Σαν να γνώριζαν πως το πέναλτι θα καταλήξει άουτ…

Είναι ανέκδοτο για όλους τους υπόλοιπους, για τους ίδιους όμως αποτελεί ένα δράμα. Τα πέναλτι κυνηγούν την Αγγλία εδώ και δεκαετίες. Είτε πηγαίνουμε στη διαδικασία της «ρώσικης ρουλέτας», είτε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Τούτη τη φορά; Ηταν ο Χάρι Κέιν, ο πιο έμπιστος εκτελεστής αυτής της ομάδας, που έστειλε την μπάλα πάνω από τα δοκάρια του Γιορίς. Σε μια στιγμή που η Αγγλία είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει, να στείλει το ματς στην παράταση, να πάρει την ψυχολογία δική της.

Το γέλιο του Εμπαπέ που «έπιασε» ο σκηνοθέτης μετά το χαμένο πέναλτι της Αγγλίας ήταν ένα γέλιο ατόφιας χαράς του γάλλου σούπερ σταρ. Εμοιαζε, όμως, σαν να έβγαζε τη γλώσσα σε όλη την Αγγλία. Ηταν σαν να έβγαζαν όλοι τη γλώσσα, σαδιστικά και κοροϊδευτικά προς τη χώρα που… γέννησε το ποδόσφαιρο, αλλά την κυνηγά η κατάρα αυτού. Πάντα αποτυγχάνει με έναν τρόπο που δεν θα ευχόσουν ούτε στον εχθρό σου. Πριν από 1,5 χρόνο έχασε μέσα στο σπίτι της το EURO και πάλι λόγω χαμένων πέναλτι. Μια κατάρα που κυνηγούν να ξορκίσουν, αλλά εκείνη δεν τους αφήνει. Τους βγάζει κι εκείνη τη γλώσσα κοροϊδευτικά.

H Αγγλία τούτη τη φορά τα έκανε σχεδόν όλα σωστά. Οπως τα είχε κάνει και στο EURO. Οπως συνηθίζει να κάνει τα τελευταία χρόνια, εν καιρώ Σαουθγκέιτ, που είναι ένας προπονητής ο οποίος έδωσε ταυτότητα στην ομάδα του, κέρδισε την εμπιστοσύνη, την επανέφερε στις κορυφαίες της Ευρώπης και του κόσμου. Δεν είναι καθόλου βέβαιο όμως πως η επόμενη μέρα θα βρει εκείνον στον πάγκο. Οι Αγγλοι θέλουν τίτλους και οι τίτλοι δεν έρχονται. Κι όσο δεν έρχονται θα μιλούν για το παρελθόν τους, θα αναζητούν τη λύση στα… μάγια και θα κλείνουν τα μάτια τους σε κάθε πέναλτι. Οπως έκαναν το βράδυ του Σαββάτου στο δεύτερο του Κέιν. Σαν να γνώριζαν πως αυτό θα καταλήξει άουτ.