Η μέθοδος του σεβασμού {CR}

Η αφήγηση του πρέσβη ε.τ. Γιώργου Αϋφαντή, σχετικά με τις διπλωματικές μεθόδους του Γεωργίου Κατρουγκάλου ως υπουργού Εξωτερικών, μας βοηθούν να δώσουμε εικόνα σε κάτι που το γνωρίζαμε ήδη από την τουρκική πλευρά. Συγκεκριμένα, ο κ. Αϋφαντής περιέγραψε έναν Κατρούγκαλο να ικετεύει τον Τσαβούσογλου για μια συνάντηση και να τρέχει από πίσω του μέχρι τις 10 τη νύχτα, προκειμένου να εξασφαλίσει το πολυπόθητο μισάωρο, μετά το οποίο ανακοίνωσε στα μέλη της ελληνικής αποστολής, εμφανώς ανακουφισμένος, ότι «δεν θα γίνει τίποτα μέχρι τον Σεπτέμβριο».

Αυτό που περιέγραψε τόσο γλαφυρά ο κ. Αϋφαντής εικονογραφεί τη δήλωση ενός τούρκου αναλυτή, από τον περασμένο Μάιο, ότι «ο Τσίπρας είχε έναν ιδιαίτερο σεβασμό στον Ερτογάν». Στην πράξη, αυτός ο σεβασμός εκδηλώνεται όπως περιγράφει ο πρέσβης, που έζησε ο ίδιος τις συγκεκριμένες σκηνές. (Και τουλάχιστον εγώ τον ευχαριστώ που τις μοιράστηκε μαζί μας…) Το κυνηγητό του Τσαβούσογλου, προκειμένου να του υποβληθεί το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς και το ύφος της ικεσίας, συνιστούν μια νέα μέθοδο στην προσέγγιση των διπλωματικών προβλημάτων. Θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε «διπλωματία του σεβασμού»!

Πιστεύω μάλιστα ότι ο Γεώργιος Κατρούγκαλος θα έπρεπε να προσκληθεί στη Διπλωματική Ακαδημία του υπουργείου, για να δώσει σειρά διαλέξεων, στις οποίες θα αναλύσει τη μέθοδό του. Σοβαρά το λέω, δεν κοροϊδεύω καθόλου. Πάντα και σε κάθε πρόγραμμα σπουδών χρειάζεται το στοιχείο του κωμικού. Το γελοίο, το παράδοξο, το ανήκουστο, το κουφό, το κουλό κ.ο.κ., όλα αυτά ως αρνητικά παραδείγματα, έχουν διόλου ευκαταφρόνητη αξία ως μαθησιακά εργαλεία.

ΚΡΕΜΑΣΤΑΡΙΑ

«Το δύσκολο δεν θα είναι η νίκη στις εκλογές», επεσήμανε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του προς την ΚΕ του κόμματος, και προσωπικώς θα συμφωνήσω μαζί του. Πράγματι, δεν είναι δύσκολο να πάρει τις εκλογές, πολύ σωστά το λέει. Και γιατί να τις πάρει τις εκλογές; Δεν είναι τόσο ωραίες, εκεί ψηλά που κρέμονται και τις θαυμάζουν; Γιατί να τις πάρουν; Είναι η πανάρχαιη λογική της αλεπούς, που δεν μπορεί να φτάσει τα σταφύλια που ορέγεται. Είναι κι αυτός ένας τρόπος, αν θέλει κάποιος να εκλογικεύσει μια επερχόμενη εκλογική αποτυχία, όπως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Συμπλήρωσε, ωστόσο, ότι το δυσκολότερο θα είναι «να διαχειριστούμε το χάος που θα αφήσουν πίσω οι “άριστοι”». Και με αυτό θα συμφωνήσω απολύτως με τον πρόεδρο, γιατί το ερμηνεύω ως παραδοχή ανικανότητας, διατυπωμένη εμμέσως διά της πλαγίας. Τα θέματα που καλείται να διαχειριστεί η οιαδήποτε κυβέρνηση είναι, πράγματι, πολύ σύνθετα για να μπορεί να τα διαχειριστεί ο Τσίπρας και τα γνωστά στελέχη. Γιατί να τα αναλάβει, για να μπλέξει; Αν δεν κινδύνευα να το θεωρήσετε ειρωνικό εκ μέρους μου, θα έλεγα ότι η συγκεκριμένη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης είναι ένα δείγμα… εντιμότητας.

ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙΣ

Από την ώρα που ο βουλευτής Γρεβενών Ανδρέας Πάτσης είχε παραλείψει από το «πόθεν έσχες» του τα 4,5 εκατομμύρια, δεν έχει καμία σημασία πού τα επένδυσε. Χαρήκαμε πολύ, κ. Πάτση μας! Ιδού η πόρτα, προσέξτε γιατί ανοίγει προς τα μέσα… Η διαγραφή του, θέλω να πω, ήταν το αυτονόητο. Μία απορία μόνον μου μένει: επειδή στις φωτογραφίες εμφανίζεται πότε με κοντά μαλλιά, πότε με πλούσια χαίτη χτενισμένη προς τα πίσω, ήταν το αληθινό μαλλί του αυτό ή περούκα;

100 ΧΡΟΝΙΑ

Τέτοια εποχή, μήνα Οκτώβριο, πριν από 100 χρόνια δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό περιοδικό του Λονδίνου «The Criterion» το ποίημα του Τ.Σ. Ελιοτ «Ερημη Χώρα», που έμελλε να έχει τεράστια επιρροή στη λογοτεχνία παγκοσμίως. Τι θα ήθελα εγώ, για να τιμηθεί η επέτειος; Το ιδεώδες θα ήταν να τιμήσει την επέτειο η Ακαδημία Αθηνών. Να μιλήσει ο Προκόπιος Παυλόπουλος, π.χ. με θέμα το «Κυπριακό και η Ερημη Χώρα του Ελιοτ», ομιλία στην οποία θα υποστηρίξει (τεκμηριωμένα) ότι ο Σεφέρης άσκησε την καθοριστική επίδραση στη διαμόρφωση της ποιητικής φωνής του Ελιοτ και όχι αντιστρόφως. (Δεν έχει καμία σημασία ότι ο Σεφέρης ήταν μεταγενέστερος…) Επειτα, στο εντευκτήριο, με ένα ποτήρι κρασί και λίγα πατατάκια, να απαγγείλει ποιήματά του ο Ζήσης Τζηκαλάγιας, συνοδεύοντας την απαγγελία με το γιουκαλίλι του! Αφού δεν τους έκανε ούτε ο Γκανάς ούτε ο Βαγενάς ούτε ο Πατρίκιος, ο Τζηκαλάγιας νομίζω ότι τους πάει μια χαρά…