Το μικρό κορίτσι που παρατηρούσε τα χέρια του Ξαρχάκου στο γήπεδο του Αριστοτέλη στην Κρήτη να διευθύνουν έμελλε όχι μόνο να συνεργαστεί πολύ με τον μεγάλο δημιουργό, αλλά και να γράψει τη δική του σελίδα στο ελληνικό ρεπερτόριο μέσα σε τέσσερις δεκαετίες και βάλε! Η Μαρία Σουλτάτου είναι αθόρυβη και χαμηλών τόνων ερμηνεύτρια. Την ίδια ώρα όμως που αποτελεί μια σταθερά για το τραγούδι μας έχοντας κάνει χιλιόμετρα σε συναυλίες, κέντρα και συμπράξεις, το «ντοκιμαντέρ» της δικής της ζωής έχει παιδικά χρόνια στην Κρήτη, έχει συνεργασίες με μεγάλα ονόματα (συνθέτες και τραγουδιστές), αλλά και ένα ηχόχρωμα με καταβολές και δεσμούς με τη γη και το παρελθόν μας. Ολα αυτά σκέφτομαι την ώρα που ανοίγω το κασετοφωνάκι μου για να τη «γράψω» στο κέντρο της πόλης, ανάμεσα σε χιλιάδες θορύβους (από τραπέζια που μετακινούνται μέχρι σειρήνες περιπολικών), αν και όταν ξεκινάει η αφήγησή της ξεχνιέμαι και σημειώνω όσα έχει κάνει. Ανάμεσα τους τα δύο «Αμάν Αμήν» του Ξαρχάκου που αποτέλεσαν τομή στο μουσικό θέαμα και υπήρξαν η αιτία να συναντηθούν πολλές γενιές καλλιτεχνών και ακροατών του ελληνικού τραγουδιού.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
