Δρομοκαΐτειο

Η ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δρομοκαΐτειο» ξεκίνησε στην Ιερά Οδό την 1η Οκτωβρίου 1887 όταν πρωτοάνοιξε τις πύλες του με την ονομασία «ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ ΖΩΡΖΗ ΚΑΙ ΤΑΡΣΗΣ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΟΥ» διαθέτοντας 110 κλίνες. Σήμερα και για έως τα μέσα του Δεκεμβρίου οι παλιές πτέρυγες «Δάφτσειο, «Αγιος Ισίδωρος», καθώς και το κτίριο του Τυπογραφείου φιλοξενούν την έκθεση σύγχρονης τέχνης με τίτλο «Εγκλεισμοί».

Το βλέμμα της τέχνης πάνω σε περιθωριοποιημένους, αποκλεισμένους, μη ή αντι-κανονικούς είναι η πρόθεση του επιμελητή της έκθεσης Δημήτρη Τρίκα. Ο δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός λαμβάνει υπόψη του ότι συζητήσεις και επικρίσεις διατυπώνονται διαρκώς όταν η σύγχρονη τέχνη εγκαθίσταται σε χώρους αποκλεισμού όπως οι φυλακές και χώρους εγκλεισμού όπως τα ψυχιατρεία. Και ότι δεν αρκεί τέτοιοι χώροι ιδιαίτεροι να λειτουργούν μόνο ως κάτι το εξαιρετικό για να γοητεύσουν το βλέμμα του θεατή της σύγχρονης τέχνης.

Η ειλικρινής συνάντηση με τον ευάλωτο εαυτό είναι η πηγή της τέχνης. Κι αν ο καλλιτέχνης κατορθώσει να διαχειριστεί την ακραία ευαισθησία, τότε θα λάβουμε από το έργο του εκείνη τη συγκίνηση για τον κόσμο που μας επιτρέπει να αφήνουμε κάτι έξω από εμάς να μας διαπερνά και να μας συγκινεί βαθιά. Σε αυτά τα δωμάτια-κελιά, στις στενές περίφρακτες αυλές συναντάς ανάλογες ειλικρινείς προθέσεις.

Ιδιαίτερα στο παλιό κτίριο του Αγιου Ισίδωρου, κτίσμα του τέλους του 19ου αιώνα με εμφανή τα ίχνη φθοράς του χρόνου, τα κλειστά δωμάτια-κελιά όπου κάποτε κρατούνταν οι πιο ανήσυχοι τρόφιμοι του Δρομοκαΐτειου, σε καλούν να τα αφουγκραστείς. Μέσα σε αυτά η παρουσία των έργων που δημιούργησαν οι καλλιτέχνες – αρκετά από αυτά ειδικά για τους «Εγκλεισμούς» – είναι βοηθητική για να νιώσεις και να σκεφτείς τι υπήρξε εκεί, ποιοι και πώς βίωσαν το εύθραυστο πέρασμά τους από αυτό το μέρος, τι μας χωρίζει ή τι μας ενώνει σήμερα με αυτή την περιοχή λεπτής ισορροπίας του πραγματικού με το «άλλο».