Αιμορραγία{CR}
Για το αν θα μείνει ελεύθερος, το συζητάμε. Δεν μπορεί να πάει και όποιος θέλει. Επίσης και το δημόσιος τίθεται υπό αμφισβήτηση. Πώς είναι δημόσιος αφού {LF}για την τύχη του θέλει να αποφασίζει μια παρέα; Το άγριος μάλιστα, να συμφωνήσουμε. Πιο άγριος και από τα Γκαλάπαγκος
Κανένας δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πόσοι νεαροί Ρώσοι εγκατέλειψαν τη χώρα τις τελευταίες εβδομάδες προκειμένου να αποφύγουν τη στράτευση. Το νούμερο είναι σίγουρα εξαψήφιο και σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς προσεγγίζει τις 300.000. Αυτές είναι τεράστιες απώλειες πολέμου για τη Ρωσία, αν και δεν μετριούνται με φέρετρα. Οι νέοι άνδρες που έφυγαν από τη χώρα διαθέτουν εφόδια για να επιβιώσουν μακριά από την πατρίδα τους. Μορφωμένοι, με αντικείμενο απασχόλησης πάνω στη σύγχρονη τεχνολογία, υπάλληλοι μεγάλων εταιρειών, δυναμικό που πείθει μία πολυεθνική να επενδύσει στη Ρωσία.
Είναι άγνωστο αν κάποτε θα επιστρέψουν όλοι αυτοί στη Ρωσία. Πολλοί θα κηρυχθούν ανυπότακτοι. Πρέπει να είναι αφελείς για να γυρίσουν σύντομα. Αν το δεις εντελώς κυνικά, δεν αποκλείεται αυτές οι απώλειες να είναι πιο σημαντικές από τις ζωές που χάνονται στο μέτωπο. Οι άνδρες του στρατού βρίσκονται μέσα σε μία μηχανή του κιμά. Ομως οι παραγωγικοί άνδρες με τα σπουδαία μυαλά επέτρεψαν στη Ρωσία να κατασκευάσει τη μηχανή. Και εδώ βρίσκεται το σημείο που ενδεχομένως να επιτρέψει στη Δύση ακόμα ένα χτύπημα. Τι θα συμβεί στη Ρωσία αν το παραγωγικό δυναμικό υψηλής εξειδίκευσης δεχθεί μία γενναιόδωρη πρόταση εργασίας στη Δύση; Ο Πούτιν θα φτάσει να σφραγίσει τα σύνορα, επιστρέφοντας στα χρόνια της Σοβιετίας.
Αυτός ο πόλεμος, λοιπόν, δεν χαράκωσε απλώς το πρόσωπο της Ρωσίας προς τον κόσμο. Μικραίνει το αποτύπωμα της χώρας στον παγκόσμιο οικονομικό και πολιτιστικό χάρτη. Ο αποκλεισμός των ποδοσφαιρικών ομάδων και των πολιτιστικών σχημάτων, για παράδειγμα, κοστίζει στη Ρωσία σε κύρος, εξωστρέφεια και αίγλη. Οι νεκροί και ο εξευτελισμός στα πολεμικά μέτωπα αφαιρούν το φύλλο συκής και αποκαλύπτουν την επιχειρησιακή ανεπάρκεια του στρατού. Το ΝΑΤΟ στριμώχνει τη Ρωσία χωρίς ένα δικό του άρβυλο να πατήσει στο έδαφος της Ουκρανίας. Ο πόλεμος αυτός ξεκίνησε με τη Ρωσία, τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, να δείχνει δόντια και νύχια. Και εξελίσσεται με τη σπουδαία αυτή χώρα να μικραίνει κάθε μέρα, αιμορραγώντας. Και είναι να αναρωτιέσαι για πόσο ακόμα αυτός ο λαός θα δέχεται να μοιράζεται την ίδια μοίρα με τον Πούτιν.














