Η αρετή της συνέπειας

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται συνεπέστατος στις θέσεις του για την εθνική άμυνα: καταψήφισε τις αμυντικές δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Δεν θυμάμαι αν το έκαναν και τις προηγούμενες φορές επί κυβερνήσεως Κυριάκου Μητσοτάκη, πάντως αυτό ακριβώς έκαναν ως κυβέρνηση κατά την αλησμόνητη πενταετία. Και τότε ουσιαστικά καταψήφιζαν τις δαπάνες για εξοπλισμούς στους δικούς τους προϋπολογισμούς, διότι πολύ απλά δεν έδιναν τίποτε για την άμυνα, εκτός από τα όλως απαραίτητα για να μην καταρρεύσει ο αμυντικός κλάδος της δημοσιοϋπαλληλίας, δηλαδή κατά βάση μισθούς. Ακόμη και οι πιστώσεις για καύσιμα, αναλώσιμα και ανταλλακτικά είχαν συμπιεστεί, σε βαθμό ώστε να καθυστερεί και αυτή η εκπαίδευση των ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας.

Υπάρχουν λοιπόν δύο τρόποι για να εμποδίσεις τις αμυντικές δαπάνες της χώρας σου αναλόγως της θέσης στην οποία βρίσκεσαι. Αν είσαι κυβέρνηση δεν κάνεις τη δαπάνη, αν είσαι αντιπολίτευση την καταψηφίζεις. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφήρμοσε και τις δύο μεθόδους και, επομένως, η στάση του χαρακτηρίζεται διαχρονικά από τη συνέπεια. Τα λέω αυτά, για να μη μας ξενίζει το γεγονός ότι καταψήφισαν. Εκαναν αυτό που κάνουν πάντα.

Στη συζήτηση του προϋπολογισμού, ωστόσο, η στάση του ΣΥΡΙΖΑ έγινε θέμα. Ο Πρωθυπουργός αποκάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ «εθνική εξαίρεση» και, από την πλευρά του, ο Αλέξης Τσίπρας τον κατηγόρησε ότι παρακολουθούσε (αυτοπροσώπως) τον στρατηγό Κων. Φλώρο: «Δεν ντρέπεσαι που παρακολουθούσες τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ;». Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι οι ισαποστάκηδες του ευπρεπισμού, καθώς και όσοι αντιλαμβάνονται την πολιτική ως προέκταση των δημοσίων σχέσεων, θα φρίξουν και πάλι με το επίπεδο του κοινοβουλευτικού διαλόγου. Θα γίνει και πάλι η γνωστή λιτανεία της αφ’ υψηλού κλάψας, θα ψαλλούν τα δημοφιλή τροπάρια στο μοτίβο «τι κρίμα που δεν είμαστε Ευρωπαίοι» κ.λπ. Εντούτοις, στη συγκεκριμένη σύγκρουση υπάρχει μια διαφορά βασική, που ορίζει και τον βαθμό της ευθύνης του ΣΥΡΙΖΑ για την πτώση του επιπέδου: αυτό που προσάπτει ο Μητσοτάκης στον Τσίπρα είναι γεγονός· το άλλο που προσάπτει στον Μητσοτάκη ο Τσίπρας το πιστεύει όποιος θέλει να το πιστέψει. Το ένα είναι πολιτικό θέμα, το άλλο είναι συνωμοσιολογικό. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, πολιτική και συνωμοσιολογία ένα και αυτό. Συνεπείς με το παρελθόν τους και σε αυτό.

Γενικότερα, όμως, η αναμενόμενη κοινοβουλευτική σύγκρουση επί του προϋπολογισμού δεν έκρυβε τις εκπλήξεις που φοβόταν η κάθε πλευρά. Η κυβέρνηση θεωρούσε ως χειρότερο σενάριο να ζητήσει η αντιπολίτευση πρόταση μομφής και έτσι να διακοπεί η διαδικασία του προϋπολογισμού, ενώ η αντιπολίτευση υποπτευόταν ότι ο Μητσοτάκης θα ανακοινώσει εκλογές. Τίποτε από αυτά δεν επιβεβαιώθηκε. Οπως λένε οι Βρετανοί, ήταν «business as usual».

ΗΛΕΚΤΡΟΠΛΗΞΙΑ;

Η πιο περίεργη στιγμή στη συζήτηση του προϋπολογισμού, η σκηνή που για τους σινεφίλ είχε κάτι από το σκοτεινό χιούμορ των αδελφών Κοέν, ήταν όταν ο Χάρης ο «δια τούτο λέγω» Καστανίδης έπαθε ηλεκτροπληξία. Το εννοώ μεταφορικώς, σπεύδω να εξηγήσω. Οχι, δεν έπαθε ηλεκτροπληξία ο άνθρωπος, αλλά τέτοια ήταν η εντύπωση που έδωσε, όπως μου είπε συνάδελφός του: «Χτυπιόταν, χειρονομούσε και κραύγαζε σαν να είχε ακουμπήσει γυμνό καλώδιο». Και το περίεργο, ξέρετε, είναι ότι η αφορμή της έκρηξης ήταν κάτι που είχε συμβεί μισή ώρα νωρίτερα, όταν ο Πρωθυπουργός επιτέθηκε στο ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι προετοιμάζεται για ρόλο «σοσιαλκαμμένου». Ο Καστανίδης το πήρε προσωπικά, δικαίωμά του. Αλλά μισή ώρα αργότερα; Ακόμη και ο Πρόεδρος της Βουλής απόρησε: «Το αντιλαμβάνομαι αυτού που λέτε», του είπε, «αλλά σας θυμίζω ότι συνέβη προ μισής ώρας».

Κρίνοντας το περιστατικό από καθαρά τεχνικής πλευράς, θα τολμούσα να πω ότι ο χρονοδιακόπτης που ενεργοποιεί τον πυροκροτητή στον Χάρη τον Καστανίδη είναι προφανώς κακής ποιότητας. Συμβουλεύω να μη χρησιμοποιούν φτηνούς κινέζικους μηχανισμούς· να προτιμούν τους ιαπωνικούς που είναι αξιόπιστοι.

ΡΩΣΙΚΗ ΝΙΚΗ

Μακάρι να διαψευσθώ, αλλά αν κρίνω από το exit poll των αρχιεπισκοπικών εκλογών της Κύπρου, οι Ρώσοι φαίνεται να κερδίζουν μια πολυπόθητη νίκη. Δεν πήραν το Κίεβο, δεν «αποναζιστικοποίησαν» την Ουκρανία, κερδίζουν όμως την Αρχιεπισκοπή της Κύπρου. Βάσει του exit poll, προπορεύεται σχεδόν με 40% ο κατ’ εξοχήν ρωσόφιλος υποψήφιος, ενώ ο μόνος μη ρωσόφιλος ακολουθεί με 20%. Ολοι όσοι ακολουθούν παρακάτω είναι εξίσου ρωσόφιλοι με τον προπορευόμενο, οπότε προεξοφλώ επικράτηση των Ρώσων και αναμένω «αποναζιστικοποίηση»…

Δυστυχώς, εμείς (μιλώ ως χορηγός επικοινωνίας της καμπάνιας του Μόρφου) καταποντιστήκαμε με 7%.