Ενας αθόρυβος αλλά πολύτιμος άσος

Για όσους θυμούνται, ο Ματίας Αλμέιδα είχε ζητήσει για τον άξονα της μεσαίας γραμμής της ΑΕΚ τον Χουάνγκ, ποδοσφαιριστή που αρνήθηκε να έρθει στην Ενωση και λίγο διάστημα αργότερα ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Ο Χουάνγκ είναι πράγματι ένας παίκτης που μπορεί να κάνει τη διαφορά, που η τεχνική του κατάρτιση είναι εκπληκτική. Παίζει στον χώρο, μοιράζει υπέροχα την μπάλα, καταλαβαίνει πού πρέπει να σταθεί και για να πασάρει και για να εκτελέσει. Παίκτης που συνδυάζει εξαιρετικά το μυαλό με τα πόδια. Τελικά ο Αλμέιδα πήρε τον Πινέδα, που σ’ αυτές τις πρώτες παρουσίες του με την ΑΕΚ δείχνει ικανός να κάνει τη διαφορά. Μαζί πήρε και τον Γιόνσον και τον Γκατσίνοβιτς και η λογική έλεγε πως οι τρεις του θα είναι εκείνοι που θα σχηματίσουν το τρίγωνο της μεσαίας γραμμής.

Ποιον γνωρίζαμε περισσότερο από τους τρεις; Τον Σέρβο, που είχε προλάβει να μας συστηθεί για μερικούς μήνες μέσω της παρουσίας του στον Παναθηναϊκό. Οταν ξεκίνησαν οι επίσημοι αγώνες, ο Γκατσίνοβιτς μάλλον ήταν εκείνος που… διαφημίστηκε λιγότερο. Δεν ευθύνεται μόνο ο ίδιος, αλλά και η απόφαση του Αλμέιδα να τον πάρει από τη φυσική του θέση, δηλαδή τον άξονα και να τον… στείλει στα άκρα. Λίγοι το γνωρίζουν, αλλά ο Σέρβος όσο έπαιζε στη Γερμανία αγωνιζόταν κυρίως εκεί. Στα άκρα. Είτε δεξιά, είτε αριστερά. Είχε παίξει και στον άξονα, για εκεί τον είχε πάρει και ο Γιοβάνοβιτς που τον γνώριζε πολύ καλά. Ομως αν κάποιος ρωτήσει τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή, θα μάθει ότι έχει συνηθίσει να παίζει στη γραμμή. Να παίρνει μπάλα εκεί, να πηγαίνει κατά μέτωπο, να συγκλίνει, να ψάχνει την πάσα στην περιοχή ή το σουτ προς την εστία. Αυτό έκανε στο ματς με τον Ιωνικό, στο οποίο πέτυχε τα δύο πρώτα εν Ελλάδι γκολ του και αναδείχτηκε MVP του αγώνα.

O Γκατσίνοβιτς είναι ένα… εργαλείο που ο προπονητής μπορεί να εκμεταλλευτεί και ο Αλμέιδα αυτό ακριβώς κάνει. «Εκτόπισε» Τσούμπερ και Αμραμπατ και έχει δική του τη μία από τις δύο θέσεις των εξτρέμ. Αρχίζει να γίνεται απαραίτητος στην ΑΕΚ, όπως απαραίτητος ήταν και στον Παναθηναϊκό. Και αποτελεί ίσως τον πιο… αθόρυβο σταρ των ελληνικών γηπέδων.