρανία; Αλλά για την Τουρκία που έχει εισβάλλει στην Κύπρο εδώ και πενήντα χρόνια να μη λέμε κουβέντα;». Δηλαδή τι περιμένει να κάνουμε ο Σαμαράς, πόλεμο με την Τουρκία για χάρη της Κύπρου; Η Κύπρος είναι ανεξάρτητη χώρα και οι ίδιοι οι Κύπριοι έχουν αποδείξει επανειλημμένως ότι, πέραν της συνήθους ρητορείας, δεν ενδιαφέρονται για την επανένωση της νήσου. Στα λόγια την υποστηρίζουν, στην πράξη όμως τη φοβούνται. Δεν νομίζω να συγκινηθούν ιδιαιτέρως ούτε αν ο Σαμαράς ανασυστήσει την ΕΟΚΑ και κατέβει αυτοπροσώπως στην Κύπρο για να ξεκινήσει τον ένοπλο αγώνα ως άλλος Γρίβας. Το πιθανότερο είναι ότι θα μας τον στείλουν πίσω με ζουρλομανδύα.

Εξίσου παιδική είναι η απάντηση που έδωσε σε παλαιότερη συνέντευξη, στην ερώτηση, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη του ναυαγίου, αν η Ελλάδα αρνιόταν οποιαδήποτε συζήτηση με τους Τούρκους: «Αν η Ελλάδα αρνηθεί να διαπραγματευτεί την κυριαρχία της και τα κυριαρχικά της δικαιώματα με την Τουρκία, τότε οι φίλοι της Ελλάδας – δηλαδή όσες χώρες ήδη συσπειρώνονται κατα της Τουρκίας – θα χαρούν. Ενώ οι φίλοι της Τουρκίας θα ενοχληθούν. Αντιθέτως, αν η Ελλάδα υποχωρήσει υπό την πίεση των τουρκικών απειλών, τότε οι φίλοι της θα απογοητευτούν!». Πώς μπορεί να τα πιστεύει αυτά ένα άνθρωπος στα 70 του; Πώς καταφέρνει να διατηρεί την παιδικότητά του σε αυτή την ηλικία;

Δεν ξέρω ποιους «φίλους» της Ελλάδας είχε στον νου του ο Αντώνης Σαμαράς. Πάντως, δεν μπορεί να εννοούσε τους Αμερικανούς, για τους οποίους η μόνη επιλογή είναι η διπλωματική επίλυση των διαφορών σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Στην πρώτη συνέντευξή του, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Τζορτζ Τσούνης, ερωτηθείς τι θα κάνουν οι ΗΠΑ σε περίπτωση απρόκλητης επίθεσης της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, είπε ότι «οι ΗΠΑ θα εργαστούν ακούραστα για την ειρήνη». Αυτό σημαίνει ότι θα παρέμβουν αμέσως να σταματήσουν την κλιμάκωση της σύρραξης, όπως το 1996 στα Ιμια. Ομως οι εθνικιστές της δικής μας πλευράς δυσαρεστήθηκαν από την απάντησή του. Θα προτιμούσαν να ακούσουν ότι οι ΗΠΑ θα ενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί μας, για να πετάξουν τους Τούρκους στη θάλασσα. Τα παραμύθια είναι πάντα πιο γοητευτικά απο την πραγματικότητα. Ιδίως για όσους διατηρούν την παιδικότητά τους…