Η σημασία των νέων γηπέδων

Τι σημαίνει για το ελληνικό ποδόσφαιρο η κατασκευή νέων, υπερσύγχρονων γηπέδων; Την απάντηση δίνουν οι αριθμοί. Πέρυσι η ΑΕΚ έκοψε με τον Ιωνικό 9.483 εισιτήρια και με τον Ατρόμητο 11.043. Ο μέσος όρος εισιτηρίων για τα συγκεκριμένα ματς ήταν 10.263. Φέτος, στην OPAP Arena, στο παιχνίδι με τον Ιωνικό προσήλθαν 31.100 φίλαθλοι και στην αναμέτρηση της Κυριακής με τον Ατρόμητο δηλώθηκαν 30.528 εισιτήρια. Ο μέσος όρος φιλάθλων στα δύο παιχνίδια έφτασε τους 30.814 σημειώνοντας αύξηση 200,24% σε σχέση με πέρυσι.

Είναι βέβαιο πως κάτι ανάλογο θα συμβεί και με τον Παναθηναϊκό όταν ολοκληρωθεί το δικό του γήπεδο, τον ΠΑΟΚ, τον Αρη.

Τα σύγχρονα ποδοσφαιρικά γήπεδα δεν προσελκύουν μόνο περισσότερους φιλάθλους αλλά και καλούς ποδοσφαιριστές. Στην κλειστή κοινότητα του αθλήματος όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και ξέρουν εκ των προτέρων τι συμβαίνει σε ένα πρωτάθλημα ή σε συγκεκριμένα κλαμπ.

Οταν λοιπόν η ομάδα έχει να προσφέρει υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις, γεμάτες εξέδρες και οικονομική φερεγγυότητα μπορεί να προσελκύσει σημαντικά ονόματα στον πληθωριστικό κόσμο του ποδοσφαίρου.

Οι νέες Αρένες μπορούν να μετατραπούν σε ατμομηχανή του ποδοσφαίρου μας, να το αναβαθμίσουν ποιοτικά και να του προσφέρουν την ώθηση που τόσα χρόνια αδυνατεί να βρει.

Ολα αυτά βεβαίως υπό την προϋπόθεση πως τα γήπεδα δεν θα δικαιολογούν τις σύγχρονες ονοματοδοσίες τους, που σημαίνει μεταξύ άλλων «παλαίστρες».

Στη χώρα μας, όπως επίσης στην Τουρκία, έχει καλλιεργηθεί η νοοτροπία των «καζανιών», των «ηφαιστείων», του άκρατου φανατισμού και των γηπέδων που λυγίζουν κάθε αντίπαλο. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ισχύει. Η έδρα μπορεί να αυξάνει κατά ένα μικρό ποσοστό τις πιθανότητες νίκης της γηπεδούχου ομάδας, είναι όμως τόσο μικρό που αποκτά σημασία μόνο όταν οι αντίπαλοι είναι ισοδύναμοι. Το να υποδέχεσαι τη Ρεάλ Μαδρίτης ή τη Μάντσεστερ Σίτι και να ανάβεις δάδες, να πετάς κροτίδες και να φωνάζεις εν χορώ για δύο ώρες το όνομα της ομάδας σου, ο Αστραχάν δεν πρόκειται να τρέξει πιο γρήγορα και Αστραχάν θα παραμείνει.