«Με καταδίκασαν να έχω τύψεις σε όλη μου τη ζωή ότι εγκατέλειψα τη μητέρα μου»

Την ώρα που η Αγγελική Κωνσταντάκη, όπως και όλοι οι κάτοικοι στο Μάτι, περιμένουν από τη Δικαιοσύνη να τιμωρήσει τους υπευθύνους για την εθνική τραγωδία με τους 104 νεκρούς, η ίδια κοιτάζοντας στα μάτια τους δικαστές που θα κρίνουν τους κατηγορουμένους, όταν φτάσει η ώρα της ετυμηγορίας τους, μίλησε χθες από καρδιάς για την δική της «καταδίκη», που της επιβλήθηκε λόγω της εγκληματικής απουσίας του συνόλου του κρατικού μηχανισμού και ας είναι από την πλευρά των θυμάτων. Η φωνή της ενώθηκε με τις μαρτυρίες άλλων ανθρώπων που για να γλιτώσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους αναγκάστηκαν να αφήσουν πίσω τους, με πόνο ψυχής, τους ηλικιωμένους γονείς τους γνωρίζοντας το επερχόμενο τραγικό αποτέλεσμα. «Με καταδίκασαν να έχω τύψεις ότι εγκατέλειψα τη μητέρα μου και να το έχω βάρος σε όλη μου τη ζωή. Χάσαμε φίλους… Κινδύνεψα να χάσω τα παιδιά μου. Και δυστυχώς δεν έχω ακούσει από κανέναν συγνώμη. Ολοι τα έκαναν καλά. Δεν ξέρω αν δεν τα είχαν κάνει καλά πόσους ακόμα θα κλαίγαμε» κατέθεσε φανερά συγκινημένη η μάρτυρας, η οποία κινδύνεψε και η ίδια να καεί και έμεινε 17 ημέρες στο νοσοκομείο.

Οταν η Αγγελική Κωνσταντάκη έφτασε στην κρίσιμη σκηνή περιέγραψε πώς στην προσπάθεια να φτάσουν στην παραλία ενώ «έβρεχε καύτρες η μαμά μου σκόνταψε στον κορμό ενός δέντρου. Ο άντρας μου προπορευόταν, καταλαβαίνει ότι έχω θέμα και προσπαθούμε να σηκώσουμε τη μητέρα μου να φύγουμε… Εκείνη την ώρα άρπαξα και εγώ φωτιά. Οταν ο άντρας μου είδε ότι δεν μπορούμε να σώσουμε τη μαμά μου άρπαξε εμένα και με κατέβασε σε μια μικρή παραλία». Οσο για τα παιδιά της πρόσθεσε ότι πήγαν κολυμπώντας και περπατώντας ξυπόλυτα στη Νέα Μάκρη.

Φώναζε «μαμά»

Για τον τρόπο που χάθηκε στη φονική πυρκαγιά η αγαπημένη του σύντροφος Στέλλα, η οποία βρέθηκε απανθρακωμένη και για τις απεγνωσμένες προσπάθειες που έκανε να την εντοπίσει μίλησε στη δική του κατάθεση ο Αριστομένης Γραικιώτης. Ο μάρτυρας περιέγραψε αρκετές διαδρομές με το φουσκωτό, κατά τις οποίες διασώθηκαν κάποια άτομα, ωστόσο σε μια από αυτές τις διαδρομές συνέλεξαν το άψυχο κορμάκι της Εβίτας Φύτρου που είχε πέσει από τα βράχια. Τελικά η γυναίκα ήταν ανάμεσα στις απανθρακωμένες σορούς και αναγνωρίστηκε από το δείγμα DNA που έδωσε η κόρη της, η οποία επί μέρες ολόκληρες πήγαινε και ξαναπήγαινε στο Μάτι φωνάζοντας το όνομά της, φωνάζοντας «μαμά», ελπίζοντας σε ένα θαύμα.

Οσα γνωρίζει για τον θάνατο του αδελφού του από τη φωτιά περιέγραψε ο Αντώνης Κάκαρης, ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε για τη φονική πυρκαγιά αμέσως επέστρεψε στη χώρα μας από την Αυστραλία. «Τον ψάχναμε, κάναμε αναρτήσεις, μέσω φίλων, γνωστών. Ηταν αλεξιπτωτιστής, δυνατός, θεωρούσα αδύνατον να πάθει κάτι. Ψάχναμε πέντε ημέρες που ήταν αγνοούμενος μέχρι που έγινε ταυτοποίηση. Δυστυχώς με όλα αυτά που έγιναν έχασε τη ζωή του στην Ποσειδώνος. Οπως και η σύντροφος. Εγκλωβίστηκε, περπάτησε προς θάλασσα και δεν κατάφερε να γλιτώσει» είπε ο μάρτυρας καταθέτοντας για τον άδικο χαμό του αδερφού του.