Πόσο θα διαρκέσει ο μήνας του μέλιτος;

Στις 27 Ιουλίου, λίγες ημέρες μετά την πτώση της κυβέρνησης Ντράγκι, οι ηγέτες του δεξιού συνασπισμού στην Ιταλία – η Τζόρτζια Μελόνι, ο Ματέο Σαλβίνι και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι – συναντήθηκαν στην αίθουσα Σαλβατόρι στο παλάτσο Μοντετσιτόριο, έδρα της Κάτω Βουλής. Κάθισαν σε ένα μακρόστενο τραπέζι κάτω από τον επιβλητικό πίνακα της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου, εκεί όπου η συμμαχία των χριστιανικών κρατών της Δύσης υπό τον πάπα Πίο Ε΄ νίκησε τον οθωμανικό στόλο. Αποτελεί μια συμβολική εικόνα των πολιτικών της Δεξιάς, οι οποίοι θεωρούν τη ναυμαχία αυτή ως τη μητέρα όλων των νικών επί του Ισλάμ.

Δύο μήνες αργότερα, την περασμένη Κυριακή, το κόμμα της Τζόρτζια Μελόνι, «Αδελφοί της Ιταλίας», θριάμβευσε και η 45χρονη πολιτικός ετοιμάζεται, εκτός απροόπτου, να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας. Ωστόσο, παρότι ο συντηρητικός συνασπισμός έμεινε ενωμένος στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η νίκη της Μελόνι σημειώθηκε εις βάρος του κόμματος του Σαλβίνι. Πόσο θα διαρκέσει ο μήνας του μέλιτος στην ιταλική Δεξιά;

Δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου υποστηρίζουν ότι εν όψει του σχηματισμού της νέας συντηρητικής κυβέρνησης υπό την Τζόρτζια Μελόνι ο Ματέο Σαλβίνι έχει αρχίσει ήδη τους εκβιασμούς. «Ο Ματέο Σαλβίνι ζήτησε από τη Μελόνι το κρίσιμο υπουργείο Εσωτερικών. Διαφορετικά απειλεί ότι δεν θα πάρει μέρος στην κυβέρνηση και θα περιοριστεί σε στήριξή της στο κοινοβούλιο» γράφουν η «Repubblica» και η «Corriere della Sera».

Ο Σαλβίνι πιέζει για να εξασφαλίσει και πάλι το υπουργείο Εσωτερικών και να το χρησιμοποιήσει – με τη γνωστή του σκληρή στάση για το Μεταναστευτικό – με στόχο να αυξήσει τη δημοτικότητά του και τις ψήφους του. Ωστόσο η επικεφαλής των Αδελφών της Ιταλίας, λένε οι αναλυτές, αντιστέκεται. Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που βάζουν ήδη στοιχήματα για το πόσο θα αντέξει η επόμενη κυβέρνηση.

Η Ιταλία, έγραψε ο φιλόσοφος Γκι Ντεμπόρ το 1968, «συνοψίζει τις κοινωνικές αντιφάσεις ολόκληρου του κόσμου». Ως εκ τούτου, ήταν πάντα ένα «εργαστήριο για τη διεθνή αντεπανάσταση». Οι πολιτικοί αναλυτές σε όλον τον κόσμο είναι πλέον απασχολημένοι με την ανάλυση των δηλώσεων της Τζόρτζια Μελόνι για να προσδιορίσουν ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αυτού του «εργαστηρίου της διεθνούς αντεπανάστασης».

Η Μελόνι έκανε τα πάντα στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για να διαβεβαιώσει τις ΗΠΑ για τη διατήρηση μιας ατλαντικής, αντιρωσικής και αντικινεζικής στάσης, γράφει στον «Guardian» ο ιταλός φιλόσοφος Λορέντσο Μαρσίλι. «Σκέφτηκε ότι αν μπορούσε να καθησυχάσει την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες για την εξωτερική και οικονομική πολιτική, θα μείνει σε σχετική ηρεμία για να εδραιώσει την εξουσία της και να υλοποιήσει την ατζέντα της στο εσωτερικό. Κανένας δεν θα διακινδυνεύσει τον εξοστρακισμό της ιταλικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ασφάλειας, ενέργειας και κόστους ζωής μόνο και μόνο για να υπερασπιστεί τους μετανάστες ή να προστατεύσει τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Αυτή η προσέγγιση, όσο και αν είναι καιροσκοπική, της επιτρέπει να χαράξει έναν νέο τύπο ακροδεξιού καθεστώτος στην Ευρώπη. Γεράκι στην εξωτερική πολιτική, ορθόδοξη στην οικονομική πολιτική, εθνικιστική και εχθρική προς τις πολιτικές ελευθερίες, αυτή η δεξιά πολιτική είναι κατά βάθος ανελεύθερη». Αυτό είναι το νέο μοντέλο που προτείνει η Μελόνι.