«Εύχομαι {LF}ο Παναθηναϊκός {LF}να σπάσει {LF}το δικό μας ρεκόρ»
Ο μεγάλος γκολκίπερ της ομάδας του 1994-95 που είχε {LF}αρχίσει με εννιά νίκες σε ισάριθμα ματς, μιλάει για το τότε {LF}και το σήμερα, αποκαλύπτει άγνωστες ιστορίες με Βαρδινογιάννη, Λούη Χριστοδούλου και τα... κεράσματα και εύχεται {LF}να πάρει ο Παναθηναϊκός τον τίτλο του πρωταθλητή
Ο Γιόζεφ Βάντσικ δεν συγκρίνει εποχές. Αναγνωρίζει τις ιδιαίτερες συνθήκες τόσο του μακρινού 1994 όσο και του 2022. Εδώ με το Σούπερ Καπ εκείνης της χρονιάς που ο Παναθηναϊκός σάρωσε τα πάντα, παρέα με τους Ρότσα, Βαζέχα και Μπορέλι
Ηταν μια χρυσή διετία για τον Παναθηναϊκό εκείνη από το 1994 έως το 1996. Με πρωταθλήματα, με Κύπελλα, με πορείες στην Ευρώπη, με αποκορύφωμα εκείνη τη συμμετοχή στα ημιτελικά του Champions League όπου αντιμετώπισε τον Αγιαξ. Ηταν μια χρυσή γενιά, μια μίξη σπουδαίων ελλήνων ποδοσφαιριστών και καταπληκτικών ξένων. Τον Βαζέχα, τον Μπορέλι, τον Βάντσικ, παίκτες που έγιναν σύμβολα για τον σύλλογο. Ηταν και μια διετία στην οποία ο Παναθηναϊκός έκανε πολλά ρεκόρ. Ενα απ’ αυτά κράτησε 28 ολόκληρα χρόνια. Και είχε να κάνει με το σερί νικών που έχει κάνει σε ξεκίνημα πρωταθλήματος. Με εννιά νίκες σε εννιά αναμετρήσεις είχε αρχίσει ο Παναθηναϊκός τη σεζόν 1994-95. Με εννιά νίκες σε εννιά αναμετρήσεις ξεκίνησε και στον εφετινό μαραθώνιο.
Η ομάδα του Γιοβάνοβιτς ισοφάρισε το ρεκόρ εκείνης του Χουάν Ραμόν Ρότσα την περασμένη Κυριακή με τη νίκη απέναντι στον Αρη, χάρη στο γκολ του Σπόραρ στις καθυστερήσεις του ματς. Και θέλει να το «σπάσει» το απόγευμα του Σαββάτου στο δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο τον Βόλο. Κατά κάποιο τρόπο ο Γιοβάνοβιτς… συνδέει εκείνη την εποχή, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, με την τωρινή. Ηταν και τότε στην Ελλάδα, έπαιζε ποδόσφαιρο στον Ηρακλή. Και ο Ηρακλής ήταν η πρώτη ομάδα που είχε σταματήσει εκείνον τον Παναθηναϊκό, με το 0-0 στο Καυτατζόγλειο τη 10η αγωνιστική. Μέλος εκείνη της χρυσής γενιάς του Παναθηναϊκού ήταν ο Γιόζεφ Βάντσικ. Ο σπουδαίος πολωνός τερματοφύλακας, που για πολλούς θεωρήθηκε ένας από τους καλύτερους ξένους πορτιέρο που πέρασαν από την Ελλάδα, κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό τρία πρωταθλήματα, τέσσερα Κύπελλα και δύο Σούπερ Καπ. Με αφορμή την ισοφάριση του ρεκόρ της δικής του ομάδας, ο Βάντσικ μιλάει στα «ΝΕΑ» για τον εφετινό Παναθηναϊκό, αλλά και για τον Παναθηναϊκό του τότε.
Από τον Οσιμ στον Ρότσα
Αποκαλύπτει άγνωστες ιστορίες από την ομάδα που έχτισε ο Οσιμ και… εκτόξευσε ο Ρότσα, μιλάει για το σήμερα και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αλλά εξηγεί πως δεν έχει κριθεί το παραμικρό ακόμα όσον αφορά στο πρωτάθλημα, καθώς η ποιότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει ανέβει σε μεγάλο βαθμό.
