Τι δεν ρώτησε ο Μητσοτάκης

Δυο πράγματα θαύμασα παρακολουθώντας προχθές, στη Βουλή, τη συζήτηση για τις υποκλοπές. Τη σοφία, την υπομονή και το χιούμορ του προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα, ο οποίος ως εκ της θέσεώς του οφείλει να επιβάλλεται στους ξαναμμένους συνδικαλιστές αμφιθεάτρων που κάθονται στης Βουλής τα έδρανα και να κρατά τη διαδικασία, επειδή ο διάλογος είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Γίνεται διάλογος; Προσχηματικά. Και εδώ είναι το δεύτερο πράγμα που θαυμάζω: τη χρησιμοποίηση φτηνών τεχνασμάτων αμφιθεάτρου από τον Αλέξη Τσίπρα, όπως το ακροτελεύτιο της ομιλίας του (της «δευτερομιλίας», μετά την «πρωτομιλία» και πριν από την «τριτομιλία», σύμφωνα με τη φοιτητική αργκό), όταν παριστάνει ότι σταματά την ομιλία του για να έρθει στο βήμα ο Πρωθυπουργός να απαντήσει. Πολύ ωραία έμπνευση, προκειμένου να μπορούν να γράψουν κάτι ιταμά απαξιωτικό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη τα κομματικά έντυπα και σία, όπως ότι «έφυγε σαν κλέφτης».

Ανευ σημασίας, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν φαίνεται να έχει εμπειρία από τέτοια κόλπα των ελληνικών αμφιθεάτρων. Κι ούτε μιλούσε για τις εντυπώσεις – αν και, κάποιες φορές, είναι αναπόφευκτο στη ρητορική να τις διεκδικείς. Φυσικά, παραδέχτηκε την ευθύνη του στους χειρισμούς της (πάντως νόμιμης) επισύνδεσης με το τηλέφωνο του Νίκου Ανδρουλάκη. Αλλά όταν ο αντίπαλός του τού μιλούσε για το Πρέντατορ και για τις φερόμενες από τα δημοσιεύματα του Ντοκουμέντου παρακολουθήσεις όχι μόνο στελεχών του, αλλά και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Πρωθυπουργός προσπαθούσε με λογικά επιχειρήματα να εξηγήσει ότι δεν είναι εύλογο να παρακολουθεί τους στενούς συνεργάτες του, με τους οποίους μοιράζεται σχεδόν όλη τη μέρα και όλα τα κυβερνητικά σχέδια.

Πολλές και άσκοπα ξοδεμένες λέξεις. Κι όμως. Τα πράγματα είναι πολύ καθαρά. Αν έχουν γίνει εκτός ΕΥΠ παρακολουθήσεις, είναι προφανές ότι αυτές είναι παράνομες. Αρα, αυτό που μένει να μαθευτεί είναι ποιοι τις έκαναν και γιατί. Γι’ αυτές, μόνο ένα δεδομένο υπάρχει: ο ισχυρισμός του Ντοκουμέντου ότι είναι πραγματικές (αν και δεν αποδεικνύονται, όπως είχε πει ο δικηγόρος του και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μαντζουράνης) και η επίκλησή τους από τον Τσίπρα, που τις θεωρεί πραγματικές.

Τι σημαίνει αυτό; Οτι τουλάχιστον δύο πρόσωπα γνωρίζουν αν και εφόσον υπάρχουν στοιχεία που έχουν προκύψει από παράνομες παρακολουθήσεις εκτός ΕΥΠ και τα πρόσωπα που τα διοχετεύουν. Αν ό,τι δημοσιεύεται δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, ξέρουν ο Ντοκουμέντος και ο Τσίπρας. Ή ο Ντοκουμέντος έχει στα χέρια του παρανόμως κτηθέν υλικό ή ο Τσίπρας, ο οποίος το δίνει στον Ντοκουμέντο για να το δημοσιοποιήσει. Σε κάθε περίπτωση, ο ένας από τους δύο, ή και οι δύο γνωρίζουν τους δράστες της παράνομης υποκλοπής, τη μέθοδο με την οποία γινόταν και πιθανόν τους λόγους που την υπαγόρευαν.

Απορώ λοιπόν, γιατί δεν ρωτάει ο Μητσοτάκης τους μόνους ανθρώπους που εμφανίζονται να γνωρίζουν τα μυστικά πίσω από μια παρανομία, ποιοι είναι αυτοί που έκαναν τις παράνομες υποκλοπές και αν είναι οι ίδιοι με εκείνους που τους διοχέτευσαν το υλικό αυτής της παρανομίας. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να λεχθεί γύρω απ’ αυτή τη βρώμικη ιστορία.