Η απομόνωση του Μέσι, ο Αριέλ Ορτέγκα και το «σημάδι» τελικού…

Γενικώς μια πρώτη δίκαιη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία για κάθε μία από τις μεγάλες φανέλες των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Το να φτάσεις ως τους «8» μοιάζει μάλλον με υποχρέωση αν είσαι Αργεντινή, Βραζιλία κ.λπ. Η δήλωση «ήρθα για να το πάρω» προκύπτει παραπέρα. Και αυτό το παραπέρα αναζητούν απόψε ο Λιονέλ Μέσι και η παρέα του στο Lusail Stadium, στην «κλασική» μονομαχία με τους Ολλανδούς.

Υπάρχει μια τρομερή παράδοση για τους Γκάουτσος στην – σύγχρονη – ιστορία των Μουντιάλ. Κάθε φορά που πέρασαν από τους «8» έφτασαν ως τον τελικό. Το 1986 (2-1 την Αγγλία στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική παράσταση που έδωσε ποτέ ο Ντιέγκο Μαραντόνα με το εθνόσημο), το 1990 (την ενωμένη Γιουγκοσλαβία στα πέναλτι), το 2014 (1-0 το Βέλγιο με το γκολ του Γκονζάλο Ιγκουαΐν). Οπως βεβαίως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος: αποκλεισμοί στους «8» από τους Γερμανούς (2006, 2010) και βέβαια από τους ίδιους τους Ολλανδούς που την 4η Ιουλίου 1998 στοίχειωσαν για πάντα τον Αριέλ Ορτέγκα: το τελευταίο παλαιάς κοπής «10άρι» που ανέδειξε η χώρα του τάνγκο, και ο πρώτος που ένα έθνος θέλησε με το ζόρι να τον καθίσει στον θρόνο που άφησε άδειο ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

Επαθε… Ζιντάν, πριν από τον Ζιντάν

Καταδίκασε μια σπουδαία γενιά ο Burrito (μικρός γάιδαρος) εκείνο το απόγευμα στο Βελοντρόμ της Μασσαλίας με την ανοησία να γίνει… Ζινεντίν Ζιντάν πριν από τον Ζινεντίν Ζιντάν ξαπλώνοντας με κεφαλιά στο χορτάρι τον Εντβιν φαν ντερ Σαρ. «Βούτηξε» για πέναλτι… τσίμπησε και στο trash talking του σπουδαίου πορτιέρο των Οράνιε και έγινε μάλλον ο πρώτος 1,68 μ. στην ιστορία που έριξε κάτω με «κεφαλιά» κάποιον 1,97 μ. Πρωτιά που… δεν εκτίμησε ο διαιτητής Αρτούρο Μπρίτσιο Κάρτερ από το Μεξικό. Ηταν 1-1 το ματς στο 87′ όταν αποβλήθηκε και οι Ολλανδοί έπαιζαν με 10 (λόγω της αποβολής του Νιούμαν στο 75′). Ξεκίνησε το ματς εκ νέου στο 89′ και σαράντα δεύτερα αργότερα ο μοναδικός Ντένις Μπέργκαμπ πέτυχε το απόλυτο γκολ εκείνου του Μουντιάλ: 2-1 και… ξαφνικός θάνατος.

Οκτώ χρόνια μετά

Φυσικά όλα αυτά λίγη σημασία έχουν με θέα στο αποψινό. Ακόμη και αν όπως φαίνεται όπως τότε στον ημιτελικό περιμένει η Βραζιλία (έχουμε να δούμε την απόλυτη λατινοαμερικανική μάχη από το 1990). Αν οι Ολλανδοί επικράτησαν στον τελευταίο προημιτελικό, οι Αργεντινοί έχουν κατακτήσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο σε τελικό μαζί τους (1978) και βέβαια κέρδισαν – στη διαδικασία των πέναλτι – και το εισιτήριο για τον τελικό του 2014 στη Βραζιλία. Οκτώ χρόνια πριν ήταν εκεί ο Λιονέλ Μέσι – όχι όμως και ο τραυματίας Ανχελ Ντι Μαρία που έχασε και τον τελικό -, όπως ήταν εκεί και ο Ντάνι Μπλιντ, ο Μέμφις Ντεπάι (έμεινε στον πάγκο), ο Στεφάν Ντε Βρι. Και βέβαια ο ίδιος ο Λουίς Φαν Χάαλ, ο ολλανδός προφέσορας που προχθές υποστήριξε πως «θα σταματήσουμε τον Μέσι ως ομάδα».

Φυσικά το ίδιο πάνω-κάτω είπαν και οι προηγούμενοι. Και ο Pulga ως εδώ με 3 γκολ και 1 ασίστ είναι… όλα τα λεφτά για την Αργεντινή. Το αποψινό όμως φέρνει στην επιφάνεια μια ακόμη ιδιαιτερότητα της ιστορίας του σε 5 Μουντιάλ. Το γεγονός ότι σκοράρει απέναντι σε εθνική ομάδα της Ευρώπης κάθε οκτώ χρόνια. Στο ντεμπούτο του στο Μουντιάλ (στο 6-0 με τη Σερβία, το 2006) και στην πρεμιέρα του 2014: τη 2-0 νίκη επί της Βοσνίας. Δύο σε 13 ματς, έχοντας μάλιστα και δύο χαμένα πέναλτι (το 2018 με την Ισλανδία και φέτος με την Πολωνία). Τα άλλα επτά γκολ του σε Μουντιάλ είναι με αντιπάλους τη Νιγηρία (2+1), το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, το Μεξικό και την Αυστραλία (το πρώτο σε νοκάουτ). Επτά σε 10 ματς.  Αν πάντως κάτι λέει αυτό: με τους Ολλανδούς το 2014 είχε ευστοχήσει στη διαδικασία των πέναλτι.