Ο Ν. Ανδρουλάκης ως δημοσιονομικός ιέραξ

Μας εξέπληξε ο κ. Ανδρουλάκης, τώρα που αποφάσισε να μιλήσει και για κάτι άλλο. Σε τρεις, τουλάχιστον ευκαιρίες, ανέδειξε έναν νέο κίνδυνο. «Ο δημοσιονομικός λαϊκισμός των κυρίων Μητσοτάκη και Τσίπρα είναι επικίνδυνος για τη σταθερότητα. Αυτοί είναι ο πραγματικός κίνδυνος», είπε. Εντόπισε μάλιστα την «κατασπατάληση» στα χρήματα που έδωσε το κράτος για να αντιμετωπιστεί η πανδημία και η ενεργειακή λαίλαπα. Ο αρχηγός του κόμματος που εφηύρε την αγορά πολιτικής επιρροής καταχρεώνοντας το κράτος, αναφώνησε πως «δεν μπορούμε να έχουμε φορολογία Βουλγαρίας και κοινωνικό κράτος Γαλλίας», για να προσθέσει μάλιστα ότι ο κ. Μητσοτάκης «οδηγεί τη χώρα σε νέα χρεοκοπία όπως έκανε η κυβέρνηση Καραμανλή».

Μικρή σημασία έχει ποια από τις πολλαπλές μειώσεις φόρων που έκανε στην πράξη η κεντροδεξιά πλειοψηφία δεν αρέσει στον αρχηγό της ήσσονος αντιπολίτευσης. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι έχασε την ευκαιρία να πει κάτι για τον αρχηγό της μείζονος αντιπολίτευσης, που είναι αυτός που έβαλε όλους εκείνους τους φόρους που δεν είχαν καταφέρει να επιβάλουν οι τροϊκανοί επόπτες στους Γιώργο Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμο, Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι άραγε ο Αλέξης Τσίπρας πρότυπο δημοσιονομικής σοβαρότητος στα μάτια του κ. Ανδρουλάκη;

Κρίμα που τα μπερδεύει ο άνθρωπος! Κρίμα που οι ιέρακες σύμβουλοί του, διαλογιζόμενοι προφανώς στο περιθώριο της εσωκομματικής δημοκρατίας, δεν του πρότειναν να συμπεριλάβει στην κριτική του τα κοντά 40 δισ. φόρους που μας πήρε από την τσέπη ο ΣΥΡΙΖΑ, επιπλέον όσων χρειαζόταν η χώρα για να ισοσκελίσει με το παραπάνω τα δημοσιονομικά της. Θα μπορούσε ίσως να επικρίνει τον αναπληρωτή υπουργό των Οικονομικών Θόδωρο Σκυλακάκη γιατί δεν πήρε τα χρήματα από αυτό το «μαξιλάρι» – που βρίσκεται πάντα στη θέση του και στο… ύψος του – για να πληρώσει τα δήθεν «λαϊκίστικα» επιδόματα της πανδημίας και τις δήθεν «λαϊκίστικες» επιστροφές στο ηλεκτρικό ρεύμα ή τις «λαϊκίστικες» έκτακτες ενισχύσεις στους συνταξιούχους, τους φοιτητές κ.ά.

Το θέμα παραμένει ανοικτό. Γιατί το ΠΑΣΟΚ να «βαράει» τον Μητσοτάκη ενώ αφήνει «στην απέξω» τον Τσίπρα, που θέλει, από την πανδημία και τώρα ξανά, να ξοδεύσει διπλά και τρίδιπλα από όσους φόρους πληρώνει ο πολίτης. Και πώς άραγε εξηγεί ο Ανδρουλάκης ότι ο κρατικός ταμίας Σκυλακάκης, αντικειμενικά μαχητικός φιλελεύθερος, επιστρέφει στην κοινωνία κάθε ευρώ που περισσεύει στον προϋπολογισμό; Γιατί ξέχασε πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνον δεν έχει δανειστεί ένα παραπανίσιο ευρώ αλλά αποπληρώνει μνημονιακά χρέη; Αν ήταν ειλικρινής στην κριτική του, θα ενίσχυε τη δέσμευση της κυβέρνησης να μην ξεπεραστεί ο στόχος του κρατικού ελλείμματος για εφέτος και να γυρίσουμε σε (μικρό) πλεόνασμα με τον Προϋπολογισμό για το 2023.

Προσοχή, επικροτώ απολύτως την επισήμανση του κινδύνου εκτροχιασμού. Εχασε όμως μια καλή ευκαιρία ο κ. Ανδρουλάκης να διαχωρίσει τη θέση του από τις «Σειρήνες» της δήθεν προοδευτικής συμμαχίας που θέλει να τον δέσει στο κατάρτι του αυθεντικού λαϊκισμού. Εκείνου της «δεύτερης φοράς» Αριστεράς. Δύσκολη δουλειά το εκλογικό recovery…

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής