Τα ατού Μητσοτάκη και Τσίπρα

Κάθε κόμμα είναι ένα brand, ένας συνδυασμός δηλαδή ιδιοτήτων που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται τα εκλογικά σώματα, δημιουργώντας στο τέλος μια ιδέα για όλους εκείνους που το ενσαρκώνουν η οποία κρίνεται στην κάλπη. Στην ελληνική περίπτωση, όμως, τα κόμματα έχουν ανάγκη από έναν σπεσιαλίστα στο branding – από κάποιον που θα διαλέξει την καλύτερη μέθοδο προκειμένου να πειστούν οι ψηφοφόροι να συνδεθούν μαζί τους. Και συνήθως αυτόν τον ρόλο παίζουν οι αρχηγοί τους. Ετσι, τα ατού του ενός ή του άλλου επικεφαλής μπορούν να διαμορφώσουν την εικόνα που θα αποπειραθούν να εκπέμψουν οι κομματικές έδρες σε μια προεκλογική περίοδο. Ποια είναι, λοιπόν, τα προτερήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα που ίσως καθορίσουν τους μήνες μέχρι τις επόμενες κάλπες;

Η κοινή γνώμη απαντά λακωνικά στο ερώτημα όποτε εκφράζεται στα γκάλοπ. Στη τελευταία δημοσκόπηση της Alco, φέρ’ ειπείν, το 31% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι εμπιστεύονται περισσότερο τον πρώτο και το 20% τον δεύτερο. Παράλληλα, 32% θεωρούν ότι ο Πρωθυπουργός «μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την ακρίβεια», 43% πως «μπορεί να χειριστεί καλύτερα τα ελληνοτουρκικά» και 33% ότι «μπορεί να διασφαλίσει τη στήριξη της κοινωνίας σε σχέση με τη θέρμανση», ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν 22%, 17% και 24%.

Οταν βέβαια η αρχική ερώτηση τίθεται σε στενούς συνεργάτες των δύο ανδρών, οι απαντήσεις τους φωτίζουν λίγο παραπάνω τους προεδρικούς χαρακτήρες των τελευταίων, καθώς και τα σημεία στα οποία θα ποντάρουν οι προεκλογικές στρατηγικές ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

«Το είπαμε, το κάναμε»

Σύμφωνα με άνθρωπο που έχει γραφείο στην κυβερνητική έδρα, το μητσοτακικό συγκριτικό πλεονέκτημα είναι η έμφαση στη συνέπεια και στο αποτέλεσμα. «Το μότο “το είπαμε, το κάναμε” είναι στοιχείο της πολιτικής του προσωπικότητας και κατ’ επέκταση του προϊόντος του. Εξ ου κι η σημασία που αποδίδει στους μηχανισμούς παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου».

Στην ανάλυσή του ο Μητσοτάκης είναι «και μεταρρυθμιστής και εκπρόσωπος του κατεστημένου ταυτόχρονα». Το προφίλ του αξιόπιστου Πρωθυπουργού, το οποίο φιλοτεχνεί από την πρώτη του μέρα στην καρέκλα, ενισχύεται – πιστεύει η ίδια πηγή – από την «πολιτικά ακομπλεξάριστη στάση με την οποία παραδέχεται τα λάθη». Παράλληλα, εκτιμά πως πρόκειται για έναν πολιτικό πολύ πιο ευέλικτο από τα ιδεολογικά στερεότυπα που του φορτώνουν οι αντίπαλοι – επειδή, αν και αρχηγός συντηρητικού κόμματος, κατορθώνει να ισορροπεί μεταξύ Δεξιάς, Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς. «Αφηγείται μοναδικά το μακρονικό αφήγημα του μέσου δρόμου. Ισως μάλιστα και καλύτερα από τον συγγραφέα του, αφού κατάλαβε πως χρειάζεται ένα ισχυρό κόμμα για να πετύχει ένα τέτοιο εγχείρημα» υποστηρίζει.

