Πάολο Ρόσι, το «όπλο»

Η απουσία της Ιταλίας είναι κάτι παραπάνω από αισθητή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, που έχει μπει πλέον στην προημιτελική φάση.

Οταν ακούς Ιταλία και Μουντιάλ, το μυαλό πηγαίνει αμέσως στον μεγάλο Πάολο Ρόσι, τον άνθρωπο που ξαναγεννήθηκε (ποδοσφαιρικά) στο Μουντιάλ της Ισπανίας το 1982 και έφυγε από τη ζωή νικημένος από ανίατη ασθένεια, σαν σήμερα ξημερώματα της 10ης Δεκεμβρίου του 2020, σε ηλικία μόλις 64 ετών.

Ο «Παμπλίτο» στα χέρια του αγαπημένου του Εντσο Μπέαρζοτ αποτέλεσε το «πυρηνικό όπλο» της Ιταλίας από τον δεύτερο γύρο και το συγκλονιστικό παιχνίδι της με μία από τις καλύτερες Βραζιλίες όλων των εποχών.

Το χατ τρικ του σε εκείνο το παιχνίδι (και ακολούθησαν άλλα δύο γκολ στον ημιτελικό με την Πολωνία 2-0 και ένα ακόμα στον τελικό του 3-1 επί της Δυτικής Γερμανίας) έμεινε στην ιστορία.

Ο Πάολο Ρόσι με 9 γκολ (είχε βάλει άλλα τρία στο Μουντιάλ της Αργεντινής το 1978) είναι μαζί με τον Ρομπέρτο Μπάτζιο και τον Κριστιάν Βιέρι οι πρώτοι σκόρερ της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

«Δεν το πίστευα. Εφυγα πανηγυρίζοντας και φωνάζοντας. Νομίζω ότι μετά το πρώτο γκολ που έβαλα, είχα γίνει άλλος άνθρωπος. Σαν κάποιος από ψηλά να με κινούσε μέσα στο γήπεδο και να με έβαζε στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή», τόνισε έπειτα από χρόνια για το πώς ένιωσε να μεταμορφώνεται μετά το πρώτο γκολ επί της Βραζιλίας.

Μόλις είχε λήξει η τιμωρία του από το «Τοτονέρο», το σκάνδαλο του ιταλικού ποδοσφαίρου με τα στημένα παιχνίδια και ο Μπέαρζοτ τον πήρε στην εθνική ομάδα αν και είχε παίξει μόνο έξι παιχνίδια με τη Γιουβέντους, αλλά ο έμπειρος ιταλός τεχνικός τον πίστευε. Πράγματι τον δικαίωσε, αφού πρώτα η Ιταλία πέρασε μετά κόπων και βασάνων με τρεις ισοπαλίες τον όμιλο με Πολωνία, Καμερούν και Περού, πίσω από τους Πολωνούς και επικρατώντας στην ισοβαθμία των Καμερουνέζων!

Με τη Βραζιλία ο Πάολο Ρόσι ήταν ασταμάτητος και μαζί του και η Ιταλία που έφτασε μέχρι το τέλος με τον ίδιο να γνωρίζει και πάλι την αποθέωση. Πήρε και το Κύπελλο Πρωταθλητριών με τη Γιουβέντους στον αιματοβαμμένο τελικό του Χέιζελ το 1985 και αποχώρησε από την ενεργό δράση λόγω προβλημάτων στα ταλαιπωρημένα (από τις εγχειρήσεις) πόδια του.