Η μοναδική ομοιότητα τότε και τώρα

Ετρεχε το 1994 και μαζί του και ο Παναθηναϊκός. Με τον Χουάν Ραμόν Ρότσα στον πάγκο ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τη σεζόν έχοντας εννέα νίκες στους εννέα πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος – το σερί σταμάτησε μετά από μια λευκή ισοπαλία που έφερε ο ΠΑΟ με τον Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο. Ωστόσο εκείνο το αποτέλεσμα δεν σταμάτησε την πορεία του ΠΑΟ προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος: η ομάδα του Ρότσα το κέρδισε με 16 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Ολυμπιακό.

Ομοιότητα

Εκείνη η ομάδα του Παναθηναϊκού είχε μόνο μια ομοιότητα με την τωρινή που ισοφάρισε το ρεκόρ της και που θα προσπαθήσει να το καταρρίψει στο ματς με τον Βόλο: είχε κι εκείνη μια σπουδαία άμυνα. Μπροστά από τον σπουδαίο Βάντσικ έπαιζαν ο Αποστολάκης, ο Καπουράνης, ο Ουζουνίδης και ο Καλιντζάκης, ενώ αν δεν με απατά η μνήμη μου, εκείνη τη χρονιά έκανε ντεμπούτο κι ο νεαρός Γιάννης Γκούμας. Ωστόσο αντίθετα από τον τωρινό ΠΑΟ που με 15 μόλις γκολ έχει 27 βαθμούς εκείνος ο ΠΑΟ σκόραρε κατά ριπάς γιατί είχε φορ τον Βαζέχα και δίπλα του παίκτες όπως ο Γιώργος Γεωργιάδης, ο Δώνης κι ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι στο πρώτο του σπουδαίο πρωτάθλημα στην Ελλάδα.

Πρόβλημα

Ο τωρινός Παναθηναϊκός δεν είναι θεαματικός, αλλά είναι πολύ μεθοδικός: είναι έτοιμος να χτυπήσει κάθε αντίπαλο σε μια στιγμή αδυναμίας και σίγουρα είναι ομάδα με χαρακτήρα. Την Κυριακή βρίσκει το γκολ της νίκης στις καθυστερήσεις σε στημένη φάση: ο φορ Σπόραρ τιμωρεί την άμυνα του Αρη που τον ξεχνά στο δεύτερο δοκάρι – ο Αρης αμύνεται στα στημένα με ζώνη, αλλά μετά τις αλλαγές του Πάρντιου έχουν χαθεί οι χώροι ευθύνης. Ο ΠΑΟ είχε επιθετικά σβήσει στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά δεν είχε παραιτηθεί από την αναζήτηση του γκολ και δεν το έκανε άναρχα, δηλαδή απλά γεμίζοντας. Μόνο πρόβλημα για τον Γιοβάνοβιτς, αλλά μεγάλο, ο τραυματισμός του Αϊτόρ που έπαθε ρήξη χιαστών και θα λείψει σε όλο το υπόλοιπο πρωτάθλημα: το πρόβλημα είναι μεγάλο, όχι μόνο γιατί ο Αϊτόρ ήταν ο ΜVP του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής, αλλά και γιατί ο σέρβος προπονητής πρέπει να αλλάξει όλο τον επιθετικό μηχανισμό του ΠΑΟ. Κάποιο ευχέλαιο πάντως πρέπει να το κάνουν οι Πράσινοι. Το να χάσει μια ομάδα δυο παίκτες σε μια σεζόν με τον ίδιο βαρύ τραυματισμό (ρήξη χιαστών) είναι σπάνιο. Το να χάσει δυο παίκτες με ρήξη χιαστών σε δυο συνεχόμενες αγωνιστικές είναι αδύνατο. Κι όμως στον ΠΑΟ συνέβη.

Λιβάι

Από την άλλη όλοι έχουν προβλήματα με τραυματισμούς: η ΑΕΚ π.χ. πήγε στη Λιβαδειά χωρίς αριστερό μπακ και στο πρώτο ημίχρονο είχε προβλήματα στην ανάπτυξή της. Αλλά ο Λεβαδειακός που είχε κι αυτός πολλές ήταν αδύνατον να αντέξει στην πίεση: όταν ο Λιβάι Γκαρσία βρήκε το γκολ του 0-1 στο 50′ η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Το 2-0 έγινε από τον ίδιο παίκτη με εκτέλεση πέναλτι. Αν ο ΠΑΟ είχε δυο παίκτες που αποχώρησαν σε δυο ματς με φρικτούς τραυματισμούς η ΑΕΚ έχει κι αυτή το δικό της σερί: στη Λιβαδειά πήρε το τρίτο συνεχόμενο πέναλτι. Προέκυψε μάλιστα μετά από διαφωνία του διαιτητή Βεργέτη με το VAR. O διαιτητής το έδωσε για φάουλ στον Γκατσίνοβιτς, από το VAR του είπαν να το δει γιατί φάουλ δεν υπήρχε, ο Βεργέτης το είδε κι έμεινε σταθερός στην απόφασή του. Ουδεμία έκπληξη: ο Βεργέτης, που στον κόσμο της διαιτησίας έχει το εύκολο προσωνύμιο «Βεργέτης ο Ευεργέτης» ήρθε για να μείνει. Οπως και ο Αθηναίος Ανδρέας Γκάμαρης. Που στο Αγρίνιο προσπαθούσε να σταματήσει τον Ολυμπιακό μαζί με τους επόπτες του σαν να είχε δώσει όρκο ότι θα το κάνει! Για τον διαιτητή Παπαπέτρου που ήταν στο VAR δεν λέω τίποτα: αυτός το κάνει από συνήθεια…

