Τι δείχνουν τα «ξόρκια» {LF}Τσίπρα στο «ώριμο φρούτο» {LF}και τον «φραξιονισμό»

Στον απόηχο της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του Σαββατοκύριακου στον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, κάποιος θα έλεγε πως η Κουμουνδούρου είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να έχει θέμα τη στρατηγική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στο συνδικαλιστικό κίνημα και να φτάνει να μαλώνει για… τα εθνικά. Κι όμως για όποιον έχει εικόνα της ΚΕ – αν και κεκλεισμένων των θυρών σε κεντρικό ξενοδοχείο του Μεταξουργείου – αυτό ήταν προβλεπόμενο. Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα κόμμα εν κινήσει, ενώ η συζήτηση – ενδιαφέρουσα κατά τα άλλα – του Σαββάτου ή του πρωινού της Κυριακής μάλλον έπρεπε να έχει γίνει ήδη εδώ και δύο χρόνια.

Κι όμως: το πώς θα κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στα δύο κρίσιμα πεδία των δήμων και των συνδικάτων, προφανώς θα σχεδιαζόταν κεντρικά, μετά το συνέδριο και μετά τον πρώτο μετασχηματισμό του κόμματος. Γιατί όλες οι αποφάσεις της ΚΕ σηματοδοτούν ένα κόμμα που κάνει ένα βήμα μπροστά στο πώς θέλει να κινηθεί στο πολιτικό σύστημα – έστω και με τις εσωτερικές του έριδες. Εδώ ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε τρία μηνύματα: Πως δεν υπάρχει για εκείνον η θεωρία του ώριμου φρούτου, έμπνευσης και θεμελίωσης του Γιάννη Λούλη. Πως το περιβάλλον δεν είναι ακριβώς δικομματικό μα ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπε ο Τσίπρας στην εισήγησή του, έχει απέναντί του συνασπισμένες δυνάμεις. Και τέλος, πως δεν θα ανεχθεί έναν νέο φραξιονισμό χωρίς αρχές.

Το τελευταίο είχε και έχει σαφή παραλήπτη, αφού στην Πολιτική Γραμματεία που προηγήθηκε της ΚΕ, φτάσανε κορυφαία στελέχη (Νίκος Φίλης με Νίκο Παππά) να μαλώνουν για τη μεσαία τάξη ή για τις επιδόσεις στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ή για τις δημοσκοπήσεις – των άλλων πάντα έχουν άδικο. Στην ΚΕ συζητήθηκαν όλα. Με άξονα τους δήμους βέβαια υπήρξε νέο σημείο έντασης, το δίκτυο 130 στελεχών που θα έχουν επιστασία των εκλογών αυτών – κάθε ένα στέλεχος τρεις δήμους. Εδώ είναι σαφές πως ο Τσίπρας θέλει να θέσει το κόμμα σε κίνηση έστω κι αν η εικόνα είναι πως στο εν λόγω πεδίο κυρίαρχος καθίσταται ο Χρήστος Σπίρτζης – που εισηγήθηκε και με αιχμές το κείμενο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και με γραμμή «να μην είναι πατερναλιστικός ο ΣΥΡΙΖΑ στη μάχη αυτή».

Σημείο τριβής

Με άξονα τα συνδικάτα, σημείο τριβής δεν υπήρξε, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου ξέρει να συνθέτει και μόνον άγχος εδώ είναι η ενοποίηση των δυνάμεων (και η αποκατάσταση των σχέσεων του Νίκου Φωτόπουλου με τον Θανάση Βασιλόπουλο). Το κακό σενάριο εδώ είναι πως ο χρόνος έτσι κι αλλιώς δεν είναι αρκετός – κυρίως για το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Για την ΑΔΕΔΥ; Βλέπουμε. Τέλος, αρχίσαμε με τα εθνικά, τελειώνουμε με αυτά. Η θέση για επέκταση των χωρικών υδάτων μας στη ΝΑ Μεσόγειο που πρόβαρε ο Τσίπρας στην Πράγα και που έφερε για ψήφιση στην ΚΕ του και στο σχέδιο απόφασης, πέρασε. Παρά τις γκρίνιες του «κατευναστικού» στα εθνικά λόμπι (Ομπρέλα και Γέφυρα). Πάμε για εκλογές.