Η ατυχία του Ζέκα!

Δεν ήταν αυτό που λέμε «δικός μας». Εγινε, όμως. Ο Κάρλος Ζέκα, μολονότι εδώ και πάνω από πέντε χρόνια αγωνίζεται στην Κοπεγχάγη, ουδέποτε έκοψε τους δεσμούς με την Ελλάδα. Και όχι μόνον γιατί είναι ένας έλληνας διεθνής. Δεν παραλείπει όταν του δίδεται η ευκαιρία να επισκέπτεται τη χώρα μας. Την αγαπά. Του ανταποδίδει η πατρίδα την αγάπη. Φόρεσε και τίμησε τη φανέλα του Παναθηναϊκού επί μια εξαετία. Αρχικά όλοι ήταν δύσπιστοι για την αξία και τις ικανότητές του, αργότερα όμως παραδέχθηκαν αυτόν τον μάλλον ξερακιανό χαφ από την Πορτογαλία. Το 2017 όταν απέκτησε το ελληνικό διαβατήριο και λίγες ημέρες πριν από ένα παιχνίδι της εθνικής ομάδας με αντίπαλο το Βέλγιο, ήταν περιχαρής. Μιλούσε άριστα τα ελληνικά – αυτό δεν ήταν είδηση. Αποτέλεσε έκπληξη πως γνώριζε κάθε στίχο του εθνικού ύμνου. Δεν κοιτούσε δεξιά κι αριστερά με απορία, ούτε ανοιγόκλεινε δίχως νόημα το στόμα. Ο Ζέκα το ζούσε, το ήθελε, το έδειχνε. Κάπως έτσι οι πάντες τον νοιάζονταν, κυρίως γιατί όταν τον καλούσε ο εκάστοτε τεχνικός και τον έριχνε στη μάχη, έδινε όλο του το είναι και κατέθετε κάθε ικμάδα των δυνάμεών του.

Χθες, επιβεβαιώθηκε μια ατυχία στον υπέρτατο βαθμό. Δεύτερη ρήξη χιαστού για τον Ζέκα. Το γόνατο λαβώθηκε και (δυστυχώς για τον ηλικίας 34 ετών άσο) είναι αυτό που πρόσφατα είχε ιαθεί στο 100% μετά ίδιο τραυματισμό προ μηνών. Είναι ξεκάθαρο πως ο παίκτης θα μείνει εκτός επί μακρόν. Ουσιαστικά έχασε την αγωνιστική σεζόν, πάνω που έπαιρνε ρυθμό, την ώρα που χαμογελούσε και άφηνε πίσω τις συννεφιασμένες ημέρες. Ας θυμηθούν όλοι εδώ πως δεν πέρασαν πολλά 24ωρα από τότε που έγινε κουβέντα για το αν θα ήταν χρήσιμος ή όχι ο Κάρλος στα σχέδια του Πογέτ και αν έπρεπε ο τεχνικός από την Ουρουγουάη να συμπεριλάβει τον μέσο ξανά στις κλήσεις του. Οχι τιμής ένεκεν και επειδή ο Ζέκα είναι αυτό που λέμε «ψυχάρα», αλλά γιατί μπορούσε να δώσει ακόμη πάρα πολλά. Πώς είπατε; «Μπορούσε»; Ας είμαστε ρεαλιστές. Θέλει μεγάλο κουράγιο και ασύνορη προσπάθεια ώστε να γυρίσει δυνατός. Εύκολο να το λες, δυσκολότερο να το κάνεις. Εστω κι αν για τον Ελληνα Κάρλος Ζέκα τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί ακατόρθωτο, τώρα είναι που καλείται να δώσει τον μεγάλο του αγώνα. Να ανέβει ένα… βουνό και στο κατώφλι των 35 του χρόνων να φωνάξει «είμαι εδώ». Ολοι, χωρίς αμφιβολία, το εύχονται!