«Κάθε εποχή έχει τη δική της ιστορία και τα δικά της δεδομένα. Τότε είχαμε κάνει μια φοβερή πορεία. Πήραμε πρωταθλήματα, Κύπελλα, κάναμε νταμπλ, φτάσαμε στα ημιτελικά της Ευρώπης. Δεν είναι εύκολο να κάνεις εννιά νίκες σε εννιά ματς, κυρίως στο ξεκίνημα που όλες οι ομάδες ψάχνονται και προσπαθούν να βρουν ρυθμό. Τα ρεκόρ, όμως, είναι για να σπάνε. Μακάρι ο φετινός Παναθηναϊκός που το ισοφάρισε να κερδίσει στον Βόλο και να το σπάσει κιόλας. Εμείς είχαμε σταματήσει στη Θεσσαλονίκη, στον Ηρακλή. Με αντίπαλο τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Είναι δύσκολο ματς για τον Παναθηναϊκό στον Βόλο, είναι εκεί ένας πολύ καλός προπονητής και άνθρωπος, ο Κώστας Μπράτσος που είχαμε συνεργαστεί. Θα είναι δύσκολο παιχνίδι, ελπίζω ο Παναθηναϊκός να τα καταφέρει», λέει ο Βάντσικ, ο οποίος αποκαλύπτει το μυστικό της ομάδας που είχε κάνει το συγκεκριμένο ρεκόρ.
Μεγάλο ρόστερ
«Είχαμε ένα μεγάλο ρόστερ, αλλά έπαιζαν 14-15 παίκτες που ήταν πολύ καλά δουλεμένοι. Από τον Οσιμ, εκείνος μας είχε δουλέψει πολύ καλά και γνωρίζαμε απέξω ο ένας τον άλλον. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο, που το έχει περάσει και ο Γιοβάνοβιτς στη φετινή ομάδα. Εχει μια ομάδα από πέρσι που τη δουλεύει με τους ίδιους κανόνες και έχει καταφέρει να την κάνει ομάδα, είναι οικογένεια. Ετσι λειτουργούν οι επιτυχημένες ομάδες. Μετά τον Οσιμ είχαμε τον Χουάν, που ήταν άριστος στην ψυχολογία, αλλά κάναμε και σπουδαία δουλειά με τον Βαμβακά. Ηταν ένας καταπληκτικός γυμναστής, πολύ οργανωμένος, κάναμε τρομερή προετοιμασία τότε», λέει ο Βάντσικ και υπογραμμίζει στη συνέχεια το πόσο οικογενειακό ήταν το κλίμα εντός ομάδας αλλά και πόσο μεγάλος ήταν ο ανταγωνισμός μέσα στην ομάδα.
Προπονήσεις – μάχες
«Θα σου πω κάτι και μίλα με όποιον ήταν σε εκείνη την ομάδα να στο επιβεβαιώσει. Στα οικογενειακά διπλά είχαμε μεγαλύτερη ένταση απ’ ό,τι στους αγώνες. Γίνονταν μάχες στην προπόνηση. Ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος και η ποιότητα στην ομάδα τέτοια που υπήρχαν παιχνίδια στα οποία δεν ζοριζόμασταν όσο στην προπόνηση. Γι’ αυτό και από κάποιο σημείο και μετά βάζαμε στοιχήματα. Οποια από τις δύο ομάδες έχανε στο οικογενειακό διπλό έκανε το τραπέζι στους άλλους. Υπήρχαν δύο μαγαζιά στην Παιανία και πηγαίναμε κάθε βράδυ εκεί μετά τα οικογενειακά διπλά, οι χαμένοι πλήρωναν. Αυτός ήταν ο Παναθηναϊκός τότε, είχε ένα φοβερό κλίμα, ήμασταν αληθινή οικογένεια. Με ηθικό στα ύψη, με ψυχολογία ανίκητη, δεν πιστεύαμε πως μπορούμε να χάσουμε κάποιον αγώνα. Ακόμα και σε ματς που ήμασταν πίσω στο σκορ είχαμε την πίστη ότι θα τα γυρίσουμε και συνήθως το καταφέρναμε. Μπαίναμε στο γήπεδο με την ψυχολογία νικητή πάντα».
Ο Βάντσικ θυμάται και αποκαλύπτει και μια άγνωστη ιστορία πριν από ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, όταν είχε πάει στα αποδυτήρια ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. «Μία μέρα πριν από παιχνίδι με τον Ολυμπιακό κάναμε προπόνηση και ήρθε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο καπετάνιος. Μας μάζεψε όλους και μας είπε ότι αύριο έχουμε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι, όπως ήταν όλα με τον Ολυμπιακό. Τότε θυμάμαι τον Λούη Χριστοδούλου να πετάγεται και να τον διακόπτει, λέγοντάς του “πρόεδρε… friendly game (σ.σ. φιλικό παιχνίδι)”. Ηταν τέτοια η ψυχολογία που υπήρχε στην ομάδα πριν από κάθε παιχνίδι και δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω. Γι’ αυτό και αυτή η ομάδα πέτυχε όλα αυτά σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και η Ευρώπη μας έδινε μεγάλη ψυχολογία, μεγάλη αυτοπεποίθηση. Οταν παίζεις στα ίσια μεγάλες ομάδες στην Ευρώπη, τότε στην Ελλάδα σου μοιάζει πιο εύκολο».














