Μια «μεγάλη νίκη της Αριστεράς»

Μια «μεγάλη νίκη της Αριστεράς»…

Ενδεχομένως σας διέφυγε, αλλά εμένα όχι. Για τον λόγο αυτόν είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσω ότι προχθές που ήταν Δευτέρα και ο μήνας είχε 17 γιορτάσαμε «μια μεγάλη νίκη της Αριστεράς». Ολοι εμείς οι ανιδιοτελείς αγωνιστές της Αριστεράς. Συγκεκριμένα, όπως μας ενημέρωσαν περιχαρείς δι’ αναρτήσεων στα social media οι σύντροφοι «πανηγυριστές» Παπαδημούλης και Αρβανίτης, υπερψηφίστηκε στο Ευρωκοινοβούλιο αίτημα της ευρωομάδας της Αριστεράς (στην οποία ΑΝΗΚΕΙ ο ΣΥΡΙΖΑ, κι όχι στους ευρωπαίους σοσιαλιστές και δημοκράτες, όπου ψάχνεται να ενταχθεί ο αρχηγός τους) να συζητηθεί η έκθεση της OLAF που είναι η διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη διαφθορά, για το Μεταναστευτικό.

Η έκθεση αυτή, για την οποία πανηγυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και ουσιαστικά μας προέτρεψε να πανηγυρίσουμε κι εμείς για τη «νίκη της Αριστεράς», συγγνώμη, τη «μεγάλη νίκη της Αριστεράς», αποκαλύπτει (αντιγράφω τώρα από σχετικό χθεσινό επίσης… πανηγυρικό δημοσίευμα της «Αυγής») «ότι το ελληνικό λιμενικό στο Αιγαίο εγκατέλειψε πρόσφυγες και μετανάστες σε φουσκωτές σωσίβιες σχεδίες στη θάλασσα, αποτρέποντάς τους από το να ασκήσουν το δικαίωμά τους να ζητήσουν άσυλο»!!

Τώρα, πώς γίνεται να πανηγυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για ένα θέμα που εν πολλοίς δικαιώνει τις άθλιες, προβοκατόρικες και καταφανώς προκλητικές εις βάρος της Ελλάδας (της χώρας του δηλαδή) επιθέσεις του προέδρου Ερντογάν, αυτό μόνο ο «Λεγάμενος» και οι συνεργάτες του μπορούν να το εξηγήσουν. Εμείς οι υπόλοιποι έχουμε σηκώσει τα χέρια ψηλά…

…και του Ερντογάν!

Και επειδή δεν μου αρέσει καθόλου να μιλάω στον αέρα, οι εκ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πανηγυρισμοί συνέπεσαν χρονικά με ένα νέο κρεσέντο επιθετικής ρητορικής κατά της Ελλάδας για το Μεταναστευτικό. Αυτή τη φορά από τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Τσαβούσογλου, ο οποίος επιχειρώντας να αντιστρέψει το διεθνές κλίμα σε ό,τι αφορά την υπόθεση των 92 προσφύγων που οι Τούρκοι προώθησαν γυμνούς και χτυπημένους στα ελληνικά εδάφη στον Εβρο είπε:

«Η Ελλάδα είναι τόσο άσχετη που, ακόμη κι όταν έχει άδικο, προσπαθεί να δείξει στον εαυτό της ότι έχει δίκιο. Αυτό μόνο η Ελλάδα θα μπορούσε να το καταφέρει», ανέφερε και πρόσθεσε ότι ανθρωπιστικές οργανώσεις κατηγορούν την Ελλάδα για το Μεταναστευτικό.

Οχι, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε την ίδια ώρα ως «μεγάλη νίκη της Αριστεράς», ότι συζητείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετική έκθεση της Frontex, δεν το είπε. Το άφησε να το καταλάβουμε μόνοι μας.

Και κάτι σχετικό με αυτή την περίφημη ψηφοφορία η οποία κατέγραψε «μια μεγάλη νίκη της Αριστεράς». Από τα 705 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην ψηφοφορία έλαβαν μέρος σχεδόν οι μισοί ευρωβουλευτές. Συγκεκριμένα οι 358, και η «μεγάλη νίκη» επιτεύχθηκε με 209 ψήφους υπέρ έναντι 135 κατά, ενώ υπήρξαν και 16 λευκά. Από τους 209 που ψήφισαν υπέρ και συνιστούν αυτό που λέγεται «μεγάλη νίκη», πάνω από 130 είναι το άθροισμα των βουλευτών των Πρασίνων και της Αριστεράς, άρα βγάλτε συμπέρασμα.

«Μεγάλη νίκη» όντως, αλλά για ποιον δεν ξέρω…

(Ελα, Ταγίπ εφέντη, μη χασκογελάς…)

Η… μεγάλη της ΕΛ.ΑΣ. σχολή

Επί του Προσφυγικού – Μεταναστευτικού είναι και το επόμενο θέμα, αλλά δεν συνιστά καμία «μεγάλη νίκη». Συνιστά μια απίθανη μπαχαλοποίηση στο εσωτερικό της Αστυνομίας. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί και ο οποίος νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να αλλάξει. Σύμφωνα με τη χθεσινή ειδησεογραφία, «μεγάλη επιχείρηση» για την εξάρθρωση δικτύου διακινητών προσφύγων και μεταναστών, στην Αθήνα, σχεδίασε και υλοποίησε η Ασφάλεια της… Πάτρας! Εγιναν τουλάχιστον 9 συλλήψεις, το κύκλωμα το οποίο διακινούσε μετανάστες από την Τουρκία και τους μετέφερε σε πόλεις της Βόρειας Ελλάδας διαλύθηκε, γίνονται ανακρίσεις, φαίνεται να διακινήθηκαν τεράστια ποσά, μπλα… μπλα… μπλα…

