Ο Πογέτ κέρδισε το πρώτο στοίχημα

Αποτελεί διαχρονικά ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα στον αθλητισμό. Αλήθεια, υπάρχουν χρήσιμες ήττες; Οχι σε φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας, που οι προπονητές νοιάζονται για πολύ περισσότερα πράγματα απ’ ό,τι το αποτέλεσμα. Αλλά σε επίσημα ματς. Μπορεί μια ήττα να λειτουργήσει σε έναν αθλητικό οργανισμό ως καμπανάκι ή ακόμα ακόμα και ως εφαλτήριο για κάτι πιο σημαντικό στο μέλλον; Δεν μπορεί να δοθεί σαφής απάντηση πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, μπορούμε όμως να δούμε μερικά ξεχωριστά συμπεράσματα. Ενα απ’ αυτά είναι η ήττα της εθνικής ομάδας της Ελλάδας στην Κύπρο πριν από μερικές μέρες. Ναι, αυτή αποδείχθηκε μια χρήσιμη ήττα.

Διαχείριση

Και η απάντηση για το πόσο χρήσιμη μπορούσε να είναι δόθηκε λίγες μέρες αργότερα. Η Εθνική της «εποχής Πογέτ» για πρώτη φορά έχανε ένα ματς και τρεις ημέρες μετά είχε να δώσει ένα ακόμα. Αρα να διαχειριστεί, κυρίως μέσα στα αποδυτήριά της, αυτή την κακή βραδιά που έζησε στη Λάρνακα. Σε ένα ματς όπου τίποτα δεν πήγε καλά για πρώτη φορά έπειτα από εκείνο το «τέσσερα στα τέσσερα» του Ιουνίου. Κι αν η βαθμολογία «έλεγε» πως την Εθνική δεν την κουνάει κανείς από την κορυφή του γκρουπ της; Τα αποδυτήρια, δηλαδή τόσο οι παίκτες, όσο και ο ίδιος ο Πογέτ, διψούσαν για να δώσουν απάντηση και κυρίως για να κλείσουν τη διαδικασία του Nations League με τον τρόπο με τον οποίο την άρχισαν. Δηλαδή με νίκες. Και με το να ικανοποιήσουν τον κόσμο που βρέθηκε στο πλάι τους.

Εμπιστοσύνη

Ηταν ένα πρώτο στοίχημα – μη αγωνιστικό – αυτό που έπρεπε να κερδίσει ο Πογέτ. Γιατί το πρώτο αγωνιστικό που έβαλε το είχε κερδίσει. Και ήταν η πρώτη θέση του ομίλου. Το ότι μπορούν να τον εμπιστεύονται οι ποδοσφαιριστές με κλειστά τα μάτια ήταν εκείνο που για τον Ουρουγουανό είχε μεγαλύτερη σημασία. Είναι αυτό που έχει επιχειρήσει να κάνει σε όσες ομάδες δούλεψε. Και στις περισσότερες εξ αυτών το είχε καταφέρει. Το ίδιο είχε κάνει και στην πρώτη του θητεία επί ελληνικού εδάφους, τη σεζόν 2015-16 όταν είχε περάσει για έξι μήνες από τον πάγκο της ΑΕΚ, αντικαθιστώντας τον Τραϊανό Δέλλα. Οι λόγοι που τον είχαν φέρει εκτός ομάδας στο τέλος του εξαμήνου δεν είχαν να κάνουν με τους ποδοσφαιριστές, αφού το κλίμα στα αποδυτήρια της ομάδας ήταν σε εξαιρετικό επίπεδο. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα στην Εθνική. Οι παίκτες νιώθουν πως μπορούν να εμπιστευτούν τον Πογέτ και αυτό βγαίνει στο γήπεδο, όπως βγήκε και στο ματς της Τρίτης με τη Β. Ιρλανδία. Μια ομάδα όπου παίζει ο ένας για τον άλλον, που βγήκε στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στους Ιρλανδούς για να παίξει για τη φανέλα, το εθνόσημο, το γόητρό της και τον προπονητή της.

Σωστές βάσεις

«Θα πρέπει να δούμε τη χαλάρωση που υπάρχει σε ορισμένα διαστήματα των αγώνων μας. Οπως συνέβη με την Κύπρο», είχε πει ο Πογέτ δημόσια τις ημέρες ανάμεσα στα δύο παιχνίδια. Τι εννοούσε; Αν αυτή η χαλάρωση έχει να κάνει με «ατύχημα» στο παιχνίδι με την Κύπρο ή είναι κάποιο… σύμπτωμα από παλιά που σχετίζεται με την κακή αγωνιστική νοοτροπία των παικτών. Αποδείχθηκε στο ματς με τη Βόρεια Ιρλανδία πως η Εθνική που χτίζει ο Πογέτ στηρίζεται πάνω σε σωστές βάσεις. Αρα πρόκειται για… ατύχημα. Και εδώ είναι που επιστρέφουμε στο ερώτημα που θέσαμε στο ξεκίνημα του κειμένου. Ναι, η ήττα από την Κύπρο αποδείχθηκε μια χρήσιμη ήττα για την εθνική ομάδα, από τη στιγμή που βαθμολογικά δεν της έκανε την παραμικρή ζημιά. Ναι, της έδειξε πως μπορεί να βγάλει μια σωστή αντίδραση. Και ναι, ο Γκουστάβο Πογέτ έχει κερδίσει τα αποδυτήριά του, την εμπιστοσύνη των ποδοσφαιριστών του, άρα και το πρώτο στοίχημα που έβαλε στον εαυτό του έξω από τα στενά όρια των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου.