NON PAPER

Ολα για την Εύα

Βολεύει και το όνομα. Διότι άλλο να σε λένε Εύα και άλλο να σε λένε Καλλιόπη. Αν δηλαδή την Καϊλή την έλεγαν Καλλιόπη, πώς, στον τίτλο του σημερινού κειμένου, θα έκανα αναφορά στην ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς «All about Eve» με την Μπέτι Ντέιβις, που το μακρινό 1950 μάς σύστησε τη Μέριλιν Μονρόε; Τέλος πάντων, τα τελευταία 24ωρα κι αν έχω δει χαρακτηρισμούς που παραπέμπουν σε μυθιστόρημα της Ιωάννας Μπουκουβάλα – Αγνώστου: Η «μοιραία Εύα», η «βρώμικη Εύα», η «διεφθαρμένη Εύα». Επίσης, είδα στο Διαδίκτυο πολλές, παρά πολλές και βαθυστόχαστες, όσο μια στέρνα, αναλύσεις περί απληστίας που δεν δικαιολογείται, λένε, όταν είσαι όμορφος, πλούσιος και επιτυχημένος. Ναι μωρέ, τώρα πρωτανοίξαμε τα ματάκια μας σε τούτο τον κόσμο. Αυτά όμως είναι γραφικά. Και ακίνδυνα, τουλάχιστον προς το παρόν.

Επίσης ακίνδυνο αλλά άξιο σχολιασμού ωστόσο και ενδεικτικό πολιτικής και, κυρίως, επικοινωνιακής ανωριμότητας (για να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται) είναι αυτό το εντελώς αφελές «ξεπαρεού» που έχει αρχίσει από την Παρασκευή το βράδυ. Ξεχασμένοι από τα βάθη των χρόνων συνεργάτες της βγήκαν τώρα, με πύρινες καταγγελίες και με υστερικό λόγο, να την καταγγείλουν για διάφορα αίσχη. Πού ήταν εδώ και δέκα ή δεκαπέντε χρόνια αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες; Γιατί δεν μιλούσαν; Γιατί δεν την κατήγγειλαν όταν ήταν υποψήφια για τη Βουλή ή την Ευρωβουλή ώστε να μην την ψηφίσει ο κόσμος, να μην της δώσει εξουσία για να συνεχίσει τα αίσχη που καταγγέλλουν; Η παροιμία με τη βελανιδιά που έπεσε και τρέχουν οι «λεβέντες» να την πελεκήσουν, εκθέτει περισσότερο τους «λεβέντες» και λιγότερο την ίδια τη βελανιδιά.

Αυτό όμως που σπάει το κοντέρ της γραφικότητας είναι η σπουδή με την οποία πολιτικά πρόσωπα – που πιο ομοτράπεζα με την Καϊλή δεν γίνεται – έσβηναν τα διαδικτυακά συγχαρητήρια που της έδωσαν όταν εξελέγη αντιπρόεδρος της Ευρωβουλής (καταγγέλλοντας συγχρόνως όσους «απέναντι» δεν πρόλαβαν ή δεν ήθελαν να σβήσουν τα αντίστοιχα tweets). Μιλάμε για επίπεδο από μοντελοκαβγά και κάτω. «Γιατί η Ντέπυ Κουρέλα έκανε ανφόλοου την Μπέσυ Μουργέλα;». Σοβαρά τώρα; Υπήρχε περίπτωση μια ελληνίδα πολιτικός να εκλεγεί σε τόσο υψηλή θέση και να μην της δώσουν συγχαρητήρια οι άνθρωποι του κόμματός της; Διότι η Καϊλή δεν βρέθηκε στην κορυφή της Ευρωβουλής από το πουθενά. Σε κάποιο κόμμα ανήκε, από τα 16 της μάλιστα. Σε κάποιο κόμμα έστρωσε την πολιτική της καριέρα, οι ψηφοφόροι αυτού του κόμματος την πριμοδότησαν γενναιόδωρα για να μπει στη Βουλή και την Ευρωβουλή.

Χαρακτηρίζει η συμπεριφορά, η ηθική και οι πράξεις ενός πολιτικού σύσσωμο το κόμμα στο οποίο ανήκει; Οχι φυσικά (εκτός κι αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις). Και πρόκειται για βασική αξία του πολιτικού πολιτισμού. Θα ήταν καλύτερα λοιπόν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ να επικοινωνήσουν ακριβώς αυτό αντί να κάνουν ότι δεν ήξεραν την πρώην συντρόφισσα. Οσο για τις «μεταγραφές αεροδρομίου» είναι σαν την απιστία. «Μετράνε» μόνο αφού έχουν γίνει.

Αλλος για τη βάρκα μας

Αναλογίζομαι αυτούς που μας εκπροσωπούν σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο. Και μου φαίνεται σαν ένα βολικό «παρκάρισμα» προσώπων. Ούτε καν πολιτικών – από ‘δω να το πάω, από ‘κει να το φέρω δεν μπορώ, για παράδειγμα, να δω τον Αλέξη Γεωργούλη ως πολιτικό. (Βέβαια θα μπορούσε στη θέση του να ήταν η Μυρσίνη Λοΐζου που ο ΣΥΡΙΖΑ απέσυρε άρον άρον την υποψηφιότητά της όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο με τη σύνταξη της μητέρας της).

Η Καϊλή είναι η δεύτερη ευρωβουλευτής (μετά τον χρυσαυγίτη Λαγό) που οδηγείται σε φυλακές του Βελγίου. Βλέπω επίσης έναν ποδοσφαιριστή, τον ηθοποιό που στα ρεπά του από τις Βρυξέλλες κάνει αρπαχτές σε τηλεπαιχνίδια, έναν «μικρομεσίτη» που αγοράζει διαμερισματάκια και κάποιους άλλους που μόνο την Ελλάδα δεν εκπροσωπούν. Κάνω λάθος που θεωρώ την εκπροσώπησή μας στην Ευρωβουλή πολύ σημαντική υπόθεση και όχι κάτι τύπου «άλλος με τη βάρκα μας»;