Τέλος, στα προσόντα του συγκαταλέγει τη δυνατότητά του να ανοίγει πολλά θέματα την ίδια στιγμή, αλλά και να αφομοιώνει και να μεταβολίζει σε πολιτικές αποφάσεις την τεχνική εξειδίκευση των συμβούλων του. Με μια φράση: «είναι πολιτικός τεχνοκράτης» – ο οποίος, βέβαια, «έχει το σύνδρομο του καλού μαθητή», μια και διαβάζει οτιδήποτε σχετικό με τις κρίσεις που καλείται να διαχειριστεί. Πάνω σε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του αναμένεται να χτιστεί η προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ με κυρίαρχο μήνυμα τη σταθερότητα.

«Εχει χάρισμα με τους ανθρώπους»

Στην απέναντι πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει – όπως αναφέρει στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάζονται στενά – «τον ψυχαναγκασμό του καλού μαθητή». «Εχει χάρισμα με τους ανθρώπους. Μπορεί να προσεγγίσει τους πάντες, από εκείνους που συμμετέχουν σε μια ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής μέχρι όσους συχνάζουν στο καφενείο ενός απομακρυσμένου ορεινού χωριού». Επικοινωνιακή ευκολία, αβίαστη κοινωνικότητα και αμεσότητα είναι τα πρώτα ατού που απαριθμεί αυτή η πηγή. Στην ιεράρχηση του ακολουθεί το «ένστικτο του πολιτικού κλίματος και της συγκυρίας». «Διαβάζει», λέει, “τρεις εφημερίδες, βλέπει μερικά λεπτά ειδήσεις και πιάνει αμέσως τα λαϊκά ανακλαστικά».

«Ως μηχανικός», συνεχίζει, «καταφέρνει να εντοπίζει τις σημαντικές πτυχές ενός θέματος ακόμη κι αν δεν έχει εντρυφήσει σ’ αυτό». Η συγκεκριμένη ευχέρεια ίσως τον κάνει να χάνει τις αποχρώσεις. Ωστόσο, του επιτρέπει να βρει την πολιτική ατάκα. Σύμφωνα με το παραπάνω ψυχογράφημα, αποκτά εύκολα εξοικείωση με ένα αντικείμενο εφόσον τον ενδιαφέρει. «Τα ενεργειακά τα έχει πάρει ζεστά, για παράδειγμα. Τα έχει μελετήσει πολύ περισσότερο απ’ τα ζητήματα ανταγωνισμού, τα επενδυτικά ή τα επιχειρηματικά» – τα οποία γνωρίζει καλά ο Μητσοτάκης.

Εχοντας παρακολουθήσει από κοντά την τσιπρική εξέλιξη, επιμένει ότι πλέον – τόσο χάρη στην κυβερνητική θητεία όσο και την ήττα του 2019 – ο αριστερός αρχηγός «έχει ωριμάσει». Κι αυτό θα προσπαθήσει να αναδείξει μέχρι τις κάλπες. Το νέο κομματικό σύνθημα «δικαιοσύνη παντού» ταιριάζει – κατά την άποψή του – με το προσωπικό στυλ του Τσίπρα. Τα πρόσωπα που θα τον πλαισιώσουν στην τωρινή καμπάνια, πάντως, θα δείξουν κατά πόσο βρίσκεται στην πολιτική του ωριμότητα. Εκ πρώτης όψεως η αντιπαράθεσή τους φαίνεται σαν μια μεταξύ λογικής κι ευαισθησίας. Αν πιστέψει κανείς εκείνους που δουλεύουν μαζί τους, όμως, θα γίνει πιο σύνθετη με τον καιρό – τόσο περίπλοκη για την ακρίβεια, ώστε να ικανοποιεί και τον ορθολογισμό και τις ευαισθησίες όσων ψηφίζουν.