Συγγνώμη, για να το καταλάβω. Η Ασφάλεια της Πάτρας πληροφορήθηκε την ύπαρξη κυκλώματος διακινητών (σιγά το πράγμα δηλαδή – λες και δεν το ξέραμε ή δεν το φανταζόμασταν). Κι αντί να ενημερώσει την Ασφάλεια στην Αθήνα, ότι, ξέρετε, έχουμε αυτή την πληροφόρηση και ιδού ποιοι ενέχονται, έδωσε εντολή σε δικούς της αστυνομικούς να πάρουν τα αυτοκίνητα της Αστυνομίας, να ταξιδέψουν δυο τρεις ώρες ως την Αθήνα, να κάνουν 250 και 250, 500, χιλιόμετρα, να πιάσουν μερικούς και να τους οδηγήσουν στην Πάτρα για τα περαιτέρω!

Τι βλακεία είναι αυτή; Γιατί αυτό που επιχείρησαν, με επιτυχία, δεν λέω, οι πατρινοί αστυνομικοί δεν μπορούν να το φέρουν εις πέρας οι αστυνομικοί της Ασφάλειας των Αθηνών;

Υπάρχει κάποιου είδους ανταγωνισμός μεταξύ των υπηρεσιών της Αστυνομίας; Ή μήπως, το χειρότερο, δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο;

Ο,τι και να συμβαίνει, αυτό νομίζω πρέπει να τελειώσει. Αμεσα κιόλας, κύριε Θεοδωρικάκο μου.

Πήγε να βοηθήσει και συνελήφθη

Από τα ίδια τρελά της Αστυνομίας, περιστατικό που συνέβη το βράδυ της Δευτέρας στο Περιστέρι. Αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙΑΣ κάνουν σήμα σε οδηγό μηχανής να σταματήσει για έλεγχο. Εκείνος δεν σταματάει, οι αστυνομικοί τον καταδιώκουν, και σε κάποιο σημείο αστυνομικός εκτός υπηρεσίας παρεμβαίνει και κάνει κι αυτός σήμα στον οδηγό της μηχανής να σταματήσει. Εκείνος τραβάει όπλο, απειλεί τον αστυνομικό και επιχειρεί να διαφύγει. Ο αστυνομικός που οπλοφορεί, πυροβολεί κατά της μηχανής, αλλά δεν καταφέρνει να ανακόψει την πορεία της και η μηχανή τελικά εξαφανίζεται.

Ποια είναι η συνέχεια; Συλλαμβάνεται ο αστυνομικός γιατί πυροβόλησε!!!

Αυτόν που τον απείλησε με όπλο. Οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, αλλά αφέθηκε ελεύθερος.

Κακώς. Κάκιστα. Στη φυλακή το κορόιδο. Αντί να κάνει ότι δεν είδε τίποτε, να γυρίσει από την άλλη, να σφυρίξει κλέφτικα τέλος πάντων, αποπειράθηκε να σταματήσει τον ένοπλο φυγάδα.

Μα τέτοιους αστυνομικούς δεν τους θέλει το σύστημα. Ή μήπως και η ΕΛ.ΑΣ., κύριε Θεοδωρικάκο μου (δις);

Τετράποδοι ήρωες

Σπουδαίος ηπειρώτης συγγραφέας, ο Βασίλης Γκουρογιάννης συγκινήθηκε ιδιαίτερα από όσα έγραφα προχθές για το μνημείο με τα 14.000 ονόματα των αφανών ηρώων του ελληνοαλβανικού πολέμου του ’40, που θα κατασκευαστεί με δαπάνες της Βουλής στο Καλπάκι Ιωαννίνων. Και μου θέτει διά σύντομης επιστολής του ένα θέμα που μπορεί για ορισμένους να φαντάζει περίεργο ή παράταιρο, όμως αλλού συμβαίνει. Και σωστά. Δίνω όμως τον «λόγο» στον Βασίλη Γκουρογιάννη:

«Γιώργο, δεν φαντάζεσαι τι χαρά μού έδωσες για τη δημιουργία μνημείου πεσόντων στο Καλπάκι! Ομως θα πρέπει όλοι μας να πιέσουμε ώστε η τιμή να είναι ισάξια προς όλους τους πεσόντες. Δυστυχώς αυτός ο πόλεμος έχει χιλιάδες ήρωες αγνοημένους διότι υπήρξαν “κωφάλαλοι” και ανιδιοτελείς! Εννοώ τα άλογα και τα μουλάρια που ανδραγάθησαν σε αυτόν τον αγώνα και λησμονήθηκαν στους γκρεμούς της Κλεισούρας. Οσοι έχουν φωνή που ακούγεται έχουν χρέος να πιέσουν ώστε στην προκήρυξη του μνημείου να προβλεφθεί και άγαλμα αλόγου! Παλαιότερα το είχα γράψει σε άρθρο μου στο “Εθνος”, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Γράψε τώρα εσύ και θα έχεις την ευγνωμοσύνη όσων κατανοούν τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας! Βασ. Γκουρογιάννης».

Το γράφω! Και συνηγορώ ανεπιφύλακτα. Και όσοι διαφωνούν, ας ρίξουν μια ματιά στο τι έχουν κάνει για τα ζώα τους, που έλαβαν μέρος στους πολέμους και έπεσαν στη μάχη, οι Αγγλοι. Το Χάιντ Παρκ στο Λονδίνο φιλοξενεί υπέροχα αγάλματα με άκρως συγκινητικές αναθηματικές στήλες.