Επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι

Επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι

Με αφορμή και τη δημοσίευση μιας ακόμη λίστας παρακολουθούμενων ή παρακολουθημένων, η οποία είδε το φως της δημοσιότητας με την κλασική μέθοδο (Documento), τίθεται και πάλι προς συζήτηση το πραγματικό θέμα αυτής της υπόθεσης. Τι επιδιώκει αυτός που διοχετεύει ονόματα ανθρώπων που εκ των πραγμάτων εκείνοι μεν δεν έχουν τρόπο να αντιδράσουν, η δε πολιτεία παρακολουθεί αμήχανη να τίθενται εν αμφιβόλω οι σχέσεις της κυβερνήσεως με κορυφαίους θεσμούς μια ευνομούμενης χώρας, όπως είναι η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων;

Εδώ επί του συγκεκριμένου, δεν πρόκειται για μια απόπειρα εκβιασμού προκειμένου ο «διαρροέας» να εξασφαλίσει την ασυλία του έναντι της Δικαιοσύνης – όπως πίστευε, ενδεχομένως, ότι μπορούσε να του παράσχει η κυβέρνηση, ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχουν ήδη δύο τουλάχιστον εισαγγελείς οι οποίοι διενεργούν έρευνες επί καταγγελιών.

Εδώ πρόκειται για μια πραγματική απόπειρα να κλονιστούν οι σχέσεις κυβέρνησης – Ενόπλων Δυνάμεων, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σχεδόν στο σημείο μηδέν.

Αρα ο τύπος – και αυτοί που τον καλύπτουν – παίζουν συνειδητά ένα ακραία επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι, το οποίο εκ των πραγμάτων δημιουργεί μεγάλη ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει, και κυρίως το πώς μπορεί να εξελιχθεί. Και δεν μου αρέσει καθόλου. Για σχεδόν πενήντα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση και την πτώση της χούντας, όλες οι πολιτικές δυνάμεις προσπάθησαν και πέτυχαν να αφήσουν τις Ενοπλες Δυνάμεις έξω από τη δρώσα πολιτική. Τώρα κάποιος (με την επίνευση ασφαλώς πολιτικής δυνάμεως, και την προστασία της) επιχειρεί να αναμείξει τις Ενοπλες Δυνάμεις στην πολιτική αντιπαράθεση. Θα τον (και τους) αφήσουμε;

Ο «διαρροέας» και ο ΣΥΡΙΖΑ

Εχω και κατά το παρελθόν αναφέρει ότι για μένα είναι διάφανο το τι συμβαίνει. Αυτός που διοχετεύει τις λίστες με τα ονόματα δεν επιχειρεί μόνο να εκβιάσει την, επαναλαμβάνω, αμήχανη κυβέρνηση, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι έχει επιτύχει και συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ για να εξασφαλίσει την ασυλία του, εάν και εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ επανέλθει ποτέ στην εξουσία.

Δεν είναι μόνο ότι πριν καν η εφημερίδα του Κ. Βαξεβάνη φτάσει στο πρακτορείο Τύπου, Σάββατο απόγευμα, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκδώσει ανακοίνωση με την οποία η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει για τις εγκληματικές ευθύνες της σχετικά με την παρακολούθηση από την ΕΥΠ (;) της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων!

Είναι και οι επίμονες πληροφορίες, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ήδη από τριμήνου, από τις αρχές Σεπτεμβρίου δηλαδή, τι μπορεί να διαθέσει ο «διαρροέας». Τον Σεπτέμβριο «αποκαταστάθηκε» μέσω κοινών γνωστών η διακοπείσα τον Δεκέμβριο του 2018 σχέση του με το κόμμα. Υπήρξαν, λέγεται, πολλές συναντήσεις, μεταξύ των δύο πλευρών, αρχικά με δικηγόρους των δύο πλευρών, και εν συνεχεία με προσωπική συνάντηση, στην οποία ο «διαρροέας» δεσμεύθηκε ότι θα υπηρετήσει έναν σχεδιασμό, χωρίς υπαναχωρήσεις. Οτι θα το πάει το πράγμα ως το τέλος, χωρίς πισωγυρίσματα. Και χωρίς αναστολές.

Την ολοκλήρωση της συμφωνίας αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, οι επίμονες πληροφορίες στις οποίες προαναφέρθηκα, ακολούθησε ένας ολόκληρος σχεδιασμός για την κλιμάκωση των «αποκαλύψεων». Βήμα βήμα. Σε όλα τα επίπεδα. Από το πώς ένας κατάλογος θα διαδέχεται έναν άλλο, μέχρι το πώς θα αποδομηθεί εντελώς το Μέγαρο Μαξίμου με την παρακολούθηση, γραμματέων, ιδιαιτέρων, συμβούλων κ.λπ. Και από τον κλονισμό της σχέσης του Πρωθυπουργού με υπουργούς του, μέχρι το πώς όλο αυτό θα καταλήξει σε φάση τέτοια, ώστε να καταστεί αναπόφευκτη η εμφάνιση στη Δικαιοσύνη του «διαρροέα», υπό την ιδιότητα του «προστατευόμενου μάρτυρα», οπότε και θα πιστοποιηθεί η «αυθεντικότητα» των καταλόγων.

Δύο διέξοδοι

Το έργο έβαινε, μου έλεγαν χθες, μια χαρά – εξελισσόταν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, μέχρι που εκείνος ο απίθανος Μαντζουράνης γνωστοποίησε (από παρόρμηση; Από φάση, θέλω ο δικηγόρος να κρυφτώ μα η χαρά δεν με αφήνει; Βολιδοσκοπούσε τα πράγματα; Από κάτι, τέλος πάντων) ότι υπάρχουν και τρεις κουκουλοφόροι μάρτυρες έτοιμοι να εμφανιστούν στην Εισαγγελία, να απαγγείλουν το ποίημα. Η Εισαγγελία δεν τσίμπησε όμως, διότι από το έγκλημα λείπει το κρίσιμο στοιχείο – να πιστοποιείται οικονομική συναλλαγή.

