Μεταξύ δύο αιώνων{CR}

Με αφορμή το πρωτοσέλιδο της περασμένης Τετάρτης, σχετικά με την αύξηση της ζήτησης για κινητά παλαιάς τεχνολογίας, επειδή υποτίθεται ότι είναι λιγότερο ευάλωτα στα σύγχρονα μέσα παρακολούθησης, μου τηλεφώνησε ο Πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας. Περίμενα ότι θα συμβεί, διότι η εικονογράφηση του συγκεκριμένου θέματος ήταν με δική του φωτογραφία, στην οποία διακρινόταν ευκρινώς το αρχαίο Nokia που χρησιμοποιεί. Δεν ήταν ενοχλημένος – ποιος πολιτευόμενος ενοχλείται από τη θετική δημοσιότητα; Ηθελε να προλάβει μια παρεξήγηση εκ μέρους του κοινού της εφημερίδας και αυτός ήταν ο λόγος της επικοινωνίας.

Μου εξήγησε, λοιπόν, ότι το συγκεκριμένο κινητό το έχει αδιαλείπτως από το 1994, από τότε δηλαδή που ήταν δήμαρχος Κηφισιάς. (Φανταστείτε πόσο προσέχει τα πράγματά του…) Επίσης ότι, προσφάτως, ο διευθύνων σύμβουλος της Cosmote του δώρισε το τελευταίας τεχνολογίας σούπερ κινητό, επειδή με αφορμή τη σύναψη συμφωνίας της εταιρείας με τη Βουλή, ο καλός αυτός κύριος είδε το κινητό του προέδρου. (Και, προφανώς, τον λυπήθηκε ο άνθρωπος…) Οχι δεν το χρησιμοποιεί και ούτε πρόκειται. Θα το δωρίσει, είπε, σε ψηφοφόρο του. Μου πέρασε από τον νου, για μια στιγμή, να του πω: «Α, τι σύμπτωση! Σκοπεύω να μεταφέρω τα εκλογικά δικαιώματά μου στα Ιωάννινα». Δεν τόλμησα. Ο λόγος, όμως, που ήθελε να δημοσιευθούν αυτές οι διευκρινίσεις ήταν για να μη δοθεί η εντύπωση ότι είναι μοδάτος· διότι αν κάτι απεχθάνεται και περιφρονεί απολύτως ο Τασούλας είναι η τάση αρκετών (ιδίως συνομηλίκων του, άνω των 60) να αντισταθμίζουν τη φθορά της ηλικίας παραδιδόμενοι πλήρως στις μόδες και τους πάσης φύσεως συρμούς. Λίγα πράγματα απεχθάνεται με πάθος ο Τασούλας, το πρώτο στη λίστα είναι αυτό.

Οπότε, δοθείσης ευκαιρίας, η περίσταση είναι ιδεώδης, για να αναλύσουμε τις, εκ πρώτης όψεως, ιδιοτροπίες του Προέδρου της Βουλής. Ο Κώστας Τασούλας έχει επιλέξει, ενσυνειδήτως, να πατάει με το ένα πόδι στον 20ο αιώνα. Κατανοητό – πάντα μέχρις ενός βαθμού – για κάποιον ο οποίος γεννήθηκε το 1959, με δεδομένο ότι το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα είναι κάτι ελάχιστο πάνω από τα 80 χρόνια. Και το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως, ως γεννηθείς την ίδια χρονιά. Η αλήθεια είναι ότι το κινητό έχει εξελιχθεί σε σύμβολο αυτής της επιλογής του να γεφυρώνει τους δύο αιώνες, ίσως από πείσμα, επειδή όλοι τον πειράζουν για το κινητό του, το οποίο πάντα προσφέρεται για να το σχολιάσεις ως εκδήλωση της γνωστής λατρείας του Προέδρου για τις αρχαιότητες…

Οι παραξενιές, λοιπόν, περιορίζονται σε συμβολικά αντικείμενα. Ας πούμε, χρησιμοποιεί το ρολόι τσέπης του Ευάγγελου Αβέρωφ, ένα «Ωμέγα» του 1933. Επίσης το πρόγραμμά του ολόκληρο χωράει πάντα σε ένα  σημειωματάριο τσέπης, λίγο μεγαλύτερο από ένα πακέτο τσιγάρα, που αγοράζει (ή του αγοράζουν) κάθε χρόνο από το «Smythson’s» του Λονδίνου (est. 1887). Εκεί τελειώνουν οι παραξενιές. Μη νομίζετε ότι δεν έχει tablet. Βεβαίως, έχει· όλοι όμως προσέχουν το κινητό του. Μη φαντασθείτε, δε, ότι διατηρεί ακόμη και το ιστορικό «Renault 5», που είχε ως φοιτητής! Οχι, στα υπόλοιπα δεν διαφέρει από τους περισσότερους συνομηλίκους του. Γι’ αυτό και αποκρούει πάντα τις επίμονες εισηγήσεις μου (εδώ και χρόνια, να το παραδεχθώ) να τολμήσει το μεγάλο βήμα προς την οικολογία και να υιοθετήσει μόνιππο για τις οδικές μετακινήσεις του…

ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ

Χώρο για αισιοδοξία ασφαλώς και αφήνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για την κυβέρνηση· όχι όμως για πανηγυρισμούς. Η υπόθεση των παρακολουθήσεων μικρές μόνον επιπτώσεις είχε στα ποσοστά της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη προσωπικώς. Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος επιδεικνύει έναν μάλλον σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα πραγματισμό όταν δίνει την προτεραιότητα στην οικονομία και τα διεθνή έναντι των παρακολουθήσεων· πραγματισμός, που μάλλον συνδέεται με την αλησμόνητη εμπειρία της «πρώτης φοράς Αριστεράς».

Ωστόσο και μόνο το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε τέσσερις ερωτήσεις στον Πρωθυπουργό, για το ίδιο θέμα (παρακολουθήσεις), μέσα σε διάστημα μόλις τριών εβδομάδων, είναι ασφαλής ένδειξη ότι έπεται συνέχεια από την αντιπολίτευση, που ίσως είναι μεγάλη. Συνεπώς, ο κίνδυνος για την κυβέρνηση δεν έχει περάσει· θα υφίσταται όσο οι «αποκαλύψεις» θα κλιμακώνονται. Το πλεονέκτημα, πάντως, είναι ότι – εκτός βέβαια αν η κλιμάκωση είναι πιο εντυπωσιακή από την υπόθεση της «Κιβωτού» – τα όρια των αναταράξεων δεν θα ξεπεράσουν τον κύκλο των 10.000 επαγγελματιών της πολιτικής και των συναφών επαγγελμάτων…