Δωδεκάθεο

Θα το μάθατε: μια τουρίστρια καταπλακώθηκε από βράχια που έπεσαν στο κατάλυμά της στην Κρήτη. Δεν ξέρω αν μπορεί να κάνει κάτι για το θέμα ο Κωνσταντίνος Αργυρός, που χρηματοδοτήθηκε από τον ΕΟΤ, αλλά, μεταξύ μας, δεν πρόκειται να πειραχτεί ούτε τρίχα από τα παχιά μουστάκια του ελληνικού τουρισμού. Και ξέρετε γιατί; Επειδή είναι θαύμα που, κάθε χρόνο, δεν έχουμε περισσότερες απώλειες ζωών. Ναι, εννοείται, η Ελλάδα είναι μια ασφαλής χώρα. Δεν θα πείτε όμως το ίδιο έτσι και πάτε στα νησιά και δείτε πώς κυκλοφορούν, ανέμελοι, με άγνοια κινδύνου, οι τουρίστες πάνω στις «γουρούνες».

Και αν βγείτε το βράδυ, αργά, στον δρόμο χωρίς φώτα, θα τους πετύχετε να περπατούν αντιμετωπίζοντας τα διερχόμενα αυτοκίνητα όπως ο Κινέζος το τανκ στην πλατεία. Αλλά θα μου πείτε ότι, εν προκειμένω, αυτοί γυρίζουν τον μύλο του πιστολιού και παίζουν ρωσική ρουλέτα. Τώρα πώς γίνεται να μη σκοτώνεται κανένας τους, δεν το ξέρω, είναι προς διερεύνηση, με μεταφυσικές διαστάσεις. Kαι μην πιάσουμε και εκείνους που νοικιάζουν σκάφη σε αδαείς ή διοργανώνουν τοπικές κρουαζιέρες με σκυλοπνίχτες.

Τώρα βάλτε τον τουρίστα στην άκρη και ελάτε στα δικά μας. Ούτε που μπορείτε να φανταστείτε πόσα καταλύματα υπάρχουν σαν εκείνο, το μοιραίο, της Ιεράπετρας.

Στη χώρα που μπαζώνονται τα πάντα για να περπατήσουν οι τουρίστες και που βγαίνουν στο Airbnb μέχρι και κοτέτσια (συχνά μαζί με τις κότες), είναι να απορείς πώς οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν αρτιμελείς, χωρίς να τύχει η στραβή που θα στείλει αυτούς στον άλλο κόσμο και εμάς στα πρωτοσέλιδα της «Daily Mail».

Μη σας πω και για τους βόθρους που έχουν σκαφτεί σε πλαγιές, απειλώντας τη σταθερότητα του εδάφους και τη στατικότητα των κατασκευών. Τι μπορεί να γίνει για όλα αυτά; Μεταξύ μας; Απολύτως τίποτα. Ο καλός Θεός της Ελλάδας να μας προσέχει, αν και εδώ πρέπει να δουλεύει το δωδεκάθεο 24/7 σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.