Μέχρι τώρα δεν έχει πιστοποιηθεί. Εταιρεία ερευνών (ή εταιρείες) αναζητούν στο εξωτερικό, μια σύμβαση που να εμπλέκει την ΕΥΠ σε όλο αυτό. Μόλις βρεθεί, θα πιστοποιηθεί κακούργημα, το οποίο εν συνέχεια θα επιτρέψει στη Δικαιοσύνη να δώσει το καθεστώς «προστατευόμενου μάρτυρα» στον «διαρροέα» και πιθανώς και σε όποιον τρίτο εμφανιστεί. Αν δεν συμβεί αυτό, η δεύτερη διέξοδος είναι αυτή που δόθηκε με τη χθεσινή λίστα και την εμπλοκή της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων (και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό). Εδώ, πιθανόν διαμορφώνονται συνθήκες κατασκοπείας – αυτός που υπέκλεπτε ας πούμε τον στρατηγό Φράγκο, τι τα έκανε τα στοιχεία; Τα έστελνε στον Γρηγόρη και μέσω αυτού τα παραλάμβανε ο Κυριάκος ή έκανε και ένα «copy paste» για λογαριασμό των Τούρκων, που λέει ο λόγος;

Αυτά επί του παρόντος. Προσεχώς περισσότερα…

Η τιμωρία του Αγιάλα

Μια σοβαρή απορία μου έλυσα κατά τη διάρκεια αυτού του ημίχρονο-χειμωνιάτικου Σαββατοκύριακου, και η πρώτη μου σκέψη είναι να τη μοιραστώ. Διότι τέτοιος είμαι εγώ. Αισθάνομαι ότι δεν έχω το δικαίωμα να κατακρατώ για τον εαυτό μου σημαντικές πληροφορίες.

Οπως λ.χ. η τύχη του κυρίου Λουίς Αγιάλα (για τους νεότερους πιθανώς να μη λέει τίποτε το όνομά του, αλλά για τους παλαιότερους και δη κάτι πούρους σοσιαλδημοκράτες όπως εγώ, πολλά), εκ Χιλής ορμωμένου, γενικού γραμματέα επί 33 συναπτά χρονάκια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την τύχη του οποίου είχα διατυπώσει προ ημερών ζωηρές απορίες.

Αυτός λοιπόν ο κύριος Αγιάλα, ο οποίος είχε ριζώσει, με την έννοια είχε γίνει ένα με τη θέση του γενικού γραμματέα της Διεθνούς, μας τελείωσε. Το σοβαρότατο γεγονός το οποίο συνετάραξε τους κόλπους της Διεθνούς, συνέβη και αυτό, στη Μαδρίτη προ δεκαημέρου, όπως με ενημέρωσαν σχετικά κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Λίγο μετά την αλλαγή στην ηγεσία της Διεθνούς, με την πανηγυρική λήξη της περιόδου Γιώργου, του global Γιώργου (Παπανδρέου) και την ανάδειξη στη θέση του προέδρου, του ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Αλλά όχι ανώδυνα. Ο κύριος Αγιάλα το πήρε κάπως στραβά το πράγμα. Για να είμαι πιο σαφής, δεν έβρισκε κανένα λόγο να συνοδεύσει τον Γιώργο στην έξοδο. «Είχε πολλά να δώσει ακόμη», υποστήριζε μετά πάθους. Δεν ξέρω τι είχε να δώσει, δεν μου δόθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες επ’ αυτού, αλλά όπως του εξηγήθηκε αρκετά έντονα, η καινούργια ηγεσία της Διεθνούς δεν είχε τίποτε να πάρει ή να περιμένει από αυτόν. Και ενώ τον Γιώργο τιμής ένεκεν τον ανακήρυξαν Επίτιμο (πρόεδρο), τον Αγιάλα, τον άφησαν χωρίς επίτιμο αξίωμα…

Τιμωρία. Ας πρόσεχε.

… και το νέο πρόσωπο

Η έξοδος Αγιάλα ωστόσο, έφερε ένα καινούργιο πρόσωπο στη θέση του γενικού γραμματέα της Διεθνούς. Μια 35χρονη δικηγόρο από την Γκάνα. Η κυρία ονομάζεται Βενεδικτίνη Λάσι, εκπροσωπεί το σοσιαλιστικό κόμμα NDC της αφρικανικής χώρας, έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της σοσιαλιστικής νεολαίας της Διεθνούς, και όπως γίνεται φανερό, πρόκειται για την πρώτη γυναίκα και μάλιστα εξ Αφρικής που αναλαμβάνει μια τέτοια θέση. Η εκλογή της, παρακαλώ να πιστωθεί ως μία ακόμη συνεισφορά του προέδρου Γιώργου στη Διεθνή. Είναι αυτός, ο οποίος την υποστήριξε θερμά, σηματοδοτώντας με τον τρόπο αυτόν την αναγκαιότητα να εισέλθει η Σοσιαλιστική Διεθνής (για την οποία ο ίδιος έδωσε πολλούς αγώνες εδώ που τα λέμε) σε μια νέα εποχή.

Ο Αγιάλα, φαντάζομαι, αισθάνθηκε λιγάκι προδομένος με τη στάση του δικού μας, αλλά σίγουρα θα το ξεπεράσει – δεν τον φοβάμαι…