Το «δόγμα Σουροβίκιν» και ο ρόλος του Λουκασένκο

Η εκτόξευση περισσότερων από 100 πυραύλων εναντίον της Ουκρανίας – με στόχο τις πόλεις και τους κατοίκους τους προκειμένου να εμφυσήσει τον φόβο, σύμφωνα με το Κίεβο, στρατιωτικές και ενεργειακές υποδομές, όπως ισχυρίζεται η Μόσχα – αποτελεί την απάντηση του Κρεμλίνου στο νέο πλήγμα που δέχθηκε με την έκρηξη στη γέφυρα του Κερτς, αλλά και τις ήττες του ρωσικού στρατού στα πεδία των μαχών. Οι περισσότεροι, όμως, συμφωνούν ότι πρόκειται μόνο για την πρώτη της φάση, καθώς ο πόλεμος μοιάζει να εισέρχεται σε νέα φάση. Μια φάση την οποία σφραγίζει όχι απλώς η οργή του Πούτιν, αλλά και το «δόγμα Σουροβίκιν», που παίρνει το όνομά του από τον νέο επικεφαλής των στρατιωτικών δυνάμεων της Ρωσίας στην Ουκρανία – τον «στρατηγό Αρμαγεδδώνα», όπως έχει χαρακτηριστεί.

Ο αδίστακτος

«Το Κρεμλίνο θέλει να δείξει στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο ότι διαθέτει ακόμη ένα τρομακτικό οπλοστάσιο και είναι έτοιμο να το χρησιμοποιήσει, χωρίς να φοβάται τις αντιδράσεις», όπως σημειώνει η ιταλική «La Repubblica». Γι’ αυτό και, όπως τονίζει το ίδιο ρεπορτάζ, η υλοποίηση του νέου σχεδίου ανατέθηκε «στον αδίστακτο στρατηγό Σουροβίκιν, ο οποίος έλαβε την εντολή απευθείας από την κορυφή να αντιστρέψει την κατάσταση στα πεδία των μαχών». Στη διάθεσή του δε έχει ό,τι περιλαμβάνει σήμερα η ρωσική πολεμική μηχανή, σε άψυχο αλλά και έμψυχο υλικό – εκτός από τα πυρηνικά όπλα, τα οποία ανήκουν αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του ίδιου του Πούτιν. Ανάλογες εντολές φαίνεται, όμως, πως έχει λάβει και ο πιστός σύμμαχος του ρώσου προέδρου, ο Αλεξάντερ Λουκασένκο. Οι πρόσφατες δηλώσεις του, άλλωστε, που φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά την ευθεία ανάμειξη και της Λευκορωσίας στον πόλεμο, όχι απλώς ήταν σε γνώση του Κρεμλίνου, αλλά προφανώς υπαγορεύτηκαν από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί διατηρούν σημαντικές αμφιβολίες για το κατά πόσο ο Λουκασένκο θα προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση, διακινδυνεύοντας όχι μόνο μια ήττα, αλλά και το δικό του μέλλον.

Τα τρία σενάρια

Σύμφωνα με την «Corriere della Sera», τα πιθανά σενάρια είναι πλέον τρία. Το πρώτο, ο Λουκασένκο να έχει λάβει ρητή εντολή να κηρύξει πόλεμο (βρίσκοντας, προφανώς, την αναγκαία δικαιολογία), κάτι που σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα θα το κάνει, καθώς εξαρτάται οικονομικά και ενεργειακά από τη Ρωσία. Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι προφανές ότι οι Ουκρανοί θα αναγκαστούν να μετακινήσουν δυνάμεις προς τον Βορρά, θωρακίζοντας το Κίεβο και άλλες περιοχές.

Το δεύτερο σενάριο αφορά τη συγκέντρωση όσο το δυνατόν περισσότερων μονάδων κατά μήκος των συνόρων, αναγκάζοντας την απέναντι πλευρά να αναρωτιέται ποια θα είναι τα επόμενα βήματά του – κάτι που επίσης θα αναγκάσει τους επιτελείς του Ζελένσκι να μεταφέρουν ενισχύσεις στην περιοχή. Οσο για το τρίτο, περιορίζεται στη συνέχιση της παροχής διευκολύνσεων προς τη Μόσχα και τον ρωσικό στρατό, με παράλληλη ένταση της προπαγάνδας στο εσωτερικό.