Ελληνες

Οι σοβαροί τραυματισμοί πάντως είναι το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη σεζόν: είναι ασταμάτητοι. Δυο ποδοσφαιριστές έχασε στο ματς με τον Αστέρα και ο ΠΑΟΚ – και μάλιστα δυο δυσεύρετους έλληνες ποδοσφαιριστές. Ο Λύρατζης και ο Τσιαούσης αποχώρησαν τραυματίες και είναι τυχεροί διότι η μεγάλη διακοπή του πρωταθλήματος λόγω του Μουντιάλ, που έρχεται, θα τους δώσει την ευκαιρία να κάνουν αποθεραπεία χωρίς να χρειαστεί να επιστρέψουν πιο γρήγορα – το επισημαίνω γιατί πλέον είναι κάτι που γίνεται στις ελληνικές ομάδες όλο και πιο συχνά. Κακώς.

Ολιβέιρα

Ο ΠΑΟΚ απέσπασε μια ισοπαλία από την ομάδα της Τρίπολης βρίσκοντας γκολ όπως και ο Παναθηναϊκός στις καθυστερήσεις, αλλά η Τούμπα δεν το πανηγύρισε και πολύ: ο ΠΑΟΚ πέταξε άλλους δυο βαθμούς. Τώρα θα παίξει τα ρέστα του κόντρα στην ΑΕΚ στην «ΟΠΑΠ Αρένα» την επόμενη Κυριακή, αλλά δεν τον έχω ικανό να βρει εκεί μια νίκη, όπως αυτή που πέτυχε κόντρα στον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Το ματς με τον Ολυμπιακό το αντιμετώπισαν στον ΠΑΟΚ σαν τελικό – το είπε την Κυριακή ο Κούρτιτς τονίζοντας ότι είναι λάθος για την ομάδα του να αντιμετωπίζει διαφορετικά τους αντιπάλους. Μου έκανε εντύπωση η ειλικρίνειά του. Από την άλλη το μάτι του Κούρτιτς λάμπει. Κι ως γνωστόν από μικρό κι από τρελό κ.λπ. κ.λπ.

Εκνευρισμός

Μαθαίνω ότι στην κυβέρνηση υπάρχει εκνευρισμός για την εικόνα κάποιων πανό στα γήπεδα, στα οποία υπάρχουν επιθέσεις σε στελέχη της με αφορμή την τραγική ιστορία της 12χρονης στον Κολωνό. Τα είδαμε πρόσφατα στο γήπεδο του ΠΑΣ αλλά κυρίως στην Τούμπα και μάλιστα στο κέντρο του γηπέδου, ώστε να τα δείχνουν συνεχώς οι τηλεοπτικές κάμερες. Επειδή ακούω διάφορα επισημαίνω ότι με βάση τον κανονισμό αγώνων πρωταθλήματος πανό από εξέδρα μπορεί να κατεβεί μόνο κατ’ απαίτηση του διαιτητή ή του παρατηρητή του ματς. Ο διαιτητής μπορεί να διακόψει ένα παιχνίδι μέχρι ένα πανό να κατεβεί: έχει συμβεί πολλές φορές στην Ελλάδα. Ωστόσο οι παράδοξοι κανονισμοί που υπάρχουν εδώ δεν επιτρέπουν σε ένα διαιτητή να προχωρήσει σε οριστική διακοπή ενός αγώνα εξαιτίας της ύπαρξης ενός πανό με υβριστικό περιεχόμενο: η υποχρέωση που έχουν ο διαιτητής κι ο παρατηρητής είναι να σημειώσουν την ύπαρξη του πανό στο φύλλο αγώνα και η γηπεδούχος ομάδα να τιμωρηθεί.

Απάντησαν

Φυσικά υπάρχει πάντα κι ο αρμόδιος αθλητικός εισαγγελέας που μπορεί να κινηθεί αυτοβούλως, αλλά σιγά μην το κάνει. Αυτό που είναι φανερό είναι ότι οι οργανωμένοι του ΠΑΟΚ έχουν ανοίξει πόλεμο με την κυβέρνηση: έβγαλαν μια ανακοίνωση εναντίον της, απάντησε αυτή με εισαγγελική έρευνα για τα υβριστικά συνθήματα που ακούστηκαν στο ΠΑΟΚ – Αρης στο μπάσκετ, επανήλθαν αυτοί με πανό στην Τούμπα που μιλούσαν για παιδόφιλους. Οφείλω να επισημάνω πως δεν φοβούνται.