Ο Αντετοκούνμπο θα έπαιζε ποδόσφαιρο, αν…

Η περιγραφή από τον Κώστα Τσαρτσαρή του μοντέλου που θα εφαρμόσει η ΕΟΚ προκειμένου να αναδιαρθρώσει το «σκουριασμένο» αναπτυξιακό πρόγραμμά της, περιλαμβάνει αρκετές καλές ιδέες. Η καθετοποίησή του υπό την επίβλεψη και τον συντονισμό του ομοσπονδιακού προπονητή (του Δημήτρη Ιτούδη εν προκειμένω) και η προσπάθεια δημιουργίας ενός εθνικού βιβλίου συστημάτων (playbook), ώστε όλες οι εθνικές ομάδες, από την παίδων ως την ανδρών, να παίζουν το ίδιο μπάσκετ, ήταν ένα βασικό ζητούμενο εδώ και χρόνια.

Η εστίαση στα βασικά του μπάσκετ και στην αύξηση του αριθμού των αγώνων στις μικρές ηλικίες στοχεύει επίσης προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ίδιο και η επανενεργοποίηση παλαιών επιτυχημένων πρακτικών, όπως τα διενωσιακά πρωταθλήματα, το τουρνουά Χριστουγέννων και η συμμετοχή σε ξένα τουρνουά (Μανχάιμ) για παίδες και εφήβους. Πολύ καλή ιδέα είναι και το πρωτάθλημα U-21, αλλά και άλλες.

Το μοντέλο αυτό αφορά τη λειτουργία του αναπτυξιακού προγράμματος από τη στιγμή που το παιδί έχει γίνει μέλος ενός σωματείου ή μιας ακαδημίας και μετά. Αλλά πώς θα το πείσουμε να πάει να γραφτεί και να παίξει μπάσκετ; Γι’ αυτό δεν ακούσαμε κάτι από την ομοσπονδία. Η προσέλκυση παιδιών στο άθλημα, όμως, αποτελεί κεφαλαιώδες ζήτημα.

Παλιά αυτή τη δουλειά την έκαναν οι μερακλήδες παράγοντες των σωματείων, που όργωναν τις παιδικές χαρές και τα σχολεία προς άγραν ταλέντων. Ο Αντετοκούνμπο, για παράδειγμα, θα έπαιζε σήμερα ποδόσφαιρο ή… τίποτα, αν δεν τον έβλεπε στην αλάνα ο Σπύρος Βελλινιάτης και δεν τον έπειθε να γίνει μπασκετμπολίστας. Και στην περίπτωσή του δεν θα είχε καμία σημασία πόσο καλά λειτουργεί το αναπτυξιακό πρόγραμμα της ΕΟΚ, αφού δεν θα είχε ασχοληθεί καν με το μπάσκετ.

Πρέπει να συνεχίσει να γίνεται όλο αυτό, αλλά οργανωμένα. Οι παιδικές χαρές δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως τα σχολεία. Ισως θα έπρεπε κάποια στιγμή η πολιτεία να ασχοληθεί ζεστά με την αναβάθμιση του σχολικού αθλητισμού. Κι αν η πολιτεία αδρανεί, ας εκπονήσει η ομοσπονδία ένα σχέδιο προσέλκυσης νέων αθλητών μέσα από επισκέψεις σε σχολεία και ανάληψη μαζί τους κοινών δράσεων με στόχο να κάνει τους μαθητές να αγαπήσουν το μπάσκετ. Και μετά να ασχοληθούν με αυτό.

Ο Αντετοκούνμπο και η αύρα που φέρνει μαζί του όποτε έρχεται στην Ελλάδα είναι καλά, αλλά δεν φτάνουν…