Δάκτυλος

Παρατήρηση πρώτη. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, και ο Πρωθυπουργός προσωπικά, παραμέρισαν κάθε έννοια στενού κομματικού συμφέροντος, αδιαφόρησαν για την παράδοση που θέλει το «ξανθό γένος» να σώζει την Ελλάδα, αγνόησαν τις υποδείξεις καλοθελητών που ισχυρίζονταν ότι το συμφέρον μας είναι με τον Πούτιν, και τάχθηκαν από την πρώτη στιγμή αταλάντευτα, αδιαπραγμάτευτα με το πλευρό της Ουκρανίας. «Μήπως θα έπρεπε να είμαστε λίγο πιο συγκρατημένοι;» ρώτησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Νίκος Χατζηνικολάου. «Ο πόλεμος στην Ουκρανία μας αφορά», απάντησε ο Πρωθυπουργός. «Μας αφορά διότι ουσιαστικά είναι ο πόλεμος ενός αμυνόμενου απέναντι σε μία δεσποτική αυτοκρατορία η οποία θέλει με τη δύναμη των όπλων να ξαναχαράξει τα σύνορα».

Παρατήρηση δεύτερη. Ο Γεβγένι Πριγκόζιν, ιδρυτής της ομάδας μισθοφόρων Βάγκνερ και στενός σύμμαχος του προέδρου Πούτιν, δήλωσε προχθές στο ρωσικό δίκτυο Vkontakte ότι η Ρωσία παρενέβαινε, παρεμβαίνει και θα συνεχίσει να παρεμβαίνει στις αμερικανικές εκλογές, «προσεκτικά, μεθοδικά, χειρουργικά και με τον δικό μας τρόπο, όπως ξέρουμε». Eίπε και κάτι άλλο, κάπως αμφιλεγόμενο, ότι «στις στοχευμένες μας επιχειρήσεις θα ξεριζώνουμε τα νεφρά και το συκώτι ταυτοχρόνως», τώρα λογοτεχνικό σχήμα ήταν αυτό, δέσμευση ότι θα επεκταθούν και αλλού οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι ρώσοι στρατιώτες στην Ουκρανία, άγνωστο.

Παρατήρηση τρίτη. Ο εκδότης του «Documento» ήταν επικεφαλής του ενημερωτικού τομέα του δικτύου HellasNet που επιχειρήθηκε να στηθεί στους πρώτους μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να αναδεικνύει «τη ρωσική οπτική των πραγμάτων».

O συνδυασμός των τριών αυτών παρατηρήσεων θα μπορούσε να οδηγήσει στη σκέψη ότι πίσω από την περίφημη λίστα με τα 33 ονόματα, και άλλα δημοσιεύματα που ενδεχομένως θα ακολουθήσουν, βρίσκεται η Μόσχα; Οτι δηλαδή όλη αυτή η ιστορία των παρακολουθήσεων αποτελεί στην πραγματικότητα μια προσπάθεια του Κρεμλίνου να εκδικηθεί τον Μητσοτάκη και να τον υπονομεύσει «προσεκτικά, μεθοδικά, χειρουργικά», ενόψει των εκλογών που θα διεξαχθούν την άνοιξη στην Ελλάδα;

Ολα είναι πιθανά. Διακηρυγμένος στόχος της Ρωσίας, πολύ πριν από την εισβολή της στην Ουκρανία, είναι να ενισχυθούν οι φιλοπουτινικές δυνάμεις στη Δύση και να εκτροχιαστούν οι προσπάθειες ενιαίας αντιμετώπισης των αυταρχικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως οτιδήποτε κακό συμβαίνει στον ελεύθερο κόσμο μπορεί να αποδοθεί σε αυτές τις μεθόδους. Η εκλογή της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία, ή η ενίσχυση των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, είναι αποτέλεσμα ελεύθερων εκλογών, έστω κι αν ορισμένοι ψηφοφόροι μπορεί να επηρεάζονται από fake news.

Ούτε η επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου PEGA ανακάλυψε κάποιον ρωσικό δάκτυλο πίσω από τη χρήση κακόβουλων λογισμικών στην Ελλάδα. Στο προσχέδιο της έκθεσής της, αναφέρει αντιθέτως ότι τα λογισμικά αυτά χρησιμοποιούνται «ως εργαλείο για πολιτική ισχύ και έλεγχο στα χέρια της ανώτατης πολιτικής ηγεσίας της χώρας». Ας μείνουμε προς το παρόν σε